[Εμπιστευτικά] Εκλογές;

2 λεπτά
Το ερώτημα που καθορίζει σήμερα τα πράγματα είναι απλό: μπορεί η κυβέρνηση να κάνει κάποιας μορφής restart;
Αν δεν κάνει, το μόνο που μένει να μάθουμε είναι αν οι εκλογές θα γίνουν πριν ή μετά το καλοκαίρι.
Το restart είναι προφανώς αναγκαίο αλλά και καθόλου απλό για τρεις λόγους.
Πρώτον, επειδή η κυβέρνηση μετράει ήδη έναν χρόνο ζωής, με πολλές παλινωδίες κι ελάχιστα επιτεύγματα.
Πέρα από την εύλογη φθορά, το βασικό πρόβλημά της είναι η κόπωση. Κανένας Ελληνας δεν αισθάνεται σήμερα ότι η κατάστασή του είναι καλύτερη από τα τέλη του 2014.
Δεύτερον, επειδή ο επιθετικός και ενίοτε διχαστικός τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται την οδήγησε σε απόλυτη ένδεια ερεισμάτων. Τα έχει βάλει με όλους και τους έχει όλους απέναντί της.
Ως εκ τούτου κι από τη στιγμή που απέτυχε το «κόλπο Παυλόπουλου», δύσκολα θα βρεθούν πεδία συνεννόησης με την αντιπολίτευση.
Τρίτον, επειδή οι συνθήκες είναι από μόνες τους πιεστικές. Η αξιολόγηση που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, άντε τον Νοέμβριο, ξεκίνησε μόλις χθες και ουδείς γνωρίζει αν και πότε θα τελειώσει.
Το Προσφυγικό βρίσκεται εκτός ελέγχου. Η πραγματική οικονομία είναι στη χειρότερη κατάσταση από ποτέ. Και η κοινωνία πάει να ξεφύγει.
Σε αυτές τις συνθήκες ίσως μια άλλη κυβέρνηση θα επιχειρούσε να κλείσει μέτωπα και να διαχειριστεί την ένταση. Δεν είναι προφανές ότι η συγκεκριμένη ξέρει, θέλει ή μπορεί να το κάνει – εξού και ο πειρασμός της απόδρασης…
Ουσιαστικά έχει στα χέρια της ένα και μοναδικό χαρτί.
Οτι η ΝΔ χρειάζεται λίγο χρόνο για να σταθεί στα πόδια της και θα προτιμούσε να γίνουν εκλογές μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης. Και ότι κάποια μικρότερα κόμματα φοβούνται τις εκλογές.
Θα μετρήσουν αυτά την κρίσιμη στιγμή; Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι (ακόμη κι έτσι) η αντιπολίτευση θα ξανακάνει το λάθος της κυβέρνησης Παπαδήμου ή την κουταμάρα του περασμένου καλοκαιριού.
Είναι απλό. Οταν μια κυβέρνηση κλονίζεται, το κόστος της στήριξής της αυξάνεται γεωμετρικά, καθίσταται απαγορευτικό και στο τέλος κανείς δεν προσφέρεται να αυτοκτονήσει μαζί της. Ιδίως αν την έχει πατήσει στο πρόσφατο παρελθόν.
Αν όμως δεν μπορεί να προκύψει από τη σημερινή Βουλή μια άλλη κυβέρνηση, τότε οι εκλογές θα καταστούν μονόδρομος.
Οχι επειδή αποτελούν την καλύτερη λύση. Αλλά επειδή οι άλλες θα θεωρηθούν πολύ χειρότερες – ρωτήστε και τον Βαρουφάκη που ξέρει από «θεωρία των παιγνίων».
Εκτός βεβαίως κι αν η κυβέρνηση βρει στο μεταξύ τρόπο να κυβερνήσει. Ολο και πιο δύσκολο!













