ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ
Η προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδυάσει την ψήφιση των μέτρων του Μνημονίου με ένα νομοσχέδιο που παραπέμπει σε παράλληλο πρόγραμμα, έχοντας άρωμα κοινωνικής πολιτικής, είναι ασφαλώς θετική: πρώτα απ' όλα γιατί δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τις δυσμενείς - για την κοινωνική συνοχή - συνέπειες του προγράμματος, παρά τους κατά καιρούς πανηγυρισμούς για το «καλύτερο Μνημόνιο».
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδυάσει την ψήφιση των μέτρων του Μνημονίου με ένα νομοσχέδιο που παραπέμπει σε παράλληλο πρόγραμμα, έχοντας άρωμα κοινωνικής πολιτικής, είναι ασφαλώς θετική: πρώτα απ’ όλα γιατί δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τις δυσμενείς – για την κοινωνική συνοχή – συνέπειες του προγράμματος, παρά τους κατά καιρούς πανηγυρισμούς για το «καλύτερο Μνημόνιο».
Ωστόσο οι πάντες – και προφανώς και η κυβέρνηση – αναγνωρίζουν ότι οι θετικές διευθετήσεις για διάφορες κοινωνικές ομάδες που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο δεν συνιστούν ολοκληρωμένη πολιτική για τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής – μία μάχη που δίνεται όλα τα χρόνια του Μνημονίου από φορείς όπως οι δήμοι και η Εκκλησία, με την πολιτεία ουσιαστικά να απουσιάζει.
Η κοινωνική συνοχή παραμένει ζητούμενο, εν μέσω των πολιτικών του Μνημονίου και της προσφυγικής κρίσης που δυναμιτίζουν τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Και μάλιστα, το πρόβλημα έχει προ πολλού πάψει να είναι «ταξικό» – καθώς είναι φανερό ότι αφορά πλέον και μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης, που συνθλίβεται από τη μείωση του εισοδήματός της και την παράλληλη αύξηση των φορολογικών υποχρεώσεων.
Η κυβέρνηση έχει την τάση να περιορίζει το πρόβλημα στα πολύ φτωχά στρώματα – πράγμα που εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις όσο η στήριξη του ενός θα σημαίνει αυτομάτως την επιβάρυνση κάποιου ήδη επιβαρημένου.
Google news
