Εξις, δευτέρα φύσις

Είναι στη φύση του ανθρώπου η αμαρτία ή είναι η δύναμη της συνήθειας που του ορίζει τις πράξεις; Και ποιοι είναι αυτοί που χαρακτηρίζουν αμαρτωλή ή ενάρετη μια ενέργεια; Ερωτήματα που παραμένουν αφηρημένα στις σκέψεις των φιλοσόφων και αναπάντητα στη συνείδηση των ταπεινών ολιγομαθών.

Ο πρόεδρος της ΕΠΟ (Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας) έσπευσε να «προδώσει», ουσιαστικά, τον υφυπουργό Αθλητισμού στον ύπατο αρμοστή του ποδοσφαίρου FIFA, προκειμένου να μην αφήσει τον θώκο και τις απολαβές που του παρέχει (ο θώκος) και να συνεχίσει να βασιλεύει στο σάπιο βασίλειο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου, η προσφάτως εξελθούσα από το πλυντήριο των ανομημάτων όπου καθάρισε δύσκολους λεκέδες όπως Μπλάτερ, Πλατινί και λοιπούς ρύπους, δεν ευαισθητοποιείται με τις αιτιάσεις του υφυπουργείου για τη διακοπή του Κυπέλλου κυρίως και τις ενστάσεις για τη διοίκηση της ελληνικής ομοσπονδίας. Ορθώς! Τα χέρια που πλύθηκαν είναι σαν να μη λερώθηκαν ποτέ και, το ουσιαστικότερο, τα χέρια που έχουν μάθει να ανακατεύουν περιττώματα δύσκολα συνηθίζουν στο σαπούνι.

Η μάχη του Ασκλου δεν μας άφησε στην άμπωτη της Ιστορίας μόνο τη φράση «πύρρειος νίκη», επειδή ο βασιλιάς Πύρρος νίκησε μεν, αλλά είχε ασύλληπτες απώλειες· η μάχη του Ασκλου διδάσκει και ήθος. Πώς; Ο προσωπικός γιατρός του Πύρρου, λέει, έστειλε επιστολή στον εχθρό τού ηπειρώτη βασιλιά, Γάιο Φαβρίκιο Λουσκίνο, και του πρότεινε να εξοντώσει τον Πύρρο (έναντι αμοιβής φυσικά). Ο ρωμαίος διοικητής, αντί να εκμεταλλευτεί την πρόταση του γιατρού Τιμόχαρη, έστειλε με τη σειρά του επιστολή στον Πύρρο, στην οποία του ιστορούσε το γεγονός και του εφιστούσε την προσοχή: «Πολεμάς άνδρες που είναι τίμιοι και δίκαιοι και εμπιστεύεσαι άδικους και κακούς». Ο Πύρρος διάβασε την επιστολή του αντιπάλου του και με σκυμμένο κεφάλι, όπως θα θέλαμε να έχει γίνει από σκηνοθετική άποψη, είπε στους παρισταμένους: «Αυτός είναι ο Φαβρίκιος, που δυσκολότερα μπορείς να τον παρασύρεις από τον τίμιο δρόμο παρά τον ήλιο από την τροχιά του».

Οταν λοιπόν η παιδεία και οι συνήθειές σου σου υπαγορεύουν το ορθό, ουδείς Τιμόχαρης μπορεί να σε οδηγήσει σε λανθασμένη τροχιά, κι ας είναι το κέρδος σου υψηλό. Οταν όμως στη φύση σου εμφιλοχωρεί η αμαρτία, πιο εύκολα αλλάζεις την πορεία του ήλιου από τις ανάρμοστες πράξεις σου. H FIFA, κατά συνήθεια και καθ’ έξιν αμαρτωλή και λερή, με αμαρτωλούς και όζοντας θα συμπορευθεί! Από την άλλη τώρα: ό,τι είναι βρώμικο και περίπτυστο για κάποιους, από κάποιους άλλους θεωρείται θεμιτό και εντός της ηθικής προκειμένου να λυμαίνονται πάντα την εξουσία και να απολαμβάνουν λουτρά κάθαρσης και δόξης στον πακτωλό. Ας μην πονοκεφαλιάζουν λοιπόν οι φιλόσοφοι, το «ηθικό δίδαγμα» είναι ένα: κάθε λαός έχει (και) το ποδόσφαιρο που του αξίζει!