«Δεν λειτούργησαν τα αμορτισέρ της κοινωνίας»

Ο 14χρονος δράστης στην κατάθεσή του υποστήριξε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που δεχόταν προσβολές. Παρ’ όλο που θύμα και θύτης έκαναν παρέα, υφίστατο – όπως ο ίδιος δήλωσε – κυρίως τα τελευταία δύο χρόνια, από το θύμα αλλά και άλλους φίλους και συμμαθητές διάφορα πειράγματα και αρνητικά σχόλια, τόσο για την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του όσο και για το γεγονός ότι ήταν λίγο ευτραφής και δεν μπορούσε να τρέξει γρήγορα στα παιχνίδια, ακόμη και για το γεγονός ότι μιλούσε αργά.

Το έγκλημα στο χωριό Γέφυρα, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ανοίγει για μια ακόμη φορά με τον πιο δυσάρεστο τρόπο το θέμα των κοινωνικών και οικογενειακών αντανακλαστικών που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν λειτούργησαν. Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο κοινωνιολόγος Χαράλαμπος Στέρτσος, το περιβάλλον – η οικογένεια, ο κοινωνικός περίγυρος, το χωριό, το σχολείο, οι καθηγητές – δεν είχε καταλάβει τι συνέβαινε μεταξύ των δύο ανηλίκων ούτε είχε προνοήσει ώστε να έχει μηχανισμούς, προκειμένου να μειωθεί η ένταση που υπήρχε ανάμεσα στα δύο παιδιά. «Δυστυχώς, δεν λειτούργησαν τα αμορτισέρ της τοπικής κοινωνίας. Η έντονη κατάσταση που βίωσε ο 14χρονος θύτης δεν ήταν αποτέλεσμα εκείνης της στιγμής. Ηταν συσσωρευμένη ένταση που σε συνδυασμό με το ψυχολογικό υπόστρωμα οδήγησε στην τραγική αυτή κατάληξη και την αφαίρεση μιας ζωής» επισημαίνει.

Δυσδιάκριτοι ρόλοι. Οπως σημειώνουν οι επιστήμονες, όχι μόνο στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά και σε κάθε περιστατικό αρνητικών σχολίων, οι ρόλοι του θύτη και του θύματος δεν είναι ευδιάκριτοι: το παιδί που κοροϊδεύει μπορεί να είχε μια ανάλογη εμπειρία μέσα στην οικογένειά του ή στο ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον και αντίστοιχα το παιδί που γίνεται δέκτης των περιπαικτικών σχολίων μπορεί να αντιδράσει με έντονη βία. Ωστόσο, ο δρόμος από το απλό πείραγμα και το αρνητικό σχόλιο μέχρι τη δολοφονία είναι – όπως εξηγούν – μεγάλος και στην περίπτωση των δύο 14χρονων αυτό θα είναι και το πεδίο της αστυνομικής έρευνας.

Εκρηκτικό μείγμα. Πάντως, σύμφωνα με τον δικηγόρο – καθηγητή Εγκληματολογίας Αγγελο Τσιγκρή, γενικά η εγκληματολογική έρευνα, όσον αφορά τους ανήλικους παραβάτες, έχει αποδείξει ότι πρόκειται κυρίως για αγόρια εφηβικής ηλικίας. «Για να υπάρξει πιθανότητα τέλεσης εγκληματικών πράξεων από ανήλικους, πρέπει να υπάρξει ένας συνδυασμός φτώχειας, εγκληματικού παρελθόντος της ίδιας της οικογένειας και έλλειψης ελέγχου των γονέων προς το παιδί. Πρέπει, δηλαδή, να συμπέσουν ταυτόχρονα τρεις παράγοντες προκειμένου να υπάρξει σοβαρή πιθανότητα να εκδηλώσει κάποιος ανήλικος παραβατική συμπεριφορά. Κι έχει αποδειχθεί ότι ο χαλαρός έλεγχος στο πλαίσιο της οικογένειας και η έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί, ευνοούν την παραβατικότητα».