Ο τίτλος του τέταρτου προσωπικού της άλμπουμ, «Μνήμη», δεν είναι τυχαίος. Η Μαρία Παπαγεωργίου όσο μεγαλώνει επιστρέφει σε οικεία βιώματα. Και τώρα τα φωτίζει μέσα από οκτώ τραγούδια –δύο του Σταύρου Ρουμελιώτη, τέσσερα του μόνιμου συνεργάτη της Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη και ένα του Τιμολέοντα Γκέτσου. «Είμαι δέκα χρόνια στην Αθήνα και οι εικόνες της πόλης είναι δυνατές και επιδραστικές. Κάθε μέρα που περνά όμως αναδύεται περισσότερο η ανάγκη για να κρατήσω όσο πιο καθαρά μπορώ τα στιγμιότυπα της ζωής που έζησα».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γρεβενά, αλλά η ανάγκη για σπουδές μουσικής την έφερε στην Αθήνα. Και σίγουρα μπορούν να χαρακτηριστούν δημιουργικά χρόνια αν σκεφτεί κανείς ότι έχει ήδη τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό της («Ομορφοι και Ηττημένοι» 2010, «Αβουλο Θεριό» 2013 και το «3 Μοίρες» με τρία δικά της τραγούδια το οποίο κυκλοφόρησε μόνο σε βινύλιο). Στους καρπούς αυτής της διαδρομής μπορούν να συμπεριληφθούν και οι πετυχημένες παραστάσεις της κάθε Δευτέρα στο Club του Σταυρού του Νότου, που της εξασφάλισαν παράταση και αποδεικνύουν ότι το κοινό της έχει πια διευρυνθεί. Τονίζει ότι αυτό δεν είναι η διαρκής και μόνιμη αγωνία της. «Δεν ανήκω σε εκείνους που γνώρισαν γρήγορη επιτυχία. Είναι βραδύκαυστη η διαδρομή μου. Εργάζομαι αρκετά χρόνια και αυτό που συμβαίνει το δέχομαι ως μια απάντηση στις προσπάθειές μου. Αλλωστε πιστεύω περισσότερο στην επιμονή και την εργατικότητα απ’ ό,τι στο ταλέντο. Αν δουλέψεις σκληρά και μεθοδικά, τότε μόνο θα φωτιστεί το όποιο χάρισμά σου».
ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ. Αυτό το κορίτσι που αφήνει τα πράγματα να ρέουν εστιασμένo στην τέχνη τoy, φιλοξενείται στον αέρα των ερτζιανών μέσα από την ερμηνεία της στη διασκευή του τραγουδιού των Κώστα Τριπολίτη και Μίκη Θεοδωράκη «Ξημερώνει». Μια ηλεκτρική προσέγγιση, αρκετά μακριά από τους ήχους που προτείνει στη νέα δουλειά της. «Σε αυτή τη φάση της ζωής μου είχα ανάγκη και κινηθώ σε πιο παραδοσιακούς δρόμους, λίγο πιο μακριά από την αστική ατμόσφαιρα». Πόσο όμως αφορά ένα καλό τραγούδι αυτός ο διαχωρισμός; «Ουσιαστικά πρόκειται για τον τρόπο που προσεγγίζει κάποιος το θέμα που θέλει να μιλήσει σε ένα τραγούδι. Οι εικόνες είναι διαφορετικές αφού πηγάζουν από άλλα περιβάλλοντα». Οποια και αν είναι όμως η αφετηρία ενός καλού τραγουδιού θα βρεθεί ο τρόπος για να ενοποιηθεί με τον ερμηνευτή και το κοινό: «Κατ’ αρχάς γεννιέται η επιθυμία να τραγουδηθεί. Και τα βράδια της Δευτέρας το βλέπω να συμβαίνει και χαίρομαι. Οταν δημιουργείται αυτή η επιθυμία είναι σαν να δηλώνεται ότι κάτι βρίσκεται σε καλό δρόμο. Ενα από τα χαρακτηριστικά που μας έχουν επιβάλει οι συνθήκες της ζωής μας είναι το γεγονός ότι ξεχνάμε να εκτονωθούμε, να χορέψουμε, να γλεντήσουμε, να αγκαλιαστούμε». Από το μικροσκόπιο των παρατηρήσεών της δεν αφήνει έξω και τον εαυτό της: «Θυμάμαι τα πρώτα χρόνια που τραγουδούσα, φώναζα δυνατά. Ημουν υπερβολική. “Σιγά, 100 άτομα είναι από κάτω” σκέφτηκα! Ηρθε ο καιρός που κατέβασα τους τόνους και είπα: όλα τα έχουμε εδώ!».
info
Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα στο Club του Σταυρού του Νότου (Φραντζή και Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-9226.975) στις 21.30
Σχόλια
