[Εμπιστευτικά] Δεδομένα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οσοι προωθούν καλοπροαίρετα την υπόθεση μιας ευρύτερης κυβέρνησης από τη σημερινή Βουλή παραγνωρίζουν δύο βασικά δεδομένα.
Πρώτον, ένα δεδομένο αριθμητικό. Από τη σημερινή Βουλή δεν μπορεί να προκύψει κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς αυτόν δεν βγαίνει η κοινοβουλευτική αριθμητική.
Δεύτερον, ένα δεδομένο πολιτικό. Για ποιον λόγο μια αυριανή κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι καλύτερη ή αποτελεσματικότερη ή ικανότερη από τη σημερινή κυβέρνηση που έχει κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ;
Γι’ αυτούς τους δύο απλούς λόγους, η διέξοδος στο σημερινό μπάχαλο είναι στην πραγματικότητα μία και μοναδική: να αλλάξει η κοινοβουλευτική αριθμητική. Και αυτή αλλάζει μόνο με εκλογές.
Απλή λογική. Και όποια άποψη κι αν έχει κανείς για τα πολιτικά πράγματα, πολύ δύσκολα θα βρει αντίλογο στην απλή λογική. Μόνο ψευδαισθήσεις.
Ως εκ τούτου κατανοώ μεν απολύτως τη θεμιτή προσπάθεια της Φώφης και του Σταύρου να αποφύγουν τις εκλογές αλλά τη θεωρώ εκ προοιμίου αδιέξοδη και καταδικασμένη.
Εχουν δίκιο όταν ισχυρίζονται πως όποιος και να κερδίσει τις εκλογές θα παραλάβει μια χώρα που είναι ήδη διαλυμένη.
Αλλά η απάντηση σε αυτό δεν είναι να μη γίνουν εκλογές.
Είναι να δεσμευτούν οι ευρωπαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις πως ανεξαρτήτως των εκλογικών επιδόσεων του καθενός θα υπηρετήσουν μετεκλογικά και από κοινού ένα εθνικό σχέδιο ανόρθωσης. Να συγκροτήσουν δηλαδή μια ευρεία ευρωπαϊκή δημοκρατική πλειοψηφία, η οποία θα βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Καλώς Ή κακώς, οι διαχωριστικές γραμμές στην πολιτική έχουν διαμορφωθεί εκ των πραγμάτων.
Δεν είναι Δεξιά – Αριστερά ή Κεντροδεξιά – Κεντροαριστερά, όπως παλαιότερα. Δεν είναι Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο, όπως πρόσφατα. Δεν είναι καν Παλιό – Καινούργιο ή Σύστημα – Αντισύστημα, όπως διέδιδαν διάφοροι σαλταδόροι.
Είναι απλά μια σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις που θέλουν να επιστρέψει η χώρα στην ευρωπαϊκή δημοκρατική κανονικότητα και σε εκείνες που επιδιώκουν να τη μετατρέψουν σε ένα εκκεντρικό βαλκανικό καθεστώς. Σε ένα failed state.
Σε αυτήν τη θεμελιώδη αναμέτρηση για «τη χώρα που θέλουμε» η θέση του Κέντρου ή της Κεντροαριστεράς ή της Σοσιαλδημοκρατίας (όπως θέλετε πείτε το) είναι εκ των πραγμάτων δεδομένη εδώ και δεκαετίες. Για την ακρίβεια, από τον Εμφύλιο. Χωρίς δισταγμούς και χωρίς κλυδωνισμούς.
Αντιλαμβάνομαι και κατανοώ τις σκοπιμότητες, τις επιφυλάξεις ή ακόμη και τις ευαισθησίες πολλών καλοπροαίρετων ανθρώπων που δυσκολεύουν μια ρεαλιστική παραδοχή αυτών των πολιτικών δεδομένων.
Τους θυμίζω απλώς ότι ο δρόμος για την Κόλαση είναι συνήθως στρωμένος με καλές προθέσεις.
Κι αν δεν το πιστεύουν, μπορούν να ρωτήσουν τη ΔΗΜΑΡ.
Google news
