[Αριστερά της Εδέμ] Ο αρχηγός του Ναι

Παραθέτω τέσσερις σκέψεις για τη νίκη Κυριάκου Μητσοτάκη και το restart της παράταξής του:

1Βρήκε το Ναι (38,69%) της 5ης Ιουλίου τον αρχηγό του; Ενδεχομένως, αλλά αυτό θα προϋπέθετε άμεσα την αυτοδιάλυση όλων των κομμάτων που βλέπουν την Ευρωπαϊκή Ενωση ως αυτονόητο σπίτι μας και την ενσωμάτωσή τους στη (νέα) Νέα Δημοκρατία. Ο δρόμος, λοιπόν, για την πολιτική ήττα Τσίπρα θα είναι περίπλοκος αλλά και όχι απίθανος ή μακρύς. Το θέμα δεν θα είναι ποιος θα διαχειριστεί πιο μελαγχολικά σήμερα το ΤΙΝΑ (There Is No Alternative). Αλλά ποιος μπορεί να φτιάξει ατζέντα ενός πειστικού μετα-σχεδίου ανασυγκρότησης.  

2Ο νεοφιλελεύθερος χώρος τη μάχη που μέχρι πρότινος έδινε μέσα στην κοινωνία τώρα την έδωσε μέσα στη ΝΔ και μάλιστα σε ένα μόνο μέρος της βάσης της. Το γνωστό ετερόκλητο κράμα που συμμετείχε σε εγχειρήματα τύπου ΔΗΜΑΡ, 58, Ελιάς, περιθωριακών κομμάτων τύπου Δράσης ή εσχάτως στο Ποτάμι, από προχθές «μετακόμισε» στο εσωτερικό της παραδοσιακής Κεντροδεξιάς, πλάι στον παραδοσιακό κορμό της. Ξεχνώντας όμως κάτι βασικό: μεγάλο μέρος της ΝΔ είναι ακόμη η Λαϊκή Δεξιά. Επίσης, ο Κυριάκος δεν εκλέχτηκε μόνος αλλά με καθαρές συμμαχίες με άλλες φατρίες, που προφανώς θα έχουν άμεσα αξιώσεις. Ταυτόχρονα, η ΝΔ μπορεί να άλλαξε ηγεσία αλλά όχι και βάση. Προς το παρόν. Οι Μητσοτάκηδες βέβαια ήταν πάντα πολύ γρήγοροι στη συγκρότηση «μηχανισμών»…

3Θα έχει ενδιαφέρον τι ατζέντα θα ακολουθήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Θα πάει με το Μνημόνιο by the book; Μα τότε θα πρέπει να στηρίξει Τσίπρα σχεδόν σε όλα. Για παράδειγμα, οι δανειστές ζητούν συναίνεση απ’ την αντιπολίτευση για το Ασφαλιστικό. Τι θα κάνει; Θα υποδυθεί τον αντιμνημονιακό με επιστροφές στα Ζάππεια; Μόνο αν θέλει να δώσει τροφή στη σύγχρονη επιθεώρηση. Ο Κυριάκος όμως δεν είναι ανόητος. Ας μην ξεχνάμε πως είναι ο μόνος που δεν ψήφισε Παυλόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και απ’ τους ελάχιστους που δεν κρύφτηκαν στο σύμφωνο συμβίωσης.  

4Η διαμόρφωση μιας σκληρής φιλελεύθερης ατζέντας εκ μέρους του Κυριάκου θα δώσει χώρο στον ΣΥΡΙΖΑ να υπενθυμίσει τις λεπτές ροζ αποχρώσεις του «παράλληλου» προγράμματός του. Είναι η αντίστροφη ανάγνωσης της παραδοχής πως ο Τσίπρας επιτάχυνε την ανάγκη για Κυριάκο. Μοιάζει παράδοξο αλλά αν ο Μητσοτάκης στηρίξει πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής είναι πιθανότερο να διεμβολίσει ή να ενισχύσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Φαντάζομαι εξάλλου, πως δεν τον χωρίζουν και πολλά με στελέχη όπως ο Στέργιος Πιτσιόρλας (διαβάστε τη συνέντευξη του προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 9/1/2016).