[Εμπιστευτικά] Μοιραίοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Να πούμε τα πράγματα απλά. Χωρίς πολιτική, χωρίς συμμάχους, χωρίς στηρίγματα, χωρίς χρήματα, χωρίς ηγεσία και με μια κυβέρνηση που τα έχει εμφανώς χαμένα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της.
Πώς το έλεγε πέρυσι ο ΣΥΡΙΖΑ; «Η Ευρώπη αλλάζει»;
Ε, λοιπόν, άλλαξε. Αλλά όχι όπως περίμενε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Ευρώπη στρίβει όλο και πιο δεξιά και ταυτοχρόνως καθιστά όλο και δυσκολότερη την ενσωμάτωση μιας ιδιότυπης Αριστεράς στο πλαίσιό της – όσες κωλοτούμπες κι αν είναι διατεθειμένη αυτή η Αριστερά να κάνει.
Ομολογώ ότι σηκώνω τα χέρια ψηλά όταν ακούω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να καλεί τις άλλες χώρες της Ευρώπης «να συμμορφωθούν αμέσως ή, σε αντίθετη περίπτωση, να υποστούν τις επιβαλλόμενες κυρώσεις».
Δηλαδή αν δεν «συμμορφωθούν αμέσως» τι θα κάνει ο Πρόεδρος; Θα τους στείλει δικαστικό κλητήρα;
Ή όταν ακούω τον Πρωθυπουργό να υπερηφανεύεται ότι «είμαστε στην πρώτη γραμμή του ανθρωπισμού».
Διότι αν αυτά που βλέπουμε με τους πρόσφυγες είναι ανθρωπισμός και μάλιστα πρώτης γραμμής, τότε αυτά που ακούω είναι σίγουρα τα κόκαλα του Ερρίκου Ντυνάν που τρίζουν.
Η πολιτική δυστυχώς έχει έναν απλό κανόνα. Το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσεις αυτό που συμβαίνει είναι να καταλάβεις τι ακριβώς συμβαίνει. Και δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι η πολιτειακή και κυβερνητική ηγεσία το έχει καταλάβει.
Διότι αν στοιχειωδώς αντιλαμβανόταν το πρόβλημα κι αν είχε αίσθηση των πραγμάτων, δεν θα εκστόμιζε τέτοιες πομπώδεις τερατολογίες.
Ούτε θα έβγαζε μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ένα ανακοινωθέν το οποίο είχε ξεπεραστεί πριν ακόμη γραφεί.
Ούτε θα συμπεριφερόταν με μια αναπόδεικτη αυταρέσκεια πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά πράγματα.
«Σώζουμε την αξιοπρέπεια της Ευρώπης» αποφαίνεται μονότονα η κυβέρνηση εν μέσω σκηνών οι οποίες μόνο αξιοπρέπεια δεν αποπνέουν.
Και να πεις ότι δεν ήξεραν;
Από πέρυσι φαινόταν ότι το Προσφυγικό εξελίσσεται ανεξέλεγκτα. Θα κλείσουν τα σύνορα, τους προειδοποιούσαμε εδώ και μήνες.
Η κυβέρνηση όμως ζούσε την «ανθρωπιστική» αφασία της.
Θυμάμαι ακόμη τον Πρωθυπουργό να δηλώνει υπερήφανα τον Δεκέμβριο έπειτα από μια Σύνοδο Κορυφής ότι η Ελλάδα απέρριψε την ιδέα κατασκευής ενός καταυλισμού που θα υποδεχόταν 50.000 πρόσφυγες.
Τρεις μήνες αργότερα τρέχουμε και δεν φθάνουμε να φτιάξουμε καταυλισμούς για διπλάσιους ή και περισσότερους.
Βλέπαμε όλοι εντός και εκτός Ελλάδος να έρχεται αυτό ακριβώς που ήλθε. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει το ελαφρυντικό της άγνοιας, ούτε του αιφνιδιασμού.
Υπάρχει μόνο μια κυβέρνηση ανθρώπων που «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» προσμένουν ίσως «κάποιο θάμα».
Google news
