Οι κατάρες του αθλητισμού

Λένε πως οι δεισιδαιμονίες είναι η τέχνη να συμβιβάζεσαι με τις συμπτώσεις. Και όσο περισσότερο χρόνο διαρκούν οι συμπτώσεις τόσο ενισχύονται τα δημιουργήματα της ανασφάλειας και του φόβου.

Οι κάτοικοι της Πόλης των Ανέμων, του Σικάγου, πανηγύρισαν έξαλλα την προηγούμενη εβδομάδα την πρώτη κατάκτηση τίτλου από την τοπική ομάδα μπέιζμπολ, τη Σικάγο Καμπς, ύστερα από 108 χρόνια προσμονής. Ο Τύπος δεν στάθηκε τόσο στα κατορθώματα των αθλητών των Καμπς όσο στην Κατάρα του Τράγου, που έσπασε ύστερα από 71 χρόνια.

Η Κατάρα του Τράγου αποτελεί την πιο δημοφιλή ιστορία της περιοχής του Ιλινόι. Σε αυτή πρωταγωνιστεί ένας Ελληνας μετανάστης από τον Παλαιόπυργο Αρκαδίας, ο Βασίλης Σιάνης, ο οποίος παρακολουθούσε τους αγώνες των Καμπς μαζί με τον αγαπημένο του τράγο, τον Μάθιου.Τον Οκτώβριο του 1945, σε έναν από τους αγώνες της σειράς των τελικών ο Μάθιου αφόδευσε στις εξέδρες και ο πρόεδρος των Καμπς έδωσε εντολή στον Σιάνη να πάρει το τετράποδο και να φύγει. Εγκαταλείποντας το στάδιο εξοργισμένος ο έλληνας μετανάστης καταράστηκε τους Καμπς να μην ξαναπαίξουν σε τελικό. Ο Σιάνης πέθανε σε βαθιά γεράματα το 1970 και η κατάρα του έσπασε τελικά μόλις την προηγούμενη εβδομάδα.

Η περίπτωση των Καμπς δεν είναι βεβαίως η μοναδική στον αθλητισμό, ο οποίος βρίθει δεισιδαιμονιών.

Το τάμα των Αργεντινών. Χαρακτηριστική είναι η ιστορία του τάματος που αθέτησαν οι Αργεντινοί μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.

Πριν από την έναρξη των αγώνων στο Μεξικό, ο προπονητής της Αλμπισελέστε Κάρλος Μπιλάρδο έκανε τάμα στην Παναγία της Κοπακαμπάνα στην πόλη Τιλκάρα της επαρχίας Χουχούι, που βρίσκεται σε υψόμετρο 3.139, να επιστρέψει και να προσκυνήσει μαζί με τους παίκτες αν κατακτήσουν το τρόπαιο.

Η Αργεντινή στέφθηκε τελικά παγκόσμια πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στην Ιστορία της, αλλά ο Μπιλάρδο και οι παίκτες δεν επέστρεψαν ποτέ στην Τιλκάρα για να προσκυνήσουν την Παναγία. Ο μύθος λέει πως έκτοτε η ομάδα είναι καταραμένη και δεν πρόκειται να κατακτήσει ξανά το τρόπαιο.

Η κατάρα του Γκούτμαν. Η Μπενφίκα σηκώνει το βάρος μιας από τις πιο διάσημες κατάρες στο διεθνές ποδόσφαιρο. Ο αυστροούγγρος προπονητής Μπέλα Γκούτμαν είχε οδηγήσει τους Αετούς στην κατάκτηση δύο Κυπέλλων Πρωταθλητριών, το 1961 και το 1962. Οπως ήταν φυσικό, την Τρίτη χρονιά απαίτησε περισσότερα χρήματα από τον πορτογαλικό σύλλογο. Αντί για αύξηση, η Μπενφίκα του έδειξε την πόρτα της εξόδου και αυτός φεύγοντας καταράστηκε την ομάδα να μην ξαναπάρει ευρωπαϊκό τρόπαιο ούτε σε 100 χρόνια. Εκτοτε έπαιξε σε πέντε τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και τρεις του Κυπέλλου UEFΑ/ Γιουρόπα Λιγκ χωρίς να κατακτήσει ούτε ένα τρόπαιο.

Χορεύοντας με τις Αρκούδες 
Η κατάρα των τσιρλίντερ έχει χτυπήσει εδώ και τριάντα χρόνια την ομάδα του αμερικανικού φούτμπολ Σικάγο Μπέαρς. Ο ιδιοκτήτης του συλλόγου Τζορτζ Χάλας είχε προσλάβει το 1977 την ομάδα των τσιρλίντερ Χάνι Μπέαρς. Οταν ο Χάλας πέθανε το 1983 τον διαδέχτηκε η κόρη του Βιρτζίνια ΜακΚάσκι, η οποία αντιπαθούσε τις τσιρλίντερ. Δεν μπορούσε όμως να τις διώξει γιατί είχαν συμβόλαιο μέχρι το 1985. Εκείνη τη χρονιά η Σικάγο Μπέαρς αναδείχθηκε πρωταθλήτρια, αλλά οι τσιρλίντερ εκδιώχθηκαν. Εκτοτε, οι Αρκούδες δεν ξαναείδαν τίτλο.

Δεισιδαιμονία ύψους 288 μέτρων
Στην πόλη της Φιλαδέλφειας των ΗΠΑ ο άγραφος κανόνας ανέφερε πως δεν πρέπει να χτιστεί κτίριο ψηλότερο από το άγαλμα του ιδρυτή της Γουίλιαμ Πεν. Οταν το χρήμα μιλά, οι άγραφοι νόμοι σιωπούν. Ετσι, το 1987 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του ουρανοξύστη One Liberty Place ύψους 288 μέτρων. Εκτοτε οι ομάδες της πόλης άρχισαν να συρρικνώνονται αγωνιστικά. Η κατάρα κράτησε μέχρι το 2008 όταν η Φιλαδέλφεια Φίλις κατέκτησε το πρωτάθλημα στο μπέιζμπολ. Σύμφωνα με τον μύθο, για να σπάσει η κατάρα χρειάστηκε κάποιοι εργάτες να μεταφέρουν το άγαλμα στην κορυφή του κτιρίου.

Ράμσι ο εξολοθρευτής
Οπως προανέφερα, οι δεισιδαιμονίες είναι η τέχνη των συμπτώσεων. Στην περίπτωση του μέσου της Αρσεναλ Ααρον Ράμσι, η τέχνη ξεπέρασε τον εαυτό της. Κάθε φορά λοιπόν που ο Ουαλός στέλνει την μπάλα στα δίχτυα τυχαίνει και κάποιος διάσημος να πεθαίνει.
Αν είχε συμβεί μία ή δύο φορές η περίπτωσή του θα περνούσε απαρατήρητη. Συνέβη όμως πολλές, πάρα πολλές φορές. Μετρήστε θύματα: Μπιν Λάντεν, Στιβ Τζομπς, Μουαμάρ Καντάφι, Γουίτνι Χιούστον, Μπόρις Μπερεζόφσκι, Πολ Γουόκερ , Ρόμπιν Γουίλιαμς, Ντέιβιντ Μπάουι, Αλαν Ρίκμαν και Νάνσι Ρίγκαν.

Μην ακουμπάτε το τρόπαιο
Μια άγνωστη σε πολλούς δεισιδαιμονία έχει σχέση με το τρόπαιο του Τσάμπιονς Λιγκ. Σύμφωνα με αυτήν, όποιος παίκτης ακουμπήσει το Ιερό Δισκοπότηρο πριν από τον τελικό, γνωρίζει την ήττα. Ο πρώτος παίκτης που έπεσε θύμα της κατάρας ήταν ο Γάλλος Λουντοβίκ Ζιουλί της Μονακό το 2004. Οχι μόνο η ομάδα του γνώρισε βαριά ήττα από την Πόρτο αλλά και ο ίδιος τραυματίστηκε και αποχώρησε στο 23ο λεπτό.
Ο Πάολο Μαλντίνι ήθελε να δοκιμάσει την τύχη του και έπραξε το ίδιο στον περίφημο τελικό του 2005 στην Κωνσταντινούπολη. Η ομάδα του Μίλαν προηγήθηκε στο ημίχρονο 3-0 της Λίβερπουλ, αλλά τελικά ηττήθηκε στα πέναλτι.
Το τελευταίο θύμα της δεισιδαιμονίας ήταν ο Ανατόλι Τίμοστσουκ της Μπάγερν στον τελικό του 2012. Το αποτέλεσμα ήταν ξανά το ίδιο: ήττα των Βαυαρών στο σπίτι τους από την Τσέλσι, στη διαδικασία των πέναλτι.