ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ
Η θεωρία των άκρων είναι επικίνδυνη, διότι διχάζει την κοινωνία. Είναι όμως και βολική - για τις κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν κοινωνικά μέτωπα - και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον την πενταετία των Μνημονίων: μάλιστα κάποιοι στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας είχαν επιμείνει ιδιαίτερα στο να εντάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη θεωρία.
Η θεωρία των άκρων είναι επικίνδυνη, διότι διχάζει την κοινωνία. Είναι όμως και βολική – για τις κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν κοινωνικά μέτωπα – και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον την πενταετία των Μνημονίων: μάλιστα κάποιοι στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας είχαν επιμείνει ιδιαίτερα στο να εντάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη θεωρία.
Και βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δώσει λαβές: όταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προειδοποιεί τους πολιτικούς του αντιπάλους από το βήμα της Βουλής ότι δεν θα μπορούν να βγουν από τα σπίτια τους, τότε βάζει σε πειρασμό εκείνους που θέλουν να τον εντάξουν στα άκρα της πολιτικής.
Με τέτοιο παρελθόν, προκαλεί αλγεινή εντύπωση η ζέση της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας να ενστερνιστεί τη θεωρία των άκρων ως ένα πολιτικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πολλαπλών κοινωνικών μετώπων που άνοιξαν μέσω του Ασφαλιστικού.
Ωστόσο συνιστά ιδιαιτέρως επικίνδυνη πρακτική η – με κυβερνητική πρωτοβουλία – ταύτιση χιλιάδων διαμαρτυρόμενων πολιτών με τη Χρυσή Αυγή, είτε πρόκειται για τους αγρότες των μπλόκων είτε για τους αντιτιθέμενους στη δημιουργία κέντρων υποδοχής προσφύγων και μεταναστών.
Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα – οι πάντες γνωρίζονται μεταξύ τους. Και δεν είναι μυστικό ότι στις διαμαρτυρίες πρωτοστατούν και πολίτες που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να απογοητευτούν στη συνέχεια. Μόνο περισσότερη ένταση φέρνει η προσπάθεια της κυβέρνησης να τους «χαρίσει» στη φασιστική Δεξιά.