Η ωριμότητα θα κρίνει το αποτέλεσμα

Οι αυριανές εκλογές για την ανάδειξη νέας ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία είναι προφανές ότι δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οχι μόνο γιατί ο νέος αρχηγός είναι εξ αντικειμένου, και συνταγματικά, πολιτειακός παράγων, αλλά γιατί από τις εξελίξεις στη συντηρητική παράταξη θα εξαρτηθούν εκ των πραγμάτων και πολλές από τις μελλούμενες πολιτικές εξελίξεις.

Η πανθομολογούμενη αδυναμία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας, τα συνεχή λάθη, οι παλινωδίες και οι ερασιτεχνισμοί οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι σύντομα, πολύ πιο σύντομα απ’ ό,τι θα ανέμενε κανείς, το σχήμα αυτό θα σηκώσει τα χέρια ψηλά μπροστά στα προβλήματα τα οποία είναι τεράστια.

Η φαινομενική αισιοδοξία από την επιψήφιση του προϋπολογισμού όπως και του νομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα προφανώς δεν προδικάζει την ίδια ευτυχή συνέχεια για την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Απλώς παρέτεινε για μερικούς – λίγους – μήνες ακόμη τον βίο της. Ομως τον Φεβρουάριο έρχεται η σφαγή των συντάξεων και το φορομπηχτικό νομοσχέδιο για τους αγρότες – άρα πολύ δύσκολα η κυβέρνηση θα αντέξει.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, ο πολιτικός κόσμος θα έχει να επιλέξει είτε μια νέα προσφυγή στις κάλπες, η οποία δύσκολα θα αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό, είτε τη συγκρότηση μιας οικουμενικής κυβέρνησης, η οποία θα επιχειρήσει να στήσει τη χώρα στα πόδια της και να προχωρήσει.

Είναι λοιπόν κρίσιμο το ποιος θα ηγείται τότε της Νέας Δημοκρατίας, διότι μια τέτοια κυβέρνηση ασφαλώς και δεν νοείται με τη Νέα Δημοκρατία στη γωνία.

Κατά τη γνώμη μου, και μόνο αυτό το γεγονός μπορεί να δώσει πλήρη και ολοκληρωμένη απάντηση στο «ποιος» πρέπει να αναδειχθεί νικητής στην αυριανή εκλογή και είναι μια απάντηση την οποία πρέπει να δώσουν οι οπαδοί και οι φίλοι της ΝΔ που θα προσέλθουν αύριο στις κάλπες του κόμματος. Από την ωριμότητα που θα επιδείξουν θα κριθεί εν πολλοίς το αποτέλεσμα. Η χώρα χρειάζεται συναινέσεις για να βγει από την κρίση. Δεν χρειάζεται ούτε ντουντούκες ούτες ανέξοδους λαϊκισμούς. Τέτοιους τους πλήρωσε ήδη ο τόπος, και η παράταξή τους…