Πού πάει Tο Ποτάμι; Τρία άρθρα από Σ. Λυκούδη, Γ. Μαυρωτά και Ιασ. Φωτήλα

Για τη μεγάλη Κεντροαριστερά


Του Σπύρου Λυκούδη
Συμπληρώνονται δύο χρόνια από τότε που ο Σταύρος Θεοδωράκης με έναν κύκλο φίλων του, πήρε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει Το Ποτάμι. Οι πολίτες το στήριξαν. Συγκέντρωσε γύρω του πολύ σημαντικό δυναμικό και κατέγραψε στις ευρωεκλογές και στις εκλογές του Ιανουαρίου αξιοζήλευτα, για νέο κόμμα, ποσοστά. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου το ποσοστό του υποχώρησε.

Τα αίτια της υποχώρησης αυτής, που επιβεβαιώνεται από τότε σε σειρά δημοσκοπήσεων, τα εντόπισα με δημόσιες τοποθετήσεις μου σε πιο μόνιμους παράγοντες, οι οποίοι σχετίζονται με την οργανωτική δομή και τον τρόπο λήψης των αποφάσεων του κινήματος, την πολιτική του ταυτότητα και τον στρατηγικό του πολιτικό προσανατολισμό.
Το Ποτάμι νομίζω ότι υποτίμησε την προφανή ανάγκη να προσδώσει γρήγορα στην αρχική εκρηκτική εμφάνισή του πολιτικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά μάχιμου πολιτικού οργανισμού. 

Είναι προφανές ότι βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο πολιτικό σταυροδρόμι. Οι προσδοκίες του δεν εκπληρώθηκαν, δικαίως ή αδίκως. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, ο οποίος δυστυχώς δεν αναπληρώνεται.

Η σημερινή πολιτική πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Από τη μια μεριά η παραπαίουσα εθνολαϊκιστική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και από την άλλη η συντηρητική παράταξη της ΝΔ υπό τη νέα ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη που ανασυντάσσεται. Ο ανταγωνισμός τους διαμορφώνει ένα έντονο και πιεστικό διπολικό και δικομματικό σκηνικό. Και αυτό εκ των πραγμάτων υποχρεώνει τα κόμματα, τις κινήσεις, τους πολίτες που τοποθετούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της Κεντροαριστεράς και του ριζοσπαστικού Κέντρου να αναζητήσουν κοινή πορεία. 

Να επιδιώξουν τη συγκρότηση του νέου και του μεγάλου πολιτικού φορέα. Σύγχρονου, προοδευτικού, μεταρρυθμιστικού, ευρωπαϊκού. Οχι για να αμυνθούν, αλλά για δημιουργήσουν ένα μεγάλο ρεύμα ρεαλιστικής ελπίδας στους πολίτες. Να συμβάλουν με συγκροτημένο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα στην έξοδο της χώρας από τα αδιέξοδα, το τέλμα και την παρακμή. Να αποτελέσουν την εγγύηση της πολιτικής σταθερότητας και διακυβέρνησης της χώρας. Το έχει ανάγκη ο τόπος. Είναι ηλίου φαεινότερο.

Το Ποτάμι μπορεί και το δικαιούται να αποτελέσει τον καταλύτη τέτοιων εξελίξεων.
Ολοι πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. 
Αυτή είναι η δική μου πολιτική πρόταση προς το συνέδριο και τους πολίτες.

Ο Σπύρος Λυκούδης είναι βουλευτής Α’ Αθηνών

Δυναμικά και αυτόνομα σε μία δύσκολη συγκυρία


Του Γιώργου Μαυρωτά
Αύριο κλείνουν δύο χρόνια από την ίδρυση του Ποταμιού. Δύο χρόνια που μου φάνηκαν σαν αιώνας στον πολύ πυκνό πολιτικό χρόνο που ζήσαμε και ζούμε. Τρεις εκλογές, ένα δημοψήφισμα, ένα ψυχοβγαλτικό καλοκαίρι. Το Ποτάμι όχι μόνο άντεξε, αλλά έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια να μην γκρεμιστεί η χώρα. 
Το επόμενο τριήμερο θα είναι καθοριστικό για το μέλλον του Ποταμιού, για το μέλλον του μεταρρυθμιστικού χώρου στην Ελλάδα. Στο συνέδριο θα ληφθούν αποφάσεις για το πώς πρέπει να οργανωθεί και να πορευθεί σε μια πολύ δύσκολη και ρευστή πολιτική συγκυρία, με τον διπολισμό να φουντώνει, τα σύννεφα από το εξωτερικό να πυκνώνουν και τις αντιευρωπαϊκές φωνές στην Ελλάδα να ξαναδυναμώνουν.

Κάποιοι θεωρούν ότι Το Ποτάμι πρέπει να συμμαχήσει με τη ΝΔ ενισχύοντας τον κεντροδεξιό χαρακτήρα του, κάποιοι ότι πρέπει να ενωθεί με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς που θέλουν να δημιουργήσουν τον τρίτο πόλο. 
Η γνώμη η δική μου είναι ότι η μάχη που πρέπει να δώσει η Ελλάδα το 2016 δεν είναι Αριστερά – Δεξιά ή Κεντροαριστερά – Κεντροδεξιά ούτε καν Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο. Η μάχη που πρέπει να δώσει είναι μεταρρυθμίσεις ή στασιμότητα, ειλικρίνεια ή λαϊκισμός, αξιοκρατία ή ημετεροκρατία, δημιουργία ή παρασιτισμός, εξωστρέφεια ή μιζέρια. Σε αυτές τις μάχες Το Ποτάμι, όπως το έχει αποδείξει, είναι στην εμπροσθοφυλακή. 

Το Ποτάμι είναι στο κέντρο των αλλαγών. Οχι στάσιμο κέντρο, αλλά δυναμικό, μεταρρυθμιστικό, προοδευτικό. Κι αυτό δεν αρκεί να το λέει, πρέπει να πείσει τον κόσμο με προτάσεις οι οποίες θα βγουν από το συνέδριο. Η συμφωνία με τις προτάσεις αυτές θα καθορίσει και τις συμμαχίες. Συμφωνίες λοιπόν επί των μεγάλων αλλαγών και όχι επί των καρεκλών. Στην παρούσα πολιτική συγκυρία, με τον έντονο διπολισμό, αν το Κέντρο διχοτομηθεί θα εξαφανισθεί.

Το Κέντρο μπορεί να παράγει πολιτική ενέργεια μόνο από σύντηξη και όχι από σχάση. Και Το Ποτάμι στον χώρο αυτό των μεταρρυθμίσεων θα παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο καθότι δεν έχει «πελάτες» να δυσαρεστήσει, δεν έχει βαρίδια, δεν χρωστάει σε κανέναν και έτσι δεν χαρίζεται σε κανένα.

Η χώρα περνάει κρίσιμες στιγμές και ο χώρος του Κέντρου πρέπει να βγει μπροστά. Η εμπειρία μου από τις ομάδες λέει ότι στις κρίσιμες στιγμές πρέπει ο καθένας να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω, για να κάνουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο άλμα μπροστά. 

Ο Γιώργος Μαυρωτάς, αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ, είναι βουλευτής Αττικής

Συνεργασία με ΝΔ και με τον Σταύρο αρχηγό


Του Ιάσονα Φωτήλα
Μέχρι σήμερα έχουν κατατεθεί δημόσια τρεις προτάσεις. Οι δύο προτάσεις του Σπύρου Λυκούδη και Χάρη Θεοχάρη στην πραγματικότητα είναι σχεδόν όμοιες. Διαφέρουν μεταξύ τους όχι τόσο στην ουσία, αλλά περισσότερο στον τρόπο διατύπωσης, ανάλογα θα έλεγα με τις πολιτικές καταβολές εκάστου ανδρός.  Ο Σπύρος Λυκούδης μιλά για ανασύσταση της Κεντροαριστεράς, ενώ ο Χάρης Θεοχάρης για ανασύσταση του Κέντρου.
 
Διερωτώμαι: αν δεν εννοούν ακριβώς τον ίδιο χώρο, τότε ποιοι από αυτούς που συμπεριλαμβάνονται στον κεντροαριστερό χώρο που εκφράζει ο Λυκούδης δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στον κεντρώο χώρο που εκφράζει ο Θεοχάρης; Συνεπώς, επί της ουσίας, η διαφορά των δύο προτάσεων έγκειται στο ότι ο τελευταίος προχωρά την πρότασή του ένα βήμα παραπέρα.

Λέει δηλαδή ότι αυτός ο χώρος πρέπει να συνεργαστεί με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ομως εδώ υπάρχει το εξής άτοπο: ο κεντρώος χώρος στον οποίο αναφέρεται ο Θεοχάρης δεν θα περιλαμβάνει και τον χώρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης; Λογικά ναι. Πώς όμως η Δημοκρατική Συμπαράταξη διά της προέδρου της Φώφης Γεννηματά θα συνεργαστεί με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν η ίδια η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει δηλώσει ότι τη χωρίζει άβυσσος από τον Μητσοτάκη;  

Επιπλέον, δεν απαντούν στο ερώτημα ποιοι θα ανασυστήσουν τον συγκεκριμένο χώρο. Οι παλιοί γνώριμοι; Θέλουμε ανασύσταση του κεντρώου χώρου και όχι αναμασώμενη τροφή ή στην πραγματικότητα χρειάζεται επανίδρυση ή ακριβέστερα ίδρυση ενός νέου κεντρώου κόμματος που θα μπορέσει να ενθουσιάσει και να συγκινήσει τους πολίτες; Επειδή αμφιβάλλω για τα πραγματικά κίνητρα σχετικά με την ανασύσταση της Κεντροαριστεράς, θέτω μια βασική προϋπόθεση: Ο νέος ηγέτης που θα εκλεγεί να μην έχει διατελέσει ποτέ αρχηγός ή υπουργός κι εκεί θα δούμε «πόσα απίδια πιάνει ο σάκος»! 

Τέλος, υπάρχει η πρότασή μου, η οποία εξυπηρετεί τόσο στο καλό του κινήματος όσο πρωτίστως στο καλό της χώρας. Είναι ξεκάθαρη και συγκεκριμένη.

Πιστεύω, σε αντίθεση με τον Χάρη Θεοχάρη, ότι Το Ποτάμι έχει να προσφέρει πολλά στην κοινωνία με αρχηγό τον Σταύρο Θεοδωράκη. Η ανακοίνωση της συνεργασίας των δύο κομμάτων – ΝΔ και Ποταμιού – βάσει, τονίζω, προγραμματικών συγκλίσεων με συγκεκριμένες δράσεις και χρονοδιαγράμματα αφενός θα δυναμώσει τα ποσοστά του Ποταμιού, καθώς είναι γεγονός πως πιο εύκολα σε ψηφίζει ο πολίτης αν γνωρίζει ότι πιθανότατα θα έχεις την ευκαιρία να εφαρμόσεις τις πολιτικές σου. Αφετέρου θα δώσει τη δυνατότητα στο Ποτάμι να κάνει αυτό για το οποίο δημιουργήθηκε: να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις όχι πλέον στα λόγια αλλά στα έργα!  

Ο Ιάσων Φωτήλας είναι βουλευτής Αχαΐας