Αυτομαστίγωση λόγω δημοσκοπήσεων

Ας αφήσουμε τον ίδιο τον συγγραφέα να μας πει τι είναι και τι δεν είναι το βιβλίο των 250 σελίδων που κυκλοφορεί σήμερα: «Δεν είναι καθόλου ένα mea culpa». «Δεν είναι μια εξομολόγηση». «Δεν είναι ένα επικοινωνιακό εργαλείο». «Δεν είναι μια δήλωση υποψηφιότητας». «Δεν προσπαθώ να πείσω». Αλλά; «Προσπαθώ να εξηγήσω. Να εξηγήσω την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων και των γεγονότων. Είναι η ύστερη γνώση. Με αυτό το βιβλίο προσπαθώ να προσδώσω εκ νέου αυθεντικότητα στον πολιτικό λόγο. Θα ήθελα αυτός που θα το διαβάσει να πει “πραγματικά μου μίλησε”».

Ο συγγραφέας που μιλάει με τόσο πάθος είναι ο Νικολά Σαρκοζί. Το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται είναι ένα αυτοβιογραφικό πόνημα με τίτλο «La France pour la vie», «Η Γαλλία για μια ζωή». Αλλά εκείνο το «αλλά;» λίγο πιο πάνω δεν απαντήθηκε επαρκώς. Δεν υπάρχει αναλυτής στη Γαλλία που να μη συμφωνεί πως εκείνο που προσπαθεί να κάνει ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, ο οποίος θέλει να γίνει το 2017 και ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας, παρότι εξακολουθεί να μην έχει ανακοινώσει επισήμως την υποψηφιότητά του για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών («είναι πολύ νωρίς» λέει), είναι να ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις.

Το βιβλίο που κυκλοφορεί σήμερα ο Νικολά Σαρκοζί στη Γαλλία εμπεριέχει στην πραγματικότητα αρκετά mea culpa όσον αφορά την προεδρική του θητεία. Ο Σαρκό μετανοεί επειδή δεν προχώρησε αρκετά γρήγορα, δεν έκανε όσες μεταρρυθμίσεις έπρεπε να είχε κάνει για τη μείωση του κόστους της εργασίας, δεν κατάργησε όπως ήθελε τον φόρο περιουσίας ούτε «ολοκλήρωσε» τη μεταρρύθμιση του 35ώρου εργασίας. Μετανοεί επίσης για εκείνο το «δίνε του παλιομ…» που είχε απευθύνει σε έναν επισκέπτη της Εκθεσης Αγροτικών Προϊόντων το 2008 («αντιδρώντας με αυτόν τον τρόπο, υποβίβασα το προεδρικό αξίωμα»), για τις οικογενειακές διακοπές που έκανε στο γιοτ του δισεκατομμυριούχου Βενσάν Μπολορέ μετά την εκλογή του («αναρωτιέμαι ακόμα πώς μπόρεσα να διαπράξω μια τέτοια γκάφα»), αλλά και για το δείπνο στο εστιατόριο Fouquet’s τη βραδιά της νίκης του, το 2007. «Παρέμεινα για μερικούς μήνες περισσότερο απ’ ό,τι έπρεπε “ο άνθρωπος” ενώ έπρεπε να γίνω αμέσως πρόεδρος» δηλώνει αυτομαστιγωνόμενος. Παράλληλα, ωστόσο, ο Σαρκοζί επιμένει πως είχε «δίκιο πριν από την ώρα του» σε μια σειρά από θέματα, όπως είναι η μετανάστευση και η αποτυχία της Ευρώπης της Σένγκεν ή η στέρηση της γαλλικής υπηκοότητας από πολίτες με διπλή υπηκοότητα που καταδικάζονται για τρομοκρατία – μέτρο που προωθεί τώρα ο Φρανσουά Ολάντ. Και ειρήσθω εν παρόδω, παρουσιάζει ένα μίνι πρόγραμμα για μια δεύτερη προεδρική θητεία: θα καταργήσει τον φόρο περιουσίας, θα μειώσει τον φόρο εισοδήματος κατά 10%, θα εναρμονίσει τον φόρο επιχειρήσεων με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, θα περικόψει κατά 100 δισ. ευρώ τις δημόσιες δαπάνες, θα επιτρέψει στις γαλλικές επιχειρήσεις να καταργούν, κατόπιν διαβουλεύσεων με τους εργαζομένους, το 35ωρο εργασίας και θα λάβει αυστηρά μέτρα έναντι της μετανάστευσης, δίνοντας προτεραιότητα στην «αφομοίωση». Δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία πως θα ακολουθήσει μια γραμμή σκληρά δεξιά.

Το ζευγάρι και η «σελίδα»
«Ξέρετε, όταν ένα ζευγάρι παίρνει διαζύγιο, αν συνεχίζει να τσακώνεται, σημαίνει πως κατά βάθος αγαπιέται ακόμα. Σημαίνει πως η σελίδα δεν έχει γυρίσει»: με αυτόν τον τρόπο σχολίασε χθες ο Νικολά Σαρκοζί τις αρνητικές για αυτόν δημοσκοπήσεις στην «Journal du Dimanche» λίγο πριν συνεχίσει το επικοινωνιακό μπαράζ με μια ακόμα συνέντευξη, σε prime time, στη γαλλική τηλεόραση.