[Καλημέρα σας] Η απειλή της ανημπόριας

Το περιστατικό είναι πραγματικό και συνέβη την προπερασμένη Τρίτη, την ημέρα του καύσωνα, στις 2 το μεσημέρι. Ακριβώς απέναντι από την είσοδο ενός υποκαταστήματος γνωστής τράπεζας – τις εργάσιμες ώρες – είναι μονίμως εγκατεστημένη μια ηλικιωμένη που η τόσο τυποποιημένη παράκλησή της («σας παρακαλώ δώστε μια βοήθεια να πάρω λίγο ψωμάκι») σε κάνει να σκέφτεσαι πως την επαναλαμβάνει περισσότερο από συνήθεια παρά από πραγματική ανάγκη. Φαίνεται να αποδίδει όμως και να της εξασφαλίζει μια στοιχειώδη «πελατεία» κι ένα στοιχειώδες εισόδημα. Συνηθισμένο θα πείτε περιστατικό, όμως κάθε άλλο παρά συνηθισμένη υπήρξε η εξέλιξη που σημειώθηκε την ημέρα του καύσωνα, τη μνημονευμένη ήδη, όταν η γυναίκα ζήτησε να προστατευθεί για λίγο στο εσωτερικό της τράπεζας, πιο συγκεκριμένα στην είσοδό της – έναν περιορισμένο χώρο, άδειο εντελώς – που παρεμβάλλεται ανάμεσα στην αίθουσα συναλλαγών και στον δρόμο.

Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Τη «συνέλαβε» το μάτι ενός υπαλλήλου πριν προλάβει η ταλαίπωρη – έτσι κι αλλιώς – γυναίκα να «απομυζήσει» όση δροσιά θα της εξασφάλιζε ο στεγασμένος χώρος και φθάνοντάς την με μεγάλες δρασκελιές την απέπεμψε με τόσο έντονες φωνές που μόνο η εμφάνιση ενός πιθανολογούμενου τρομοκράτη θα μπορούσε να προκαλέσει. Σ’ έναν μάλιστα πελάτη που έμπαινε εκείνη τη στιγμή και αντιλαμβανόμενος τι συμβαίνει κοίταξε κατάπληκτος τον υπάλληλο, είπε ο τελευταίος: «Δεν ξέρετε, κύριε, τι προβλήματα μας δημιουργεί αυτή η γυναίκα. Εχει γίνει τρομερός μπελάς». Κι επειδή ακόμη κι έναν υπάλληλο τράπεζας, όταν πρόκειται να συνδιαλλαγείς μαζί του, τον αισθάνεσαι αυτομάτως ως εξουσία, ο πελάτης έβγαλε τον σκασμό.

Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα στον κόσμο αν ο περί ου ο λόγος υπάλληλος προθυμοποιούνταν και μετέφερε στην άδεια είσοδο μια καρέκλα ώστε η ταλαιπωρημένη από τον καύσωνα γυναίκα ν’ απολαύσει – τι πολυτέλεια – καθιστή τη δροσιά. Αλλά το να μεταβάλλεται σε μπελά για τον καλά προφυλαγμένο από τη ζέστη, σίγουρα καλά φαγωμένο και καλά κοιμισμένο άνθρωπο – με όση αγανάκτηση ή οργή τού προκαλούν οι οικονομικές συνθήκες – μια σακατεμένη ύπαρξη, δεν αποκλείεται σε περίπτωση που αρχίζαμε να το σκεφτόμαστε (γιατί όχι και να το συνειδητοποιούμε) ν’ αποκτούσαμε το κλειδί που θα έλυνε πολλά από τα προβλήματα της ζωής μας.