Στη Βαλχάλα των γαριφάλων

Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Να τολμάς, ο βαρβάτος αοιδός πίστας, να βάζεις στο στόμα σου γυναικείους στίχους και να τους υποστηρίζεις μπροστά στο πανελλήνιο: «Από πού ν’ αρχίσω, νιώθω πιο ευάλωτη από ποτέ, δεν θα σου δακρύσω».

Ή, το ακόμη πιο δύσκολο και τολμηρό: να συνδέεις το ζοφερό σήμερα της ανέχειας με το ένδοξο παρελθόν των ναών – μεταμεσονύκτιας – καύσης μαύρου χρήματος με μία και μόνη εικόνα από την τελευταία σου εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη. Ητοι, να τολμάς να τραγουδάς πίσω από ένα βουνό από πλαστικούς δίσκους ή πανέρια με γαρίφαλα και να το απαθανατίζεις για να το ανεβάσεις πάραυτα, πανηγυρίζοντας στους λογαριασμούς σου, της κοινωνικής δικτύωσης. Πού να φανταστείς άλλωστε ότι κανένας από τους θαμώνες που έπλασαν αυτό το βουνό, σε βωμό νυχτερινής διασκέδασης της Θεσσαλονίκης (ο οποίος υποστήριξε σε Δελτίο Τύπου ότι «πάντα το απόθεμα λουλουδιών που υπάρχει το πετάμε (γιατί αλλιώς πάει στους κάδους απορριμμάτων) στους καλλιτέχνες», δεν σκέφτηκε να πετάξει μαζί και την απόδειξη από την ταμειακή μηχανή.

Οχι, δεν είναι λίγα όλα τα παραπάνω. Και μόνον εκείνος τα κατάφερε. Ο Παντελής Παντελίδης, ο οποίος έχει δεν έχει τέσσερα χρόνια που μπήκε στην καθημερινότητα των καταλοίπων πίστας. Δεν είναι τυχαίο αυτό που έγραψε η Kristina στη σελίδα του στο  facebook: «Mpravo sou! Mono esu mporis Na kataferis tethia katastasei (louloudion)». Ούτε και ο διάλογος που ακολουθεί, μεταξύ Σούλας και Σάκη: «Κι εμεις Θεσσαλονικη τι θα κανουμε μεχρι να ξαναρθεις???? Τονους λουλουδια για να σε κρατησουμε κι άλλο, αλλα τιποτα!!!!!!». «Εσύ βράσε απ’ τη ζήλια σου τα λουλούδια του χρόνου… πάλι στον Παντελή».

Ακόμη κι αν παραβλέψουμε την αισιοδοξία, εν μέσω κρίσης, του θαυμαστή Σάκη για του χρόνου, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι ο Παντελίδης ήταν ένα πλάσμα του παραχρόνου. Διότι μόλις είχε μπει το 2012 όταν μπήκε στους υπολογιστές μας χτυπώντας δυνατά την πόρτα του YouTube. Για όποιον δε ισχυρίζεται ότι ούτε ξέρει ούτε τον αφορά ο εν λόγω αοιδός, «το δικό μας παιδί» ή το «αγόρι της διπλανής πόρτας» – όπως έσπευσαν να του χτίσουν το προφίλ οι «ειδικοί» του ίματζ και της παραπαίουσας δισκογραφίας που τον έπιασαν στα χέρια τους – δυστυχώς οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Το σούπερ χιτ του – διαδικτυακά – με τον υπαινικτικό στίχο «Δεν ταιριάζετε σου λέω» το έχει δει αναλογικά σχεδόν μιάμιση φορά κάθε Ελληνας. Αυτό δεν υπονοούν 14 εκατ. χτυπήματα μέχρι σήμερα μόνο για το συγκεκριμένο βίντεο;

Και αν δεν μετράνε έτσι τα χτυπήματα στο YouTube, πώς μετράει άραγε η εικόνα του καμαρινιού του Παντελή Παντελίδη, γεμάτου σχεδόν πάντα, ειδικά στα πρώτα δύο χρόνια «παρουσίας» του στην ελληνική νύχτα της αχαλίνωτης – και οικονομικά – διασκέδασης, με παιδικούς του φίλους. Τα «φιλαράκια» του από τη Νέα Ιωνία, όπου οι γονείς του έχουν ΠΡΟΠΟτζίδικο. Στην ίδια γειτονιά όπου όλα ξεκίνησαν πριν από 32 (και κάτι) χρόνια – γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1983.

Από αυτή τη γειτονιά ο μέχρι τότε απλώς «φιλαράκι» και όχι αστέρας πίστας Παντελής, που έμαθε μόνος να γρατζουνάει την κιθάρα του και να κάνει την καψούρα του τραγούδια, έδωσε Πανελλαδικές, πέτυχε και δούλεψε ως εκπαιδευτής στο Πολεμικό Ναυτικό (από την 99Δ ΕΣΣΟ). Μέχρι εδώ απλή και καλή η ιστορία του «αγοριού της διπλανής πόρτας». Που ως αγόρι… νέας τεχνολογίας έμαθε να ανεβάζει τα τραγουδάκια της καψούρας του στο YouTube και κατάφερε να τον δουν πολλά, χιλιάδες, ζευγάρια μάτια σε αμέτρητες οθόνες υπολογιστών. Και μαζί με τη διαδικτυακή επιτυχία ήρθαν και οι μύθοι για το «αγόρι της διπλανής πόρτας». Οτι έγραψε όταν τον παράτησε η κοπέλα του, ότι ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής αλλά του διαγνώστηκε μεγαλοκαρδία και αναγκάστηκε να τα παρατήσει και άλλα.

Μαζί με τους μύθους όμως και τα σχεδόν 30 εκατ. χτυπήματα (συνολικά) μέχρι σήμερα στο YouTube ήρθαν και οι εμφανίσεις. Πρώτα σε μπαράκια, με τραγούδια των Στέλιου Καζαντζίδη, Στράτου Διονυσίου, Δημήτρη Μητροπάνου, που τα υπεραγαπούσε. Καψούρικα πάντα. «Συνοδεύομαι μου λες κι εγώ παιδεύομαι».

Κι έπειτα, όσο τα χτυπήματα αυξάνονταν, χάρη στην εγχώρια δισκογραφία πάτησε τις μεγάλες πίστες και ήρθαν το σουξέ και τα αυτόγραφα και τα λουλούδια και οι «Αλκοολικές νύχτες» και τα «Αλεξίσφαιρα γιλέκα» και το τηλεοπτικό «Στην υγειά μας, ρε παιδιά».

Και περισσότερα λουλούδια και φήμες για πολύ ψηλά νυχτοκάματα ή ότι τον «έκαψε» ο έρωτας για 26χρονη πλατινέ ξανθιά αισθητικό και ατάκες της περήφανης μητέρας του ότι «ο κόσμος το αγαπάει το παιδί» και «τα τραγούδια του δεν είναι για κάποια συγκεκριμένη, καθώς τις αγαπάει όλες τις γυναίκες» και «Ναρκοπέδιο η ζωή του» και «Οίκοι ανοχής» και τηλεοπτικές συνεντεύξεις και «πληροφορίες» ότι σκοτώθηκε σε τροχαίο και ακόμη περισσότερα λουλούδια και φήμη και και και…

Μπορεί μέσα σε όλα αυτά να μην εζήλωσε την ορμή πιο «καθιερωμένων» αοιδών πίστας, να μιλήσει για την κρίση, την πολιτική, τον εθνικισμό, ακόμη και τον ναζισμό ο «απλός» Παντελής, όμως με το βουνό από «πανέρια» – απόδειξη της απροκάλυπτης λατρείας και του νταλγκά κάθε πικραμένου θαμώνα πίστας – έκανε το σχόλιό του. Αντε και προώθησε και το νέο του τραγούδι, που λένε κάποιες κακόγλωσσες…