[Εξαπτέρυγος] Τα χτυποκάρδια των εκσυγχρονιστών

Στον άλλοτε πλούσιο βιότοπο της Κεντροαριστεράς ευδοκιμούσε το είδος των εκσυγχρονιστών. Γενάρχης τους ήταν ο Κώστας Σημίτης και με την επωνυμία τους προέβαλλαν την αντίθεσή τους στον αναχρονισμό που, όπως υποστήριζαν, κυριαρχούσε στη χώρα και την πολιτική σκηνή. Με σημαία την εναρμόνισή μας με τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης, αυτοεμφανίστηκαν ως εκφραστές σύγχρονων ιδεών και αντιλήψεων. Χτυπώντας ευαίσθητες χορδές, απέκτησαν φανατικούς φίλους και ορκισμένους εχθρούς. Ακολουθώντας φραξιονιστικές πρακτικές, οργανώθηκαν αποτελώντας πόλο αναφοράς εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ.

Οταν η Ελλάδα παρακολουθούσε άναυδη τις σκηνές απείρου κάλλους της Ωνασειάδας, οι εκσυγχρονιστές φάνηκε πως ήταν έτοιμοι από καιρό. Ο αποκαλούμενος «λογιστής» – Δεξιός για πολλούς, βέρος Σοσιαλδημοκράτης για άλλους – άφησε στα κρύα του λουτρού τον Ακη και τον Μάκη, καταλαμβάνοντας σε πρώτη φάση τα κυβερνητικά και στη συνέχεια τα κομματικά ανάκτορα.  Αναδεικνυόμενος πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος κλήθηκε να δοκιμάσει τον εκσυγχρονισμό στην πράξη. Μετά τη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΟΝΕ, την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, τα μεγάλα έργα υποδομής, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι Νεοέλληνες ξαπόστειλαν τους εκσυγχρονιστές στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, στρώνοντας το κόκκινο χαλί στον χαλαρό και έξω καρδιά Κώστα Καραμανλή για να επανιδρύσει σεμνά και ταπεινά το κράτος.

Κάπως έτσι οι εκδρομείς του ’96 βρέθηκαν να διασχίζουν την έρημο της πολιτικής. Οι επόμενες ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας τους απομεινάρια μιας περιόδου, τους έσπρωξαν στο περιθώριο ως τοξικούς. Πολλοί επέλεξαν την εθελούσια έξοδο, ενώ οι νεότεροι αναζήτησαν την τύχη τους στον ιδιωτικό τομέα. Κάποιοι άλλοι, ποτισμένοι με το πολιτικό δηλητήριο, επιμένουν να αναζητούν νέα έκφραση, είτε αρθρογραφώντας είτε ερωτοτροπώντας με Κινήσεις πολιτών αλλά και σχήματα κεντροαριστερής και κεντροδεξιάς απόχρωσης. Αρκετοί είδαν με θετική ματιά Το Ποτάμι. Στη συνέχεια όμως πάγωσαν με τον ναρκισσισμό του Σταύρου και το σκυλομετάνιωσαν. Σίγουρα το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν τους εμπνέει, ενώ θεωρούν τις πρωτοβουλίες της Φώφης για την ανασύσταση της Κεντροαριστεράς προσπάθεια αναπαλαίωσης και όνειρο θερινής νυκτός.

Ωστόσο, με την εκλογή του Κυριάκου άρχισε ξανά το μάτι τους να γυαλίζει. Στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις τους δεν κρύβουν τη συμπάθειά τους. Πιστεύουν δε ότι το νέο δίλημμα, Τσίπρας – Κυριάκος, θα προκαλέσει γενική αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Αν και διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους ότι δεν θα μεταστραφούν στη ΝΔ, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο συμπαράταξης με τον αρχηγό της, παρέχοντάς του κριτική υποστήριξη.

Ελκύονται, όπως δηλώνουν, από τον καθαρό μεταρρυθμιστικό του λόγο, τον οποίο αντιδιαστέλλουν στον λαϊκισμό του Τσίπρα. Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις δίνουν και παίρνουν. Πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτές έχει μια αποφασιστική κυρία, η οποία διερευνά διακριτικά αρκετούς εκσυγχρονιστές. Πάντως, πρόθεση όλων είναι να καταφύγουν στην αγκαλιά του Κυριάκου ως συλλογική Κίνηση, διατηρώντας την κεντροαριστερή τους ταυτότητα. Η συνέχεια προσεχώς…