[Εμπιστευτικά] Προφάσεις

2 λεπτά
Δεν ξέρω αν ο Βερναρδάκης έχει ακουστά κάποιον Αλμπέρ Καμί. Για να μην τρέχει να γκουγκλάρει, τον ενημερώνω ότι ήταν ένας μεγάλος γάλλος λογοτέχνης, διανοούμενος αλλά κι επαγγελματίας δημοσιογράφος.
Διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής στην «Combat», αρθρογράφος στο «Express» κ.λπ.
Θα μου πείτε τώρα «πώς από τον Βερναρδάκη θυμήθηκες τον Καμί; Δεν είναι ιεροσυλία;».
Να εξηγηθώ. Ο Βερναρδάκης πιάστηκε για δεύτερη φορά στα πράσα να διατυπώνει την αποκρουστική σε μια δημοκρατία άποψη πως «μία από τις μεγάλες παθογένειες είναι η αυτονόμηση των ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης».
Προ δυο εβδομάδων, μιλώντας στην Καλαμάτα, είχε καταγγείλει «την αυτονόμηση των οικονομικών συμφερόντων έναντι της πολιτικής» – το σημειώναμε εδώ στις 3 Φεβρουαρίου.
Γενικώς, ο Βερναρδάκης δεν γουστάρει τίποτα το αυτόνομο. Ετσι την έχει δει τη δουλειά και τη δημοκρατία.
Σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, υπουργός που διατυπώνει τέτοιες απόψεις θα είχε πάει σπίτι του.
Χθες όμως, όταν του την έπεσαν κι οι πέτρες, ο Βερναρδάκης έβγαλε μια ανακοίνωση που παραπέμπει στον κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ και λέει πόσο πολύ ο κώδικας παραβιάζεται.
Αλλα αντί άλλα, της Παρασκευής το γάλα. Διότι είτε ο Βερναρδάκης δεν καταλαβαίνει τι του λένε, είτε κάνει τον τρελό.
Τι υποστηρίζει λοιπόν; Οτι υπάρχει κακή δημοσιογραφία; Ελα ρε! Κι επειδή υπάρχει κακή δημοσιογραφία, κακώς αυτονομούνται τα μέσα ενημέρωσης. Να τα μαζέψουμε.
Ούτε αυτό όμως είναι είδηση. Διότι η καταχρηστική άσκηση της ελευθερίας είναι το μόνιμο πρόσχημα για την κατάργηση της ελευθερίας από όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα.
Οι υπερβολές, οι στρεβλώσεις ή οι δυσλειτουργίες της δημοκρατίας είναι πάντα η πρόφαση για την κατάλυσή της από τον Λένιν και τον Φράνκο έως τον Πινοτσέτ και εσχάτως τον Ερντογάν.
Ακόμη κι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ας πούμε, είχε εξαγγείλει ότι η δημοκρατία είναι άρρωστη λόγω «ασυδοσίας» και τη χειρούργησε για να τη γιατρέψει.
Υπάρχει λοιπόν κακή, άθλια, βαλτή δημοσιογραφία που φωνάζει ο Βερναρδάκης; Ναι, υπάρχει, λέω εγώ. Να υπάρχει, προσθέτω εγώ.
Δεν είναι δουλειά καμιάς κυβέρνησης, κανενός κόμματος και κανενός Βερναρδάκη να τη φτιάξει. Αν δεν τους αρέσει, να γυρίσουν σε άλλο κανάλι ή να διαβάσουν άλλη εφημερίδα.
Εκείνων δουλειά είναι να μην κλείνουν οι τράπεζες, να μην κλείνουν τα σύνορα, να μην κλείνουν οι δρόμοι – γενικώς να λειτουργεί η χώρα, κάτι το οποίο οριακά προσπαθούν.
Διότι στις αιτιάσεις του Βερναρδάκη περί κακής δημοσιογραφίας έχει απαντήσει προκαταβολικά ο Καμί όταν έλεγε πως «ένας ελεύθερος Τύπος μπορεί ασφαλώς να είναι καλός ή κακός. Αλλά χωρίς ελευθερία ο Τύπος δεν μπορεί παρά να είναι κακός».













