ΚΑΘΑΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

Εκεί που τελειώνει ο ρεαλισμός αρχίζει ο πολιτικός υπολογισμός. Το Συμβούλιο Αρχηγών καθυστέρησε γιατί η Φώφη Γεννηματά ήθελε να γίνει αναφορά στο κοινό ανακοινωθέν σε οικουμενική κυβέρνηση. Μάλιστα η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ψυχράνθηκε πολιτικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη γιατί τον βρήκε αρνητικό στο σημείο αυτό. Ομολογουμένως, στην αντιπολίτευση συγκρούονται δύο λογικές. Η μία, του Μητσοτάκη, βλέπει ως καθαρή λύση, εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να κυβερνήσει, μόνο τις εκλογές. Η άλλη, με αξιοπρεπή εκφραστή τη Γεννηματά – γιατί υπάρχει κι ο Λεβέντης – επιμένει σε κυβέρνηση περισσότερων κομμάτων και μάλιστα πριν ή και μετά τις κάλπες.

Είναι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ μέρος της λύσης; Ή μήπως είναι η αιτία που το πρόβλημα της χώρας συνεχίζεται; Ακόμη χειρότερα: μήπως η διακυβέρνηση Τσίπρα είναι ο λόγος που η χώρα έχει ξανακυλήσει από το βάραθρο της οικονομίας για να βρεθεί στον βούρκο του Προσφυγικού; Ο φόβος είναι ότι το ΠΑΣΟΚ βλέπει μια οικουμενική διακυβέρνηση ως λύση στα δικά του πολιτικά προβλήματα. Και εθελοτυφλεί μπρος στους κινδύνους που συνεπάγεται κάθε πολιτικός συνεταιρισμός με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εστω κι αν αρνείται να στηρίξει την κυβέρνηση στη Βουλή, όπως, ας πούμε, στο Ασφαλιστικό.

Φυσικά, είναι κατανοητή η αγωνία της Γεννηματά να διαφοροποιηθεί το ΠΑΣΟΚ όπως εκείνη το αντιλαμβάνεται – και να μην ισοπεδωθεί μέσα σε ένα άτυπο μέτωπο αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Η τοποθέτηση όμως αυτή αυξάνει τις πιέσεις από στελέχη, όπως ο προκάτοχός της, που έχουν άλλη άποψη. Και επιτρέπει στο Μαξίμου να συνεχίζει το παιχνίδι της διαίρεσης της αντιπολίτευσης.