Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Ωστόσο η θεωρία των δύο άκρων – αμφιλεγόμενη προτού γίνουν κυβέρνηση οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – υπάρχει κίνδυνος να επιβεβαιωθεί ως εθνική τραγωδία.

Τη θεωρία των δύο άκρων είχε εμπνευστεί η προηγούμενη κυβέρνηση για να υποδείξει τη συμπόρευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με την Ακρα Δεξιά που λειτουργούσαν ως άτυπο αντιπολιτευτικό μέτωπο. Και να την ενοχοποιήσει πολιτικά. Πολλοί είχαν θεωρήσει τότε ότι η ίδια η θεωρία των άκρων ήταν ακραία και υπονόμευε από μόνη της το πολιτικό σύστημα. Ωστόσο τα γεγονότα είναι, ως γνωστόν, πεισματικά. Και τα γεγονότα των τελευταίων δέκα ημερών δείχνουν ότι η ελληνική πολιτική – και μαζί της η χώρα – παραμένει σε σταθερά ακραία τροχιά. Αυτό είναι, βεβαίως, καθαρή επιλογή των κυβερνώντων.

Δεκαέξι μήνες στην εξουσία δεν έχουν αλλάξει ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε τους ΑΝΕΛ. Στο υπουργείο Αμυνας, ο Πάνος Καμμένος επιχειρεί να γυρίσει το ρολόι πίσω στις εποχές ενός ανεξέλεγκτου και ανεδαφικού εθνικισμού. Οι Τούρκοι ακολουθούν. Η κατάρριψη ενός ρωσικού αεροσκάφους στη μεθόριο με τη Συρία προ μερικών μηνών δείχνει πού οδηγούν όλα αυτά.

Ο Καμμένος έβαλε στολή παραλλαγής ενώ ο Πρωθυπουργός πάει στο γήπεδο στην Τουρκία. Η αντίθεση απλώς εικονογραφεί το ότι ο υπουργός Αμυνας λειτουργεί ανεξέλεγκτος. Οπως ανεξέλεγκτο είναι, βεβαίως, και το Μέγαρο Μαξίμου που κινείται σταθερά στα άκρα. Μερικά πρόσφατα παραδείγματα: Ακραία η υπόθεση των υποκλοπών στελεχών του ΔΝΤ που οδηγεί σε απομόνωση τη χώρα. Ακραία η διακοπή των συνομιλιών με την τρόικα που επαναφέρει κλίμα αβεβαιότητας. Ακραία η κάλυψη παρεμβάσεων στη Δικαιοσύνη. Ακραία η ανοχή σε παρεκτροπές κυβερνητικών στελεχών που θέλουν να θάψουν ζωντανά τα ΜΜΕ.

Χειρότερη όμως και πιο ακραία είναι η εμμονή στην παραχάραξη της πραγματικότητας. Το Γραφείο Πρωθυπουργού ερμηνεύει όπως θεωρεί ότι το συμφέρει τον γάλλο πρόεδρο που έμεινε σιωπηλός μετά τη συνάντηση με τον έλληνα Πρωθυπουργό. Πιθανολογεί ότι ο Μπαράκ Ομπάμα θα «καθαρίσει» το ελληνικό ζήτημα στη συνάντησή του με την Ανγκελα Μέρκελ σε μία εβδομάδα από τώρα. Και παρουσιάζει – και μάλιστα στη Βουλή – ως είσοδο της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης μια κίνηση της ΕΚΤ η οποία αφορά κάποια ομόλογα του EFSF που διακρατούν ελληνικές τράπεζες με πιθανό κέρδος όλα κι όλα 500 εκατομμύρια ευρώ.

Η χείριστη παθολογία στη δημόσια ζωή είναι η πολιτική του διαρκούς ψεύδους. Ωστόσο η τραγωδία για τη χώρα είναι ότι το κόστος των ψευδών της κυβέρνησης διαρκώς μεγαλώνει – όπως μεγαλώνει και το ρίσκο από τις ακραίες επιλογές της.