Πρόβα για την καρέκλα της Κεντροαριστεράς

Μπορεί ακόμη να μην έχουν αποφασίσει πώς ακριβώς θα προχωρήσουν μαζί. Ο ένας αρχηγός μιλά για τη δημιουργία ενός νέου φορέα και η άλλη αρχηγός διαφωνεί με τη διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων προτάσσοντας ως ιδανικότερη τη λύση της συνομοσπονδίας. Μπορεί να μην έχει γίνει η παραμικρή κουβέντα για το τι μέλλει γενέσθαι πρακτικά αφού η επιτροπή διαλόγου ολοκληρώσει το έργο που της έχει ανατεθεί. Προς το παρόν, άλλωστε, δεν είναι κανείς σίγουρος ότι το χρονοδιάγραμμα, που προβλέπει ανακοίνωση των κοινών μεταρρυθμιστικών τους θέσεων τον Ιούλιο, θα τηρηθεί. Με δυο λόγια, μπορεί στην Κεντροαριστερά να είναι όλα στον αέρα, παρ’ όλα αυτά ήδη έχει κατατεθεί, έστω και τηλεοπτικά, η πρώτη υποψηφιότητα.

Οι υποψηφιότητες

Το βράδυ της Δευτέρας, λίγες ώρες αφού είχε δώσει το «παρών» στην πρώτη ανοιχτή εκδήλωση της επιτροπής διαλόγου στο Γκάζι, ο επικεφαλής του Ποταμιού παραδέχθηκε on camera ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία του κεντροαριστερού χώρου – ή, για να είμαστε ακριβείς στις διατυπώσεις, του Κέντρου – αν συμφωνήσουν σε εκλογή από τη βάση. Προφανώς, δεν είναι ο μόνος που ενδιαφέρεται. Και το όνομά του δεν είναι το μοναδικό που ακούγεται στις συζητήσεις όσων εμπλέκονται στα της Κεντροαριστεράς. Για τους περισσότερους, εξάλλου, θεωρείται σίγουρη η υποψηφιότητα της Φώφης Γεννηματά. Αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου, από τη Θεσσαλονίκη προχθές, έθεσε εαυτόν στη διάθεση των δυνητικών ψηφοφόρων. Πλην όμως αυτών, των γνωστών μνηστήρων, στις συνάξεις ορισμένων κεντροαριστερών πέφτει συχνά στο τραπέζι και το όνομα του δημάρχου της Αθήνας Γιώργου Καμίνη. Κάποιοι άλλοι μιλούν για λύση Στουρνάρα. Παρότι συνομιλητές του πρώην υπουργού Οικονομίας ξεκαθαρίζουν ότι το πόστο του κεντρικού τραπεζίτη είναι πολύ πιο σημαντικό για τη χώρα. Και οι ευρωπαίοι εταίροι δεν θα ήθελαν να τον δουν να το εγκαταλείπει.

Η εκλογική βάση

Υποψήφιοι λοιπόν υπάρχουν. Εκλογικό σώμα για ανοιχτή διαδικασία υπάρχει; Η αυθόρμητη αντίδραση γνωστού πολιτικού αναλυτή όταν ερωτάται για την κοινωνική αναφορά της Κεντροαριστεράς, είναι ενδεικτική: «Είναι ένα καλό ερώτημα, αλλά δεν έχει απάντηση». Διαβάζοντας τα δημοσκοπικά στοιχεία επισημαίνει ότι η εκλογική βάση ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού είναι πολύ διαφορετική. Το μεν πρώτο διατηρεί ακόμη την επιρροή του σε μεγάλης ηλικίας ανθρώπους χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Το δε δεύτερο αποσπά ένα περιορισμένο κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, μερικούς από τους ψηφοφόρους που θα αποκαλούσαμε σημιτικούς. Και έχει μεγαλύτερη απήχηση στα μεσαία και ανώτερα στρώματα. Το θέμα είναι, προσθέτει, ποιοι θα πάνε να ψηφίσουν για να εκλέξουν τον νέο αρχηγό. Φρονεί δε ότι η διεξαγωγή ανοιχτής εκλογής θα είχε ένα πλαφόν συμμετοχής περί τους 100.000 ανθρώπους και έναν λογικό στόχο των 50.000. Παρότι είναι πολύ νωρίς για να συζητάμε περί της διαδικασίας, οι ασκήσεις επί χάρτου από τους παίκτες του χώρου γίνονται. Ποια είναι λοιπόν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του καθενός; Τι φοβούνται και πού ποντάρουν;

Φώφη Γεννηματά
Στα βήματα της Χίλαρι
Πριν καν προλάβεινα συγχαρεί τη Χίλαρι Κλίντον για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος ο Ομπάμα, τη συνεχάρη μέσω facebook η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. «Για κάθε γυναίκα», έγραψε, «η επικράτησή της στην υποψηφιότητα για την προεδρία των ΗΠΑ είναι μια μέρα – σταθμός για τη θέση της γυναίκας». Τηρουμένων των βαλκανικών αναλογιών, η Φώφη ταυτίζεται με τη Χίλαρι. Οχι μόνο λόγω φύλου αλλά και εξαιτίας των μηχανισμών που έχει η καθεμία από πίσω. Στην ανάγνωση έμπειρου αναλυτή δημοσκοπήσεων, σε μια ανοιχτή εκλογή από την κεντροαριστερή βάση θα προσέλθουν στις κάλπες, κατά κύριο λόγο, ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Μπορεί, λοιπόν, η Γεννηματά να μην έχει τοποθετηθεί ακόμη επισήμως για τον τρόπο με τον οποίο θα ήθελε να αναδειχθεί ο νέος αρχηγός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα έβλεπε με καλό μάτι μια διαδικασία με ανοιχτό μητρώο. Το μεγάλο ατού της, άλλωστε, είναι ότι ηγείται του μοναδικού κόμματος του χώρου που έχει μια μικρή μεν, «μπετοναρισμένη» δε βάση. Συν το ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ακόμη κάποιες τοπικές οργανώσεις και μπορεί να κινητοποιήσει ανθρώπους σε όλη την επικράτεια. Εξάλλου, ακόμη κι οι αντίπαλοί της παραδέχονται ότι οι εκλογείς τους οποίους θα προσπαθήσει να πείσει ο Θεοδωράκης είναι στην πλειονότητά τους πασοκογενείς. Ισως αυτό εξηγεί γιατί από το ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζουν σε όλους τους τόνους πως επιθυμούν πραγματικά να προχωρήσει η διαδικασία της σύγκλισης που έχει ξεκινήσει με την Επιτροπή Διαλόγου.

Σταύρος Θεοδωράκης
Δήλωσε πρώτος «παρών»
Οταν η κουβέντα στο στούντιο του Star, τη Δευτέρα, έφτασε στον διάλογο που το κόμμα του έχει ξεκινήσει με το ΠΑΣΟΚ, δήλωσε ότι θα είναι υποψήφιος «για την αρχηγία ενός νέου κεντρώου πολιτικού φορέα εάν αυτός προκύψει». Και διευκρίνισε ότι θα κατέβει μόνο αν συμφωνήσουν να πάνε σε εκλογή από τη βάση. Ο Θεοδωράκης επιμένει πολύ σε αυτή την προϋπόθεση. Παρότι το μεγάλο πρόβλημα του Ποταμιού είναι, σύμφωνα με τους δημοσκόπους, ότι δεν είχε ποτέ συμπαγή εκλογική βάση. Παράλληλα, προσθέτουν, ένα μέρος από τα μεσοστρώματα που το στηρίζουν φαίνεται να κατευθύνεται προς τη ΝΔ. Ο επικεφαλής του Ποταμιού αναγνωρίζει ότι δημοσκοπικά η Χαριλάου Τρικούπη είναι ισχυρότερη. Οι συνεργάτες του όμως δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν ότι επιθυμεί μια εκλογή με ανοιχτό μητρώο: «Θα θέλαμε η βάση να είναι όλη η Ελλάδα, να μην έχει πολιτική ταυτότητα» λένε. Στην επίσημη ανάγνωση αυτό είναι το προαπαιτούμενο για να δημιουργηθεί ένας πραγματικά νέος φορέας. Πίσω από τις κλειστές πόρτες της Σεβαστουπόλεως, όμως, η ανάλυση που επικρατεί είναι πως η Γεννηματά δεν είναι τόσο ισχυρή στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ όσο νομίζουν κάποιοι. Στην αντίληψη των ποταμικών έχει υποπέσει μια ελαφρά αμφισβήτηση ορισμένων επιλογών της από ανθρώπους του κόμματός της. Δεν αποκλείουν λοιπόν, αν τελικά καταλήξουν σε μια εκλογή από τη βάση, να υπάρξουν κι άλλες πασοκογενείς υποψηφιότητες. Το αποτέλεσμα θα ήταν, πιστεύουν, η πασοκική ψήφος να διασπαρεί και ωφελημένος να βγει ο Θεοδωράκης.

Γιώργος Καμίνης
Η διακριτική παρουσία
Στα μέσα Μαΐου ο δήμαρχος είχε δώσει συνέντευξη στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Μεταρρύθμιση». Οταν ρωτήθηκε ευθέως αν ενδιαφέρεται για την ηγεσία του κεντροαριστερού χώρου είχε υπεκφύγει λέγοντας κάτι σε στυλ «τώρα υπάρχουν στο μυαλό μου μόνο τα πιεστικά προβλήματα της Αθήνας». Αυτό απαντά διαρκώς όταν ερωτάται, θυμίζοντας λίγο το αβραμοπουλικό κλισέ «τίθεμαι στη διάθεση των γεγονότων». Από πέρυσι το καλοκαίρι – όταν πριν από το δημοψήφισμα βγήκε στο μπαλκόνι για να προωθήσει την καμπάνια υπέρ του Ναι ως κεντρικός ομιλητής της τελευταίας συγκέντρωσης των «Μένουμε Ευρώπη» – μέχρι σήμερα. Οι λάτρεις των συμβολικών κινήσεων, όμως, δεν μπορούν παρά να επισημάνουν ότι εδώ κι έναν χρόνο ο Καμίνης εμφανίζεται σταθερά σε κάθε εκδήλωση που οι παροικούντες την Κεντροαριστερά θεωρούν σημαντική για το μέλλον του χώρου. Και δεν χάνει την ευκαιρία να θυμίσει, όπως φέρ’ ειπείν στην προαναφερθείσα συνέντευξη, ότι προέρχεται από την κοινωνία των πολιτών, αφού την υποψηφιότητά του στην Αθήνα «στις τελευταίες εκλογές τη στήριξαν 16 κόμματα και πολιτικές κινήσεις». Παρεμπιπτόντως, από το περιβάλλον του επισημαίνουν ότι έχει απήχηση όχι μόνο στην Κεντροαριστερά, αλλά και στο αποκαλούμενο αστικό κομμάτι της ΝΔ όπως έχουν αποδείξει τα ποσοστά του στα δημοτικά διαμερίσματα της πρωτεύουσας που αυτό ασκεί το εκλογικό του δικαίωμα. Κατά τα λεγόμενα γνωστού αναλυτή, πάντως, «ο Καμίνης έχει οξύ πολιτικό κριτήριο και είναι αρκετά έξυπνος για να μπλέξει τώρα σε αυτήν την ιστορία».

Γιώργος Παπανδρέου
Επιστροφή στο προσκήνιο
Την Πέμπτη βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για τη δεύτερη ανοιχτή εκδήλωση του ΚΙΔΗΣΟ – η πρώτη έγινε πριν από περίπου δύο εβδομάδες στην Πάτρα. Ο ΓΑΠ ύστερα από μια μικρή περίοδο πολιτικής αγρανάπαυσης επιστρέφει. Σκοπεύει, μάλιστα, το καλοκαίρι να περιοδεύσει σε όλη τη χώρα. Στόχος; Τυπικά, να παρουσιάσει τις προτάσεις του, να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο που θα αντιμετωπίζει τις αιτίες της κρίσης και μια μίνιμουμ συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων για να εφαρμοστεί αυτό. Πίσω από τις γραμμές όμως του χειρογράφου διακρίνει κανείς την πραγματική του επιθυμία. Θέλει να επιστρέψει στο προσκήνιο. Και φυσικά ενδιαφέρεται για την ηγεσία της αποκαλούμενης προοδευτικής παράταξης. Μπορεί να αρνήθηκε να πάρει μέρος στη διαδικασία σύγκλισης που έχουν ξεκινήσει το παλιό του Κίνημα με Το Ποτάμι – παρότι μέχρι την τελευταία στιγμή δυο θέσεις είχαν μείνει κενές στην επιτροπή για τους εκπροσώπους του κόμματός του – και να έκλεισε και το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ευκαιρίας δοθείσης δηλώνει ότι συνεχίζει την προσπάθεια για τη συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Οπως το έθεσε επί λέξει από το βήμα, «η πρότασή μας είναι απλή: Συμφωνία σε επαναστατικό πλαίσιο αλλαγών που κόβουν τον γόρδιο δεσμό της πελατειακής Ελλάδας και μετά όλοι και όλα από τη βάση». Κοινώς, αν κάποια στιγμή φτάναμε σε αυτή την περίφημη εκλογή από την κεντροαριστερή βάση, εκείνος θα ήταν εκεί. Οι δημοσκόποι βέβαια σημειώνουν ότι δεν τον «βρίσκουν» γενικώς στις μετρήσεις