[Αγιογραφίες] Ουστ

Στην αρχή αναμενόταν παρένθεση. Τώρα, που η παρένθεση ξεχείλωσε, αναμένεται η νέμεση. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν έκρυψε ποτέ ότι ήταν με το «φύγετε» ήδη από το ξημέρωμα της 26ης Ιανουαρίου 2015. Γι’ αυτό ο ίδιος και τα στελέχη περί αυτόν δείχνουν να μην έχουν την υπομονή για μια αντιπολίτευση ελιγμών, υπαινιγμών και πολλών αποχρώσεων. Ζητούσαν και ζητούν την κατακούτελη αντιπολίτευση του «ουστ».

Η νέμεση βέβαια αναμένεται με επίγνωση του πολιτικού χρόνου. Με το κάπως μεταφυσικό παράπονο ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έχει και την εύνοια της ειμαρμένης (χρησιμοποιείται σχετικώς ανατομικό συνώνυμο της καλοτυχίας): έχει καθαρό ορίζοντα, χωρίς τις αναμετρήσεις – αυτοδιοικητικές εκλογές, ευρωεκλογές και προεδρική εκλογή – που είχε να αντιμετωπίσει ο Σαμαράς.

Αυτή η επίγνωση δεν μετριάζει πάντως το «ουστ». Οι σαμαρικοί πιστεύουν ότι η εντολή που έχει πάρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την πλειοψηφία της κομματικής βάσης – στην οποία βεβαίως συγκαταμετρήθηκε και η σαμαρική πτέρυγα – ήταν να κάνει ανελέητη αντιπολίτευση. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, ο Μητσοτάκης κέρδισε επειδή η άλλη επιλογή για την προεδρία «μύριζε» διάθεση συναινετικών διευθετήσεων με τον ΣΥΡΙΖΑ. Την είχαν εκθέσει οι θεσμικοί μεσολαβητές και λοιποί καλοθελητές. Ο Κυριάκος, λένε, επελέγη όχι ως φιλελεύθερος ισορροπιστής, αλλά ως η μόνη γνησίως τσιπροφαγική υποψηφιότητα.

Η χθεσινή δήλωση Σαμαρά διαβάστηκε σαν υπενθύμιση αυτού του εσωκομματικού συμβολαίου. Δημοσιευμένη ενώ ακόμη η ΝΔ συζητούσε τη στάση της ενόψει της ψηφοφορίας της Κυριακής, η ανακοίνωση ερμηνεύτηκε σαν σήμα προς την ηγεσία, να μην υλοποιήσει τις σκέψεις της για στήριξη των διατάξεων για τις ιδιωτικοποιήσεις και τα κόκκινα δάνεια. Ο Σαμαράς εμφανιζόταν έτσι να ρυμουλκεί τον Μητσοτάκη στην τροχιά της μετωπικής σύγκρουσης.

Η απάντηση σε όσους καταλογίζουν στον πρώην πρωθυπουργό τέτοιες πατερναλιστικές διαθέσεις είναι ότι δεν χρειαζόταν δική του παρέμβαση για να κατασταλάξει η ΝΔ στο «όχι». Ακόμη και ένα κόμμα που πιστεύει δογματικά στις ιδιωτικοποιήσεις δεν θα μπορούσε να προσυπογράψει το – παρά ένα – εκατονταετούς διάρκειας υπερταμείο του Τσίπρα. Απόδειξη ότι ακόμα και η Ντόρα Μπακογιάννη απείλησε στη Βουλή τους συριζαίους υπουργούς με «σκαμνί». Τολμά κανείς να υποθέσει ότι το έκανε επειδή επηρεάστηκε από τον Σαμαρά;

Από όποια γωνία της κομματικής κουζίνας κι αν το δεις, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Η ηγεσία της ΝΔ καταλήγει σε μια αντιπολιτευτική τακτική συντονισμένη με τον κομματικό σοβινισμό και την οξύτερη, σαμαρική έκφανσή του. Το κόμμα άλλωστε δεν ήταν ποτέ, ούτε πρόλαβε να γίνει νεομητσοτακικών προδιαγραφών. Η ανθρωπογεωγραφία και η αντιπολιτευτική του φυσιογνωμία αντανακλούν ακόμη τη μνήμη των Ζαππείων.