Ο πλοίαρχος Ουτσλέρ δίνει πληροφορίες και για τους αιχμαλώτους. Τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο το πλοίο «TCG Ertugrul» επέστρεψε στη Μερσίνη γεμάτο με αιχμάλωτους άντρες πολίτες. Ο πλοίαρχος ως επιτελάρχης επιθεώρησε το πλοίο. Στον χώρο κάτω από το κατάστρωμα στο πίσω μέρος του πλοίου σχηματίστηκαν 8-10 κελιά με συρματόσκοινα και στις δύο πλευρές και σε κάθε κελί τοποθετήθηκαν αιχμάλωτοι με δεμένα τα μάτια, τα χέρια και τα πόδια. «Δεν είχαμε ιδέα ότι θα έφερναν τους αιχμαλώτους έτσι» σχολιάζει ο πλοίαρχος Ουτσλέρ και προσθέτει: «Η πρώτη σκέψη ήταν τι έκαναν αυτά τα άτομα και τους πήραν αιχμαλώτους. Εμείς ως ναυτική ομάδα δεν τα ξέραμε αυτά, μόνο μεσολαβούσαμε. Αργότερα όμως το θέμα ξεκαθάρισε. Οι ελληνοκυπριακές μονάδες στην Κύπρο έχοντας στο μυαλό το τέλος του πολέμου συνέλαβαν πολλά άτομα από τον τουρκοκυπριακό λαό. Και οι τουρκικές χερσαίες μονάδες στην Κύπρο έστελναν στην Τουρκία τους αιχμαλώτους που έπιαναν, είτε ήταν πολίτες είτε της ελληνοκυπριακής Εθνικής Φρουράς, από τις περιοχές που κατακτούσαν (Κερύνεια, Λευκωσία, Αμμόχωστο) για να τους ανταλλάξουν αργότερα. Αυτού του είδους η μεταφορά αιχμαλώτων συνεχίστηκε και αργότερα».
Σύμφωνα με τον Ερτουγρούλ Ουτσλέρ, το άνοιγμα των κελιών και η επιβίβαση των αιχμαλώτων στα στρατιωτικά οχήματα ήταν δύσκολη. Πρώτα τους έλυναν τα μάτια και μετά τα πόδια για να μπορούν να περπατούν. Με τη συνοδεία δύο ατόμων τούς πήγαιναν στα στρατιωτικά οχήματα αλλά επειδή τα χέρια τους ήταν δεμένα και δεν μπορούσαν να ανέβουν, τοποθετήθηκε κάτι ψηλό ώστε να πατούν πάνω και να ανεβαίνουν. Πατούσαν πάνω και μετά κατρακυλώντας έμπαιναν στα στρατιωτικά οχήματα. «Για ώρα παρακολουθούσα χωρίς να το θέλω αυτή την κατάσταση. Πόσο άσχημες ήταν οι συνθήκες πολέμου. Αυτά τα άτομα που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου, μπορεί και οι περισσότεροι να μην είχαν φταίξει σε τίποτα, ήταν ένοχοι μόνο και μόνο επειδή ήταν Ελληνοκύπριοι, φορτώθηκαν κακήν κακώς στα στρατιωτικά οχήματα και νομίζω ότι τους στείλανε στα Αδανα για να τους κρατήσουν εκεί» γράφει ο πλοίαρχος Ουτσλέρ.
(Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 4 «Η απόβαση μέσα από την τουρκική βιβλιογραφία»)