Τα οφέλη του χορού και με… «πρακτική εξάσκηση» σε ιατρικό συνέδριο

Ειδικοί γιατροί θα παρουσιάσουν τις ευεργετικές ιδιότητές του και θα κάνουν επιστημονική ανάλυση στα οφέλη που παρέχει κάθε είδος χορού ξεχωριστά, στο πλαίσιο του 72ου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρίας Χειρουργικής Ορθοπαιδικής και Τραυματολογίας (ΕΕΧΟΤ), που θα πραγματοποιηθεί από 12 έως και 15 Οκτωβρίου, στην Αθήνα.
Το ειδικό συμπόσιο για τον χορό τιτλοφορείται «Dancing exercise» και 22 δασκάλες θα διδάξουν στους συνέδρους ρούμπα, σάμπα, βαλς, τάνγκο και… ντίσκο.
Όπως δήλωσε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο πρόεδρος της ΕΕΧΟΤ Δρ. Παναγιώτης Ευσταθίου, ο χορός αποτελεί την νέα τάση στην άσκηση, καθώς έχει βρεθεί ότι το τζόκινγκ δημιούργησε βλάβες σε πολλές αρθρώσεις τις προηγούμενες δεκαετίες και έτσι αναζητήθηκε μια πιο φιλική μορφή φυσικής δραστηριότητας. Οι επιστήμονες επισήμαναν επίσης, ότι το περπάτημα είναι πιο «ακίνδυνο» για τις αρθρώσεις σε σχέση με το τρέξιμο, επισημαίνοντας ωστόσο ότι και αυτό χρειάζεται προσοχή. «Πρέπει να γνωρίζουμε πόσο πρέπει να περπατάμε και που».
Στο συνέδριό θα παρουσιαστούν οι νεότερες εξελίξεις για τα οφέλη του χορού, ενώ με χορό θα ολοκληρωθούν και οι εργασίες του – κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στα ιατρικά χρονικά, όπως είπε ο Παναγιώτης Ευσταθίου.
Στην διάρκεια του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν δεκάδες στρογγυλές τράπεζες, διαλέξεις και συμπόσια από 218 ειδικούς επιστήμονες, ενώ 628 ερευνητές θα παρουσιάσουν τις εργασίες τους και 11 διακεκριμένοι ορθοπεδικοί επιστήμονες από Ευρώπη και ΗΠΑ θα παρουσιάσουν προηγμένες ορθοπεδικές τεχνικές.
Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στον τομέα της αντιμετώπισης, αλλά και της πρόληψης των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης. Από απόψεως τεχνολογίας και καινοτόμων θεραπευτικών εφαρμογών, θα παρουσιασθούν οι νεότερες επιστημονικές απόψεις και διεθνείς χειρουργικές τεχνικές για την σπονδυλική στήλη, καθώς και οι πιο εξελιγμένες ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι  για όλους τους τομείς της ορθοπεδικής.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΕΧΟΤ, με τις τεχνικές αυτές περιορίζεται η διάρκεια του χειρουργείου και της νοσηλείας του ασθενούς, είναι ταχύτερη η κινητοποίησή του και περιορίζονται οι μεταγγίσεις αίματος και οι μετεγχειρητικές επιπλοκές. Επεμβάσεις, οι οποίες παλαιότερα χρειαζόντουσαν μεγαλύτερους χρόνους και είχαν περισσότερες βλάβες στο μυοσκελετικό σύστημα και κίνδυνο επιπλοκών, τώρα πραγματοποιούνται στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, με τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία.