«Εχω απενοχοποιήσει τη λαϊκότητα»

Γελάει δυνατά όταν έρχεται στο μυαλό της η προτροπή των  ανθρώπων της δισκογραφίας πριν από δέκα χρόνια να χάσει δέκα κιλά και να βάψει ξανθά τα μαλλιά της. Ηταν η εποχή που η Γιώτα Νέγκα είχε κάνει αίσθηση με το τραγούδι του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου «Με τα μάτια κλειστά». «Τελικά και βάρος έχασα και το χρώμα των μαλλιών μου άνοιξε» λέει, διατηρώντας μια υποψία ειρωνείας στη φωνή της. Πάντως από την αφήγηση της προσωπικής της πορείας επιβεβαιώνεται ότι οι όποιες αλλαγές ήρθαν μόνο από δική της ανάγκη και όχι για να εξυπηρετήσουν τους κανόνες του μάρκετινγκ. Ισως μάλιστα ήταν η εμμονή της να αποκτά μεγαλύτερο βάρος αφού έναν μήνα πριν της κάνει πρόταση ο Καλαντζόπουλος, είχε αφήσει στην άκρη τα όνειρα της δισκογραφίας. «Παραιτήθηκα κάποια στιγμή, είχα πάψει να ελπίζω. Κάπου εκεί αποφάσισα να κάνω έναν ειλικρινή και σκληρό διάλογο με τον εαυτό μου και του είπα: “Λοιπόν, Γιωτάκι, δεν θα ‘ρθει. Πάρ’ το απόφαση, γιατί πέρασαν, παιδί μου, τα χρόνια”. Από την άλλη όμως αναρωτήθηκα “και αν δεν γίνει, θα σταματήσεις να τραγουδάς;”».

Κάπου εκεί άρχισαν να αναπτερώνονται οι προσδοκίες της και να αυξάνεται η αγωνία της. «Ακολούθησαν επτά άνυδρα χρόνια. Ολο κάτι ξεκινούσε και κάπου τσάκιζε. Αυτό με έμαθε να περιμένω και μου υπογράμμισε ότι τη ζωή δεν την αφορά ο δικός σου χρόνος». Ισως γιατί η επιτυχία έχει συνδυαστεί με τη νεότητα. «Ο Πασχάλης Τερζής, εγώ και η Φωτεινή Βελεσιώτου είμαστε οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Κάποιος μπορεί να δισκογραφήσει στα 40 του χρόνια και κάποιος στα 16 του. Δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό».

Τα λόγια της είναι ζυγισμένα και για τις δυσκολίες αλλά και για τις ευτυχείς συγκυρίες που της έφεραν την πορεία που ονειρευόταν. «Ποτέ δεν κατάφερα να μεθοδεύσω καταστάσεις για να έρθουν όσο επιθυμούσα πιο γρήγορα σ’ εμένα. Εχω δουλέψει σε σκυλάδικο στην επαρχία επειδή έπρεπε να βγάλω χρήματα για να μπορώ να στηρίξω αυτά που ήθελα. Δεν το μετάνιωσα στιγμή. Εβγαλα τα δεκαπλάσια χρήματα απ’ όσα έβγαζα στην Αθήνα».

Και αν η επιτυχία ήρθε με κάποια καθυστέρηση, εκείνη πιστεύει ότι «ήμουν τόσο τυχερή που βρέθηκα με ανθρώπους που μου έμαθαν πράγματα». Θεωρεί μεγάλο δάσκαλό της τον Σταμάτη Κραουνάκη: «Το πιο σπουδαίο πράγμα που πήρα από εκείνον είναι ότι απενοχοποίησε τη λαϊκότητά μου και μου απάντησε στο γιατί στέκομαι πάνω στη σκηνή. Αυτό θα του το χρωστάω μια ζωή».

Πιστεύετε ότι η λαϊκότητά σας ήταν εμπόδιο στην εξέλιξή σας;

Είμαι λαϊκή ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης. Ομως στην πορεία αγάπησα πολύ το έντεχνο και τη ροκ σκηνή. Κάποια στιγμή ήρθα σε δίλημμα και τα βαριά λαϊκά που έλεγα σε ρεμπετάδικα τα άφησα πίσω. Ελεγα, δεν κάνει τώρα. Αυτό ο Σταμάτης μού το επανέφερε σε ισορροπία.

Παρ’ όλα αυτά, και τα δύο δισκογραφικά εγχειρήματά σας έχουν τη σφραγίδα έντεχνων δημιουργών – «Το καινούργιο φιλί» (στίχοι Γεράσιμος Ευαγγελάτος, μουσική Θέμης Καραμουρατίδης) και το «Τελευταίος εαυτός» (στίχοι Οδυσσέας Ιωάννου, μουσική Θέμης Καραμουρατίδης).

Στόχος μου δεν είναι να κρατήσω στα χέρια ένα μουσειακό κομμάτι του παρελθόντος και να προσπαθήσω να το διατηρήσω. Το τιμώ, είναι μέσα μου και υπάρχει. Είμαι όμως ένας άνθρωπος που ζει στο σήμερα και θέλει να μιλήσει σήμερα, με όλη τη μνήμη, με όλη τη ρίζα, με όλο τον κώδικα που μπορεί να έχω διαμορφώσει ως καλλιτέχνις και ως άνθρωπος. Δεν μπορώ να μείνω στο χθες. Από την άλλη, δεν έχω πια όρια. Και αυτά που τραγουδάω, λαϊκά τα τραγουδάω και λαϊκό είναι. Αφορούν όλο τον κόσμο.

Ποιο είναι το όριο ανάμεσα σε ένα λαϊκό τραγούδι και στο σκυλάδικο;

Για μένα ο στίχος. Φυσικά και στις μουσικές φόρμες υπήρξαν υπερβολικές προσμίξεις από τότε που γεννήθηκε το λαϊκοπόπ, τα τραγούδια της πίστας, όπου αλλοίωναν τον κώδικα. Τον έκαναν πότε λίγο πιο ανατολίτικο, πότε λίγο πιο δυτικό. Ενώ η Ελλάδα έχει μια συγκεκριμένη θέση και δόση αυτής της αύρας Ανατολής και Δύσης. Εγώ θέλω να τραγουδάω τον έρωτα, όχι την καψούρα. Θέλω να δακρύζω, να θυμάμαι, να λυτρώνομαι. Θέλω να υμνώ τον έρωτα, όχι να τον εκτονώνω. Ενα τραγούδι που δεν μου δημιουργεί εικόνες, που δεν με δονεί, πώς θα δονήσει εσένα; Αυτά που άκουγα μικρή και με δονούσαν, μου χάραξαν και μια ματιά. Δεν λέω ότι είναι σωστή, αλλά είναι δική μου. Ετσι λοιπόν τα ορίζω.

Η Δήμητρα και η Ελένη
Μιλάει με ενθουσιασμό για τη συνεργασία της με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τη Δήμητρα Γαλάνη στη σκηνή του Passport. «Την Ελένη την ξέρω χρόνια, είμαστε πολύ φίλες. Τη Δήμητρα τώρα τη γνώρισα και δεν προλαβαίνω να μαθαίνω από αυτήν: από τον τρόπο που δουλεύει, που σκέφτεται, που είναι ταγμένη σ’ αυτό. Για την αγάπη της για το λαϊκό τραγούδι. Επίσης γι’ αυτό το “επειδή” σε κάθε “γιατί”. Οι αποφάσεις της είναι απολύτως τεκμηριωμένες. Είναι πεποίθησή της αυτό που κάνει και απόλυτα ξεκάθαρο, ευθύ και καθάριο».

INFO
Γιώτα Νέγκα, «Τελευταίος εαυτός» (Feelgood Records). Κάθε Σάββατο εμφανίζεται στο Passport (Κεραμεικού 58 και Μαραθώνος, τηλ. 210-5222.203)