Οι κούφιοι άνθρωποι

«Αυτή η ομάδα θα χαθεί όχι με έναν πάταγο, αλλά με έναν λυγμό». Ποιητική η πρόβλεψη του Τ.Σ. Ελιοτ για τον κόσμο κι όχι για κάποια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα. Εμείς ιεροσυλήσαμε «χρησιμοποιώντας» τον νομπελίστα Αμερικανό. Το υπέροχο ποίημά του «Οι κούφιοι άνθρωποι» αρχίζει έτσι: «Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι/ είμαστε οι βαλσαμωμένοι άνθρωποι σκύβοντας μαζί/ κεφαλοκαύκι άχυρο. Αλίμονο!».

Ομάδες που προκαλούν με την αλαζονεία τους, πρόεδροι που υπεροπτικά ρίχνουν βλέμματα στους ταπεινούς και καταφρονεμένους, διαιτητές έχοντες την εύνοια των ισχυρών αδικούν ανάλγητα και ανερυθρίαστα τους αντιπάλους του «αφέντη». Και φταίνε όλοι: οι οπαδοί που τους χειροκροτούν όταν ευνοούνται, οι δημοσιογράφοι που τους επαινούν όταν χρηματίζονται, η πολιτεία που τους ανέχεται όταν απολαμβάνει τις ευεργεσίες τους. Κι όμως κάποια στιγμή φτάνει το τέλος. Ουδείς αθάνατος, ακόμη και ο πιο διεφθαρμένος. Το τέλος που έρχεται δεν μπορούν να το σταματήσουν παρά τον όγκο τους!