[Μικρού μήκους] Μια στάση εδώ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Χαλάρωσαν τα capital controls και το ρίξαμε στο ζεϊμπέκικο». Αυτό, μάλιστα: θα ήταν ένα αφήγημα με έννοιες εύληπτες που μιλάει κατευθείαν στην τυραγνισμένη συνείδηση του λαού. «Δουλέψαμε σκληρά, διαπραγματευτήκαμε, ιδρώσαμε, να ρίξουμε και μια γυροβολιά». Ειδικά μετά την κοπιώδη, ομολογουμένως, προσπάθεια να χωρέσουν οι υπουργοί σε μια σέλφι με τον υπερκομματικό «κοσμικό» Λαζόπουλο.
Πριν από το ζεϊμπέκικο της Γεροβασίλη, πάντως, και πριν από τον θεατρώνη Λάκη υπήρξε το πολιτιστικό καλοκαίρι, η Πειραιώς 260, η Επίδαυρος, τα μουσικά φεστιβάλ των νησιών, το πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου και του ΚΘΒΕ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, οι πρεμιέρες των ελληνικών ταινιών. Προφανώς μία θέση στον «Αστακό» του Λάνθιμου δεν εκπέμπει μήνυμα ναΐφ λαϊκότητας ούτε το «Chevalier» εξυπηρετεί την κάθοδο στη Β’ Αθηνών.
Μόνο η «Υπόθεση Φαρμακονήσι – Το δίκαιο του νερού» που παρακολούθησε το πρωθυπουργικό ζεύγος τον περασμένο μήνα είχε όλα τα εχέγγυα του πούρου συμβολισμού: ήταν όμως τόσο προφανής η επιλογή του επικοινωνιακού επιτελείου που σχεδόν ακύρωνε τον σκοπό της. Και πέρασε στα ψιλά γράμματα. Οπως και η επόμενη έξοδος στο «Still life» του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Το μπεκετικό σύμπαν του έλληνα χορογράφου δεν αφήνει χαραμάδες για ταρατατζούμ στο twitter.
Η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου ενός πρωθυπουργού είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να ξεπέφτει στις στήλες των εφημερίδων. Υστερα, όμως, από έναν χρόνο παρά κάτι οι πολιτιστικές ανάσες που είχε ανάγκη το Υπουργικό Συμβούλιο ήταν μια θεατρική διασκευή γαλλικής ταινίας και μετρημένες τζούρες από νυχτερινό κέντρο; Περί ορέξεως ουίσκι και φιστίκια, θα πείτε και θα έχετε τα χίλια δίκια.
Το ερώτημα εξαρχής, όμως, δεν ήταν αν δικαιούται να χορέψει η κυβερνητική εκπρόσωπος. Αλλά αν η μόνη χορογραφία που μας αναλογεί στο μέλλον – με κυβερνητικό playback – θα είναι στο πάρκο Γουδή, μπροστά από οβελίες, συνοδεία της 90μελούς μπάντας των Ενόπλων Δυνάμεων.
Google news
