[Ενστάσεις] Παιχνίδι με τη σταθερότητα

Το αίτημα της απλής αναλογικής ήταν, απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, μόνιμη επωδός της ανανεωτικής Αριστεράς. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζαμε πάντως ότι, στην ουσία, ήταν ένα υπαρξιακό στοίχημα. Το 1981 π.χ., στις εκλογές της Αλλαγής, το ΚΚΕ εσωτερικού είχε λάβει μόλις το 1,34% των ψήφων, δεν εξέλεξε βουλευτή. Ο Λεωνίδας Κύρκος έλεγε ότι «μας αγαπάνε αλλά δεν μας παντρεύονται» και το κόμμα διεκδικούσε την απλή αναλογική επειδή πίστευε ότι έτσι οι προεκλογικές πολώσεις θα αποφεύγονταν και έτσι «θα περίσσευαν κάποιοι απ’ όσους μας αγαπούσαν για να μας παντρευτούν».

Η σκοπιμότητα ήταν και τότε βασικό κίνητρο πολιτικών επιλογών. Αλλά δεν ήταν το μόνο. Σε μερικές περιπτώσεις ήταν επιλογές αρχής και είχαν κόστος: το ΚΚΕ εσωτερικού κινήθηκε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας κυρίως επειδή είχε καθαρές θέσεις υπέρ της ενωμένης Ευρώπης και, βαθμιαία, υπέρ της υπέρβασης του έθνους – κράτους. Κομβικές επιλογές κόστους έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έκανε και ο Κώστας Σημίτης, αυτές οι επιλογές εγκαταλείφθηκαν τελευταία από τα κόμματα – που πλέον δεν καθοδηγούνται από ιδέες αλλά από τις δημοσκοπήσεις.

Τα δημοσκοπικά δεδομένα υπαγορεύουν και την κατεύθυνση των αλλαγών στο εκλογικό σύστημα που προωθεί η κυβέρνηση. Αν με το δικό του αναλογικό σύστημα (το οποίο αφήνει ανέγγιχτες άλλες, πιο επείγουσες, δυσλειτουργίες του αντιπροσωπευτικού συστήματος, όπως π.χ. την περιφέρεια – καταβόθρα της Β’ Αθήνας) ένας ηττημένος ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει, εις βάρος του πρώτου κόμματος, να παραμείνει ρυθμιστής ο ίδιος, μαζί με άλλα περίεργα γκρουπούσκουλα και μια ενδυναμωμένη Χρυσή Αυγή, στην ουσία προωθεί μια συνταγή ακυβερνησίας. Πάνω στην οποία μπορούν να στηριχθούν άλλα αυταρχικότερα μοντέλα εξουσίας, όπως π.χ. ένα προεδροκεντρικό σύστημα τύπου Βενεζουέλας ή Ρωσίας. Ωραία προοπτική για τη διαλυμένη χώρα.

Προσωπικώς ακούω σαν καμπάνα που ηχεί απειλητικά τα λόγια όσων συνταγματολόγων προειδοποιούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει παιχνίδι με το κεκτημένο της Μεταπολίτευσης. Ποιο είναι αυτό το κεκτημένο; Η δημοκρατία και η σταθερότητα.