Αν πάρεις στα σοβαρά τη γνώμη και τις επιταγές του Διαδικτύου, τότε δεν θα πρέπει να ζεις, να πεθαίνεις, να έχεις άποψη, να μιλάς, να έχεις πολιτική θέση, να είσαι πετυχημένος, να είσαι αποτυχημένος, να έχεις λεφτά, να είσαι απένταρος, να είσαι δεξιός, να είσαι κεντρώος, να είσαι αριστερός, να είσαι οτιδήποτε.
Δηλαδή να είσαι ο Ούτις κατά τον Ομηρο, το οποίον σημαίνει στη Νέα Ελληνοβαρβαρική να είσαι ο Κανένας.
Να μην υπάρχεις.
Να κρυφτείς όσο μπορείς καλύτερα, να μην περισσεύει απ’ το καβούκι σου ούτε ένα ξέφτι απ’ την όποια προσωπικότητά σου, γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα από αυτό το κουρελάκι που σου ξέφυγε να τραβήξουν και να ξεσκίσουν με τα κοφτερά και αδηφάγα ηλεκτρονικά τους νύχια όλη σου τη ζωή και να την περιφέρουν σαν κομμένο κεφάλι στην αγορά και στις πλατείες του δικού τους ζόφου.
Εμεινα άναυδος τις τελευταίες μέρες με τα χυδαία σχόλια επί παντός επιστητού, με κορυφαίο τον τραγικό θάνατο του τραγουδιστή Παντελή Παντελίδη.
Τις παραμονές του θανάτου του, είχε αρχίσει ένα απίστευτο υβρεολόγιο, γιατί λέει είχε τολμήσει να αναφέρει στον τελευταίο του δίσκο τη λέξη «κατεχόμενα», δεν έχω ακούσει το τραγούδι αλλά αυτά που γράφανε εκφράζοντας τον βαθύτερο εαυτό τους οι μαχαλόμαγκες του Δικτύου δεν ήταν απόψεις, δεν ήταν σχόλια, δεν ήταν ούτε καν ύβρεις.
Ηταν κατάρες. Μάλιστα. «Να ψοφήσει», «Να λιώσει» και άλλα ανατριχιαστικά παρόμοια.
Ο άνθρωπος έσπευσε να δηλώσει ότι αποσύρει το τραγούδι απ’ τον δίσκο. Αμ δε. Οι παθιασμένοι εχθροί συνέχισαν με την ίδια
λύσσα.
Ωσπου την άλλη μέρα ήρθε το τραγικό γεγονός και άρχισε πάλι απ’ την αρχή το θλιβερό πανηγύρι.
Τώρα οι περισσότεροι άρχισαν να θρηνούν κι αιματοστηθοδέρνονται, μερικοί συνέχισαν το μακάβριο «Καλά να πάθει». Ναι. Ναι, γράφτηκε κι αυτό.
Αλλά εκεί που ξέφυγε το πράμα ήταν όταν ξεμύτισαν και κάτι τρωγλοδύτες των ηλεκτρονικών υπονόμων και αποφάσισαν ποιοι πρέπει να λένε τη γνώμη τους και ποιοι να τον βγάλουν τον σκασμό.
«Εσύ δεν πρέπει να μιλάς, εσύ σωστά τον κλαις, ο άλλος να το βουλώσει, αλλιώς να πάει να ψοφήσει».
Λέμε για τους πολιτικούς (και δίκιο έχουμε), αλλά είναι κι αυτό που αποκαλούμε κοινή κι απρόσωπη γνώμη που κυριαρχεί και απλώνεται σαν γάγγραινα στο ήδη άρρωστο σώμα της χώρας.
Και λες γιατί όλοι αυτοί να θέλουν μια καλύτερη Ελλάδα; Και τι εννοούν καλύτερη; Ποια είναι τα όνειρά τους; Πώς ζουν; Πώς μεγαλώνουν τα παιδιά τους; Σε ποιον ζόφο σέρνονται; Σε ποια φωλιά κλωσσάνε κι επωάζουν τα φριχτά αβγά τους;
Τι φίδια μάς κυκλώνουν;
Κι ήταν το Διαδίκτυο που τα γέννησε ή ήταν μόνο η αφορμή να βγει ο Μινώταυρος στο φως;
Πολύ φοβάμαι πως ο ιστότοπος ήταν μια αφορμή να μας δούμε στον καθρέφτη.
Τουλάχιστον τις μέρες του πένθους ας κάνουμε αυτό που κάνανε παλιά.
Στα σπίτια που πενθούσαν, τις πρώτες μέρες, σκέπαζαν με άσπρα σεντόνια τους καθρέφτες.
Εστω για λίγο, ας βάλουμε κι εμείς ένα σεντόνι στην οθόνη.