Ξένοι στον τόπο τους οι έλληνες παίκτες

Την εποχή της κρίσης ήταν δεδομένο ότι οι (περισσότερες τουλάχιστον) ομάδες θα επένδυαν στο ντόπιο στοιχείο. Θα έδιναν χρόνο συμμετοχής στους έλληνες ποδοσφαιριστές με την ελπίδα ότι αφενός θα κέρδιζαν έναν παίκτη χωρίς να τον πληρώσουν και αφετέρου μπορεί κάποτε να έβγαζαν χρήματα από πώλησή του.

Συνέβη αυτό; Και σε ποιον βαθμό το βλέπουμε στο τρέχον πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας; Υπάρχει ελληνοποίηση ή μήπως τα φαινόμενα απατούν για πολλοστή φορά; Καλό, συνεπώς, είναι να ρίξουμε μια ματιά στο πώς σκέφτονται οι ομάδες και να εξαγάγουμε συμπεράσματα.

ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ. Ο Ολυμπιακός, που ανέκαθεν έκανε μεταγραφές από τον ελλαδικό χώρο, ποντάρισε στους γηγενείς ποδοσφαιριστές και ενίσχυε το ρόστερ του με νεαρά παιδιά. Στη λογική ότι όπως το παιζομάζωμα επί εποχής Κόκκαλη (μέσα δεκαετίας του ’90) απέδωσε καρπούς, έτσι θα έβγαινε στην πράξη και το εγχείρημα επί ημερών Μαρινάκη. Τι διαπιστώνουμε; Ναι μεν, αλλά. Λένε πολλά και αρκετοί για την πολιτική του Ολυμπιακού, η αλήθεια όμως λέει πως όποιος είναι ικανός στέκεται και στη συνέχεια βρίσκει τον δρόμο του, ίσως με μια ηχηρή μεταγραφή! Τα γεγονότα το αποδεικνύουν. Δεν το είδαμε με την περίπτωση του Σάμαρη που μέσα σε μια χρονιά κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του, αναγκάζοντας την Μπενφίκα να δαπανήσει περί τα 9 εκατ. για να τον πάρει στην Πορτογαλία; Ή   μήπως ο Μήτρογλου δεν έφερε κοντά στα 15 εκατ. ευρώ με την πώλησή του στη Φούλαμ; Υψηλό ήταν και το ποσό που παραχωρήθηκε  ο Μανωλάς στη Ρόμα – για όσους το λησμονούν έφτασε τα 14 εκατ. ευρώ.

Από τους υπόλοιπους, ο Σιόβας παραμένει στο ρόστερ, έχει τα πάνω και τα κάτω του, σίγουρα ωστόσο θεωρείται βασικός και προσφέρει. Κάτι που δεν έκανε μια καραβιά ταλέντων που χάθηκαν, με μόνη ίσως εξαίρεση τον Φετφατζίδη. Εφερε χρήμα και πλέον τριγυρίζει στη Σαουδική Αραβία. Επί της ουσίας, ο Ολυμπιακός δίνει την ευκαιρία. Αυτός που έχει τσαγανό, καρδιά και θέληση σταδιοδρομεί. Δεν το πράττει με εκκωφαντικό τρόπο ο Φορτούνης στο τρέχον πρωτάθλημα; Ο κατά πολλούς κορυφαίος ποδοσφαιριστής του πρώτου γύρου; Παράλληλα, έρχεται από πίσω ο Κολοβός, με ικανότητα να αγωνιστεί σε αρκετές θέσεις και φυσικά ο Τσιμίκας, ένα ταλαντούχο παιδί για τη θέση του αριστερού μπακ. Εστω κι αν για όλους τους ανωτέρω έχουμε τις περιπτώσεις των Αυλωνίτη, Γούτα, Τζανδάρη που δυσκολεύονται, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι για τα νέα παιδιά ο Ολυμπιακός ισοδυναμεί με βιτρίνα, καθόσον το βιογραφικό τους εμπλουτίζεται και επιπρόσθετα έχουν και το δέλεαρ του Τσάμπιονς Λιγκ.

Περισσότερα φιντάνια στις άλλες ομάδες
Ο ΠΑΟΚ έχει υλικό και επιδιώκει να βγάλει κάποιους εκ των Πέλκα, Κίτσιου, Χαρίση, Κωνσταντινίδη, Μυστακίδη, ενώ ο Αστέρας Τρίπολης με τον Γιάννου χτύπησε φλέβα χρυσού. Ο Πανιώνιος μετά τον Μπουμάλ βάζει στο κάδρο το αμυντικό του δίδυμο (Ρισβάνης, Χατζηισαΐας) και προφανώς τους Μπακασέτα, Σιώπη, Οικονόμου. Στο Περιστέρι έχουν τον Κυβρακίδη, στο Αγρίνιο εμπιστεύονται όλο και περισσότερο τον Μύγα και στον Ηρακλή ξέχασαν τον Τσιλιανίδη που είχε παρουσίες στην αρχή. Το βέβαιο είναι πως όσοι ζουν στη σκιά των δυνατών νοιάζονται παραπάνω για τα ταλέντα.