[Αγιογραφίες] Σκιάχτρα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ούτε υπερυπουργός, ούτε προσφυγάρχης, ούτε τσάρος του Προσφυγικού. Ολόκληρη η παλέτα των δημοσιογραφικών κλισέ οδηγείται σε βίαιο παροπλισμό. Η πραγματικότητα που καλείται να αντιμετωπίσει, ως συντονιστής για την προσφυγική κρίση, ο Δημήτρης Βίτσας ξεπερνάει τα στερεότυπα.
Η τοποθέτηση του πρώην γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ στο υπουργείο Αμυνας τον περασμένο Σεπτέμβριο είχε εξηγηθεί από την ανάγκη του Μαξίμου να εγκαταστήσει έναν επιτηρητή του Καμμένου στο Πεντάγωνο. Η υπερδραστηριότητα που αφέθηκε να αναπτύξει ο Καμμένος το τελευταίο διάστημα φαίνεται έτσι να βρίσκει τον χαλινό της, με τον ορισμό του Βίτσα επικεφαλής της νέας κυβερνητικής δομής.
Η λειτουργία πάντως του διυπουργικού οργάνου άρχισε από – πού αλλού; – την επικοινωνία, με συνέντευξη Τύπου. Προτεραιότητα είναι να οργανωθεί κυβερνητικό κανάλι επίσημης ενημέρωσης, να διαπιστευθούν δημοσιογράφοι, να ελεγχθεί ποιος και πώς θα έχει πρόσβαση στον χώρο που ήδη αναπτύσσεται ως ενδοχώρα μόνιμων καταυλισμών.
Είναι λογικό να θέλει η κυβέρνηση να ελέγξει τις εικόνες που μπορούν να σκοτώσουν τον μόνο επιζήσαντα κινητήρα της οικονομίας: τον τουριστικό μύθο. Μάλιστα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός φαίνεται να πιστεύει ότι θα μπορούσε το Προσφυγικό να προκαλέσει κύμα θετικής δημοσιότητας – οι δηλώσεις των σταρ και του Πάπα, είπε, είναι προς αυτή την κατεύθυνση.
Το πρόβλημα είναι ότι οι δηλώσεις του Τουσκ ανταγωνίζονται, αν δεν εξουδετερώνουν, την παπική ευλογία. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου επιβεβαίωσε χθες ότι πλέον η στρατηγική της Ευρώπης είναι να χρησιμοποιήσει τη φραγμένη δίοδο των βόρειων ελληνικών συνόρων ως έμπρακτη δήλωση αποτροπής. Για να το πούμε ωμά, να χρησιμοποιήσει την de facto αποκλεισμένη Ελλάδα ως σκιάχτρο. Οποιος πρόλαβε, πρόλαβε. Για τους άλλους κλείσαμε.
Αυτή η στρατηγική φαίνεται να δικαιώνει τον Βίτσα, που βλέπει τον ρόλο της Ελλάδας στο Προσφυγικό ως «πρωταγωνιστικό». Πρόκειται όμως για ρόλο απωθητικού πρωταγωνιστή. Απωθητικού για τους επίδοξους μετανάστες και μοιραία απωθητικού και για τους τουρίστες.
Τα οφέλη για την κυβέρνηση είναι ότι θα αποζημιωθεί για αυτές τις υπηρεσίες της – όχι μόνο διά της ανθρωπιστικής βοήθειας. Μπορεί να ελπίζει ότι θα αποζημιωθεί και πολιτικά, με μια επιεικέστερη μεταχείριση στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές -επιεικέστερη απ’ ό,τι φαινομενικά προμηνύεται η σκλήρυνση του ΔΝΤ.
Ομως όσες δηλώσεις κι αν κάνει ο Πάπας, όσες σέλφι κι αν βγάλει ο Αϊ Ουέιουεϊ, ακόμη κι αν πάει στην Ειδομένη η ίδια η αυτού μεγαλειότητα, ο Μπόνο, είναι μάλλον απίθανο να επουλωθεί η παράπλευρη ζημιά στο τουριστικό προϊόν. Ποιος θέλει να κάνει διακοπές σε έναν τόπο σημαδεμένο ως τόπο δυστυχίας; Γι’ αυτό δεν φταίει ο φακός. Φταίει η ίδια η εικονιζόμενη πραγματικότητα.
Google news
