Χωρίς κανόνες

Για τον αμερικανό σχεδιαστή υπάρχει ένα στυλ που αφορά μία συνεχή αντιπαράθεση: εκείνη της άποψης με τους κανόνες. Ο Μαρκ Τζέικομπς παίρνει το μέρος της πρώτης και τα βάζει με όσους υπηρετούν ευλαβικά τις φόρμες του σωστού ντυσίματος την κατάλληλη στιγμή. Στη χειμερινή του συλλογή έβαλε απέναντί του τις εντυπώσεις του από τη βιογραφία της  Νταϊάνα Βρίλαντ και επιχείρησε να ταιριάξει την ανακολουθία του με τη δογματική συμπεριφορά της θρυλικής διευθύντριας των δύο αμερικανικών περιοδικών «Bazaar» και «Vogue».

Το σόου της καλοκαιρινής συλλογής του μπήκε στην πρώτη δεκάδα των θεαμάτων της χρονιάς. Ο σχεδιαστής γέννημα-θρέμμα της Νέας Υόρκης ικανοποίησε τους νοσταλγούς της χρυσής εποχής των προπολεμικών μιούζικαλ, καλώντας το κοινό της μόδας στο κινηματοθέατρο Ζίγκφιλντ, το μοναδικό παλαιού τύπου με μεγάλη οθόνη προβολής και φωτισμένη μαρκίζα που έχει απομείνει στη Νέα Υόρκη. Ηταν η στιγμή που έπρεπε να παραδώσει μία ερωτική επιστολή στην πόλη όπου επέστρεψε έπειτα από πολύχρονη απουσία. Από το 1997 ακολουθούσε το όνειρο ενός Αμερικανού στο Παρίσι, δημιουργώντας μέσα από συνεργασίες με διάσημους καλλιτέχνες ή συλλογές πρετ α πορτέ και αξεσουάρ το έπος του οίκου Louis Vuitton την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Μόνο που το όνειρο συχνά μετατρεπόταν σε εφιάλτη εξαιτίας των απαιτήσεων, των αποστάσεων και των συναισθηματικών διακυμάνσεων που είχε η προσωπική του ζωή.

ΣΤΟ INSTAGRAM. Για τον εαυτό του μιλά κάθε μέρα ανεβάζοντας φωτογραφίες στο Instagram. Συνήθως σχολιάζει τις στιγμές του βγάζοντας πορτρέτα του Νέβιλ. Το αγγλικό πίτμπουλ τεριέ τον συντροφεύει στις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στον ήλιο της Καραϊβικής, στον καναπέ του διαμερίσματός του ή συνταξιδεύοντας σε μία θέση δίπλα του σε ένα ιδιωτικό αεροπλάνο.

Σε μια συνέντευξή του στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» αποσαφήνισε ότι δεν έχει ένα συγκεκριμένο ύφος που υπαγορεύει τη δουλειά του. «Δεν υπάρχει σιλουέτα, στυλ ή τεχνική που όταν τη δεις αναγνωρίζεις την υπογραφή Marc Jacobs. Ωστόσο μπορείς να αναγνωρίσεις μία γυναίκα του Μαρκ». Ανάλογα με τη σεζόν, μπορεί να είναι η συνεσταλμένη αψεγάδιαστη κομψότητα της Σοφίας Κόπολα, η εκκεντρικότητα της Εριν Ο’ Κόνορ, η θέρμη της Βραζιλιάνας Αντριάνα Λίμα, η αφηρημένη μελαγχολία της Γουινόνα Ράιντερ.

ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΕΚΚΙΝΗΣΗ. Η ιστορία του Μαρκ Τζέικομπς ξεκίνησε με μία απόλυση. Το 1992 ο νεαρός τότε Τζέικομπς εκδιώχθηκε από τον αμερικανικό οίκο Perry Ellis επειδή η συλλογή grunge που σχεδίασε ως τότε υπεύθυνος θεωρήθηκε εμπορικά αποτυχημένη. Κανείς τότε δεν ποντάρισε στα νιάτα του Σιάτλ, στη μουσική των Nirvana, στην έμπνευση του Τζέικομπς που χτύπησε στις καρδιές των μελαγχολικών και οικονομικά στριμωγμένων νιάτων της χώρας του. Ο Μαρκ Τζέικομπς δικαιώθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Οταν το δικό του grunge μεγάλωσε και εξελίχθηκε σε στυλ της μόδας των δρόμων. Η βάση της σκέψης του Μαρκ Τζέικομπς για τον τρόπο που σχεδιάζει κυρίως τις γυναικείες συλλογές του είναι η ειρωνεία. Είναι η χλευαστική απάντησή του στον πρώτο εργοδότη του, που τον πέταξε έξω από το σύστημα της μόδας, επειδή δεν κατάλαβαν την άποψή του. Από τότε ο Μαρκ Τζέικομπς δεν σταμάτησε να περιπαίζει τα σύμβολα της κομψότητας και να σχολιάζει διακριτικά τον μεγαλοαστισμό που εμπνέει τις καθωσπρέπει νεαρές υπάρξεις. Πολλές φορές εμπνεύστηκε από την αρχέτυπη εικόνα της γεροντοκόρης. Της μεγαλοκοπέλας που κλεισμένη μέσα στο ευπρεπές, ηθικό οικογενειακό της περιβάλλον ντύνεται και στολίζεται για να αρέσει στις θείες της και όχι στους εραστές της. «Μου αρέσει και η ιδέα να παίρνω κάτι άσημο και να το εξελίσσω σε πολύτιμο και πολυτελές είδος. Υπάρχει μία ειρωνεία σε αυτό, αλλά με ελκύει η πρόκληση να ασχοληθώ με πράγματα κοινότοπα και οικεία. Είναι κάτι σαν αντεστραμμένος σνομπισμός που με γοητεύει».