Η θεωρία των δύο άκρων προϋποθέτει: δύο άκρα και ένα κέντρο. Και μια κανονικότητα πάνω στην οποία να εκτυλίσσεται η πόλωση. Καθόλου τυχαία ανακινήθηκε αρχικά από μερίδα ιστορικών της Δύσης μεταπολεμικά, όταν επιχειρήθηκε να ταυτιστεί λανθασμένα ο ναζισμός με τον κομμουνισμό. Μικρογραφία της θεωρίας των δύο άκρων είδαμε με την προηγούμενη διακυβέρνηση. Μερίδα του παλιού πολιτικού κόσμου επιχείρησε να ταυτίσει ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή. Στις αρχές της πρώιμης ενηλικίωσης του πρώτου στις πλατείες.
Αρκούσε όμως η ίδια γεωγραφία για να προεξοφλήσει και κοινούς ιδεολογικούς δεσμούς; Προφανώς όχι. Η θεωρία των δύο άκρων ξεχάστηκε στα μέρη μας. Αναπαραγόταν μόνο από ιδεοληπτικούς. Μέχρι την προηγούμενη Κυριακή. Η ίδια θεωρία μπήκε απ' το παράθυρο. «Πρώην σύντροφοί σας συντάσσονται με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητώντας να πέσει η κυβέρνηση και σας κατηγορούν για προδοσία. Τι απαντάτε;» ρωτούσε  «Η Αυγή της Κυριακής» τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. «Δεν θέλουμε να κόψουμε γέφυρες. Αλλά και αυτοί δεν πρέπει να χάνουν το μέτρο. Δεν γίνεται να μπουκάρουν στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ παριστάνοντας τους αγανακτισμένους αγρότες, και μάλιστα μαζί με χρυσαυγίτες. Ολοι γνωριζόμαστε στην Αριστερά» απαντούσε εκείνος.
Και αίφνης η θεωρία των άκρων διατυπωνόταν κομψά από τον πρώην πολέμιό της. Η μετακίνηση του πολιτικού άξονα έφερε τώρα στο άκρο τη ΛΑΕ. Και βέβαια η συνέντευξη πυροδότησε την αντίδραση του εξωκοινοβουλευτικού κόμματος.
Οποιος διαμαρτύρεται πάντως ανήκει στα άκρα; Και, επίσης, αν ο θυμός ενώνει πολιτικούς χώρους, είναι ακριβώς αυτή η συνθήκη που τους ενοποιεί και ιδεολογικά; Οχι βέβαια, αρκεί το κεντρικό πολιτικό αίτημα να διαχωρίζει τους διαμαρτυρομένους. Οι πρακτικές, πάλι, ποικίλλουν. Από το ρεσό μέχρι το άγριο οδόφραγμα. Η κουβέντα όμως που άνοιξε ο Πρωθυπουργός για τη θεωρία των δύο άκρων κρύβει κάτι ακόμη βαθύτερο. Η νέα νομιμότητα δεν θα τα βάλει με τις μορφές πάλης. Εξάλλου ο Τσίπρας δεν είναι χτεσινός σε αυτά. Δεν θα τα βάλει με τις απεργίες των ναυτεργατών (που έρχονται). Ούτε με την παρακώλυση συγκοινωνιών. Η νέα διακυβέρνηση θα επιχειρήσει να υπενθυμίσει το μαύρο των μετώπων εναντίον της. Δείτε τα του αγροτικού κινήματος ως πρόβα τζενεράλε στις τεχνικές αντιμετώπισης. Εδώ δεν επιχειρήθηκε απλώς η φωτογράφιση των αντιπολιτευομένων στο ίδιο μαύρο κάδρο. Βοήθησε βέβαια και το αταξινόμητο μπλε εθνολαϊκό χρώμα που τελικώς κυριάρχησε στα μπλόκα. Η νέα θεωρία των δύο άκρων ενσωματώνει το πεζοδρόμιο ως μέρος της διαπραγμάτευσης. Μετατοπίζει τη νέα νομιμότητα.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από