[Θεωρείο] Καρδινάλιοι και κομισάριοι

Ενδεχομένως να μην μπορούν να μπουν στην ίδια ζυγαριά η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού με την αξιοπρέπεια μερικών γυναικών. Είναι γεγονός, πάντως, ότι εάν ο Αλέξης Τσίπρας έκανε σχεδόν τα πάντα για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια του λαού όπως την εννοεί ο ίδιος – από εκλογές με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και διαπραγματεύσεις με τον Βαρουφάκη ώς δημοψηφίσματα και νέες εκλογές -, δεν έκανε τίποτε για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια των πέντε γυναικών που παρενοχλούσε σεξουαλικά ο πρεσβευτής της Βενεζουέλας. Αντίθετα, θυσίασε τις ίδιες και την αξιοπρέπειά τους στο όνομα της προστασίας της Αριστεράς.

Στην επιστολή που απέστειλε στον Μαδούρο τον Μάρτιο του 2013, όταν δηλαδή τον έσπρωχνε ήδη ένας δυνατός άνεμος προς την εξουσία, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απέδιδε τη σιωπή των θυμάτων σε «πολιτική ωριμότητα», την οποία υποτίθεται ότι επέδειξαν για να μη δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα, «γεγονός που θα εκμεταλλεύονταν στο έπακρο τα συστημικά μέσα ενημέρωσης για να βλάψουν την Αριστερά τόσο στη Βενεζουέλα όσο και στην Ελλάδα». Είναι όμως επίσης γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την ιδιότητά του για να καλύψει τον θύτη. Κι ότι με αυτόν τον τρόπο έβλαψε την ίδια την ουσία του κράτους δικαίου που υποτίθεται ότι πρέπει να είναι το ελληνικό.

Στη «Ζουρνάλ ντι Ντιμάνς» δημοσιεύθηκε χθες η επιστολή δεκαεπτά γυναικών της γαλλικής πολιτικής σκηνής, οι οποίες δηλώνουν ότι δεν θα σιωπούν πλέον στο ζήτημα της σεξουαλικής παρενόχλησης. Ζητούν επίσης να μπει τέλος στην ατιμωρησία. Πιθανότατα, ξεχνούν εκείνους που ισοπεδώνουν την αξιοπρέπειά τους καλύπτοντας τους θύτες σαν καρδινάλιοι του Βατικανού ή σαν κυνικοί κομισάριοι της εποχής του υπαρκτού σοσιαλισμού. Στην αυγή του 21ου αιώνα, ίσως θα ‘πρεπε να τους θυμηθούν οι ελληνίδες συναδέλφισσές τους.