[Εμπιστευτικά] Συμφέροντα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ομολογώ ότι δεν έχω γνωρίσει άλλη διακυβέρνηση της Αριστεράς. Ουδέποτε όμως υποψιαζόμουν ότι θα έκρυβε τόση ποσότητα ανοησίας.
Τελευταίο παράδειγμα. Ο υπουργός Βερναρδάκης πάει να μιλήσει στην Καλαμάτα όπου λέει διάφορα δικά του – θα επανέλθω αμέσως μετά…
Ξαφνικά ακούγεται στην αίθουσα να χτυπάει ένα κινητό με τον ύμνο του Ολυμπιακού.
– Ακούσαμε τον ύμνο του Μαρινάκη, σχολιάζει ο υπουργός.
Και προσθέτει:
– Τυπικότατη περίπτωση μαύρου χρήματος που εκτρέπεται από άλλες δραστηριότητες.
Ξέρει κάτι ο υπουργός; Εχει στοιχεία που να αποδεικνύουν την «τυπικότατη περίπτωση μαύρου χρήματος»; Ρωτήθηκε; Είναι αρμόδιος; Τίποτα από όλα αυτά! Είπε την παρόλα που θα έλεγε σε ένα καφενείο και πριν γίνει υπουργός.
Αποτέλεσμα; Τώρα οι Ολυμπιακοί κυνηγούν τον Βερναρδάκη που έβρισε τον Μαρινάκη – την ίδια στιγμή που οι Παναθηναϊκοί κυνηγούν τον Κοντονή επειδή τον θεωρούν «τσάτσο» του Μαρινάκη.
Πράγμα που σημαίνει ότι και οι Ολυμπιακοί και οι Παναθηναϊκοί κυνηγούν την ίδια κυβέρνηση – αν δεν απατώμαι είχε να συμβεί από τη Στάση του Νίκα!..
Υπάρχουν όμως πολύ σοβαρότεροι λόγοι να ψέξει κανείς τον Βερναρδάκη για την ίδια ομιλία. Εκεί κατήγγειλε (και μάλιστα επικαλούμενος διάφορα αμφίβολα ιστορικά προηγούμενα)… ξέρετε τι;
– Την αυτονόμηση των οικονομικών συμφερόντων έναντι της πολιτικής!
Τι μας λες! Τέτοια καταστροφή;
Λες κι υπάρχει καμιά δημοκρατική κοινωνία του 21ου αιώνα στην οποία τα οικονομικά συμφέροντα να μην είναι αυτόνομα έναντι της πολιτικής. Ακόμη και στην Κίνα έχουν αυτονομηθεί σημαντικά και ευτυχώς.
Αν δεν απατώμαι οι μόνες κοινωνίες στις οποίες τα οικονομικά συμφέροντα εξακολουθούν να υποτάσσονται στην πολιτική εξουσία είναι η Βόρεια Κορέα και κάτι χουντικές κλεπτοκρατίες του Τρίτου Κόσμου.
Αυτό θα ήθελε και στην Ελλάδα ο Βερναρδάκης; Να μοιράζουν οι πολιτικοί τις άδειες τηλεοράσεως και να κάνουν τους μεσάζοντες σε κοντράτα;
Διότι στη σύγχρονη δημοκρατία είναι αυτονόητο ότι τα οικονομικά συμφέροντα κινούνται αυτόνομα, με την ατζέντα τους και τις επιδιώξεις τους.
Οπως κι η πολιτική θα έπρεπε να είναι αυτόνομη από τα οικονομικά συμφέροντα – και όχι να μπορεί ο υπουργός να κλείνει ή να ανοίγει επιχειρήσεις.
Κοινώς, το ζητούμενο είναι να κάνει ο καθένας τη δουλειά του στο πλαίσιο του Συντάγματος και του νόμου.
Η κυβέρνηση, η Βουλή, οι ανεξάρτητες Αρχές, τα δικαστήρια, οι τηλεοράσεις, οι εταιρείες, οι ποδοσφαιρικές ομάδες, όλοι έχουν το ίδιο μερίδιο αυτονομίας στον δημόσιο χώρο και κανείς δεν είναι πατερούλης ή χωροφύλακας του άλλου.
Ετσι τουλάχιστον συμβαίνει στις δημοκρατίες του 21ου αιώνα. Διότι αν είναι να ξαναφτιάξουμε τη Σοβιετική Ενωση, το κάνουμε και χωρίς τον Βερναρδάκη…
Google news
