[Εμπιστευτικά] Ενδιαφέρον

2 λεπτά
Η συζήτηση της Τρίτης στη Βουλή είχε ένα και μοναδικό ενδιαφέρον: να δούμε αν ο Μητσοτάκης έχει τον Τσίπρα.
Και η απάντηση ήταν σαφής: τον έχει.
Από εκεί και πέρα, τα υπόλοιπα θα πάρουν τον δρόμο τους.
Αφενός επειδή κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα θα είναι χειρότερα και όχι καλύτερα για την κυβέρνηση. Το Ασφαλιστικό και το Φορολογικό ανασυγκροτούν ουσιαστικά και από μόνα τους την παραδοσιακή κοινωνική βάση της Κεντροδεξιάς: ιδιωτικός τομέας, αγρότες, επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι.
Ακόμη κι αν με τις αντιδράσεις τους δεν ρίξουν την κυβέρνηση, επαναφέρουν τη ΝΔ σε τροχιά εκλογικής επικράτησης.
Αφετέρου επειδή η (έως τώρα) αμήχανη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ στον Μητσοτάκη δείχνει σαν να μην έχουν αντιληφθεί ότι η ατζέντα άλλαξε.
Οτι μετά από δώδεκα μήνες ουσιαστικής ακυβερνησίας (που παρατείνεται) η χώρα θα αναζητεί όλο και περισσότερο πρωθυπουργό και κυβέρνηση που θα τη βάλει σε τροχιά κανονικότητας και ευημερίας.
Κι ότι μπροστά σε αυτό το πιεστικό αίτημα οι διατριβές περί νεοφιλελευθερισμού του Πρωθυπουργού και τα παλαιοκομμουνιστικά του Τσακαλώτου είναι σαν να απειλείς με πλημμύρες τους κατοίκους της Σαχάρας.
Αυτό σημαίνει άραγε πως ο Μητσοτάκης δεν έχει παρά να περιμένει ήσυχος, σοβαρός και χαμογελαστός; Κάθε άλλο!
Για τρεις λόγους.
Πρώτον, επειδή είναι πλέον προφανές ότι τα κόλπα τελείωσαν και ότι όλες οι ενδιάμεσες λύσεις έχουν καεί. Αν η κυβέρνηση πέσει θα πάμε σε εκλογές.
Δεύτερον, επειδή το ιδανικό για τον Μητσοτάκη θα ήταν να κλείσει η αξιολόγηση και να πάμε σε εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.
Τρίτον, επειδή με τα σημερινά δεδομένα ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει ότι η αξιολόγηση θα κλείσει και ότι η κυβέρνηση θα φθάσει έως το καλοκαίρι.
Αν καταρρεύσει νωρίτερα, θα ήταν ίσως μια αρνητική εξέλιξη αλλά προφανώς δεν είναι στο χέρι του Μητσοτάκη να το αποτρέψει.
Η αξιολόγηση δεν είναι, ούτως ή άλλως, εύκολη υπόθεση.
Η κοινωνία βρίσκεται στα κάγκελα, η κυβέρνηση θα την κλείσει μόνο με μεγάλη πολιτική ζημιά και οι δανειστές δεν συνηθίζουν να κάνουν εκπτώσεις σε εκείνους που φεύγουν, προτιμούν να τις φυλάνε για εκείνους που έρχονται – ρωτήστε και τον Σαμαρά.
Κι εδώ πλέον το ενδιαφέρον φεύγει από τον Μητσοτάκη και πάει στον Τσίπρα. Τι θα κάνει;
Θα προτιμήσει να φύγει πριν σφίξουν τα γάλατα; Ή θα καταφύγει σε διάφορες επικίνδυνες πατέντες;
Δεν είμαι βέβαιος ότι κάποιος γνωρίζει την απάντηση, ενδεχομένως ούτε καν ο ίδιος ο Τσίπρας.
Το βέβαιο είναι πάντως ότι δεν τη γνωρίζει ο Μητσοτάκης.













