Γκρίνιες, βέλη και μαχαίρια στη γαλλική Δεξιά

Το βράδυ της Κυριακής 6 Νοεμβρίου, η γαλλική Δεξιά και ο Νικολά Σαρκοζί προσωπικά υπέστησαν δεινή ήττα. Στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών, οι Ρεπουμπλικανοί ήρθαν πρώτοι μόλις σε 4 από τις 13 περιφέρειες της Γαλλίας. Επιπλέον, κατετάγησαν δεύτεροι πανεθνικά σε αριθμό ψήφων, πίσω από το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν. Το επιχείρημα του «καλύτερου προχώματος εναντίον της Ακροδεξιάς» στο οποίο είχε βασίσει ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας την επάνοδό του στην πολιτική, το φθινόπωρο του 2014, είχε μόλις καταρριφθεί.

Οι εσωκομματικοί εχθροί του Σαρκοζί βάλθηκαν να περιμένουν χαιρέκακα τον δεύτερο γύρο. «Και μία περιφέρεια να κατακτήσει το Εθνικό Μέτωπο, θα ήταν μια αποτυχία για εμάς» προειδοποίησαν ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ και ο Μπρινό Λε Μερ, υπονοώντας πως θα ήταν μια αποτυχία, πρωτίστως, για τον Σαρκοζί και τη στρατηγική του, την ιδιοποίηση μέρους της ακροδεξιάς ρητορικής. Ενόψει δεύτερου γύρου, ωστόσο, κανείς δεν ήθελε να χρεωθεί την κατηγορία πως δίχασε το κόμμα. Μόλις δύο από τα 67 μέλη του πολιτικού του γραφείου καταψήφισαν την επομένη του πρώτου γύρου τη γραμμή «ούτε Εθνικό Μέτωπο ούτε Σοσιαλιστές», στην οποία επέμεινε και πάλι ο Σαρκοζί. Ηταν το Νο2 των Ρεπουμπλικανών, η Ναταλί Κοσιουσκό-Μοριζέ (ή ΝΚΜ) και ο πρώην πρωθυπουργός Ζαν-Πιερ Ραφαρέν αλλά και αυτοί κράτησαν χαμηλούς τόνους.

Και ήρθε η ώρα της κρίσης, ο δεύτερος γύρος των περιφερειακών εκλογών, ακριβώς έναν μήνα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις που στοίχισαν 130 ζωές στο Παρίσι. Η Ακροδεξιά δεν κατάφερε τελικά προχθές να πάρει καμία από τις 6 περιφέρειες όπου προηγούνταν. Σε αριθμό περιφερειών, ψήφων, και περιφερειακών συμβούλων νίκησε η ένωση Δεξιάς και Κέντρου. Κατέκτησε 7 περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένου του Ιλ ντε Φρανς, που ανήκε 17 χρόνια στην Αριστερά. Πήρε, πανεθνικά, τις περισσότερες ψήφους. Αλλά το «μπλε κύμα» στο οποίο ήλπιζε ο Σαρκοζί, ώστε να τον οδηγήσει πίσω στο Ελιζέ σε 17 μήνες, δεν ήρθε.

Ούτε «το ΒατερλΏ της Αριστεράς» έγινε πραγματικότητα, κάθε άλλο: παρότι κυβερνώντες μιας χώρας σε γενικευμένη κρίση, Σοσιαλιστές και σύμμαχοι κατάφεραν να κρατήσουν 5 περιφέρειες. Και χάρη σε αυτούς, χάρη στη θυσία που έκαναν να αποσυρθούν υψώνοντας «δημοκρατικό φράγμα», κατάφερε η Δεξιά να νικήσει την Ακροδεξιά στον Βορρά, την Προβάνς, ενδεχομένως και στην Αλσατία. Επιπλέον, μόλις καταλάγιασε το αρχικό ξέσπασμα ανακούφισης, οι Γάλλοι συνειδητοποίησαν πως το Εθνικό Μέτωπο ηττήθηκε μεν, βγήκε ενισχυμένο δε, σπάζοντας το προσωπικό του ρεκόρ σε ψήφους. Μία ανησυχητική διαπίστωση ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017. Η αντίστροφη μέτρηση για αυτές ξεκίνησε ήδη. Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών τα μαχαίρια θα έβγαιναν ούτως ή άλλως.

Την έναρξη των εχθροπραξιών σήμανε το βράδυ της Κυριακής η ΝΚΜ, η πρώην υπουργός του Σαρκοζί, δηλώνοντας «χαρούμενη που οι ψηφοφόροι μας δεν εφάρμοσαν το ούτε-ούτε» καθότι «αν μας είχαν ακούσει, το Εθνικό Μέτωπο θα είχε κερδίσει». Το ίδιο ακριβώς είχε πει λίγο νωρίτερα καταπρόσωπο στον Σαρκοζί, όταν εκείνος τής πέταξε: «Τα βλέπεις, είχα δίκιο για την πολιτική γραμμή». Στη χθεσινή συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου των Ρεπουμπλικανών, η ΝΚΜ προχώρησε την κόντρα ακόμα παραπέρα, προειδοποίησε πως η Δεξιά κινδυνεύει να βρεθεί εκτός δεύτερου γύρου στις προεδρικές εκλογές.

Λίγο αργότερα, ο Σαρκοζί ανακοίνωνε μπροστά στις κάμερες σύγκλιση του Εθνικού Συμβουλίου των Ρεπουμπλικανών στις 13 και 14 Φεβρουαρίου. Εκεί θα γίνει η συζήτηση για την ιδεολογική γραμμή του κόμματος στην οποία δεσμεύτηκε μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου. Παράλληλα όμως ο Σαρκοζί προανήγγειλε έναν «ανασχηματισμό» στη ηγεσία του κόμματος αρχές Ιανουαρίου και την αποπομπή της ΝΚΜ από τη θέση της αντιπροέδρου επικαλούμενος την ανάγκη «συνεκτικότητας» της νέας ηγετικής ομάδας. «Το να θεωρείς ότι το κόμμα ενισχύεται μέσω της εκκαθάρισης είναι μια παλιά σταλινική ιδέα», αντέδρασε η ΝΚΜ. «Ο αποκλεισμός δεν είναι ποτέ η καλή λύση», έσπευσε να την υπερασπιστεί ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ, ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Σαρκοζί στη μάχη για το χρίσμα του προεδρικού υποψήφιου της Δεξιάς – και ο σθεναρότερος υπερασπιστής μιας πιο κεντρώας γραμμής για τους Ρεπουμπλικανούς.

Αλλά αυτός ο καβγάς είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οι Ρεπουμπλικανοί βράζουν. «Πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των Γάλλων, πρέπει να αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες και τα σφάλματά μας», δήλωσε ο Ζιπέ σχολιάζοντας τα εκλογικά αποτελέσματα. «Δεν υπάρχει συναίνεση εντός του κόμματος για ένα σχέδιο ανόρθωσης της χώρας μας. Πρέπει να προσφέρουμε μια πραγματική εναλλακτική λύση», επεσήμανε ένας άλλος διεκδικητής του χρίσματος, ο πρώην πρωθυπουργός και νυν άσπονδος εχθρός του Σαρκοζί Φρανσουά Φιγιόν. «Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Επιβάλλεται να κάνουμε μια συζήτηση. Πρέπει να έχουμε ένα κίνημα το οποίο ανταγωνίζεται το FN που κλίνει προς το Κέντρο;» διερωτήθηκε ο Ζαν-Πιερ Ραφαρέν. Είναι τέτοια η ιδεολογική σύγχυση της Δεξιάς και τόσες οι εμμονές του επικεφαλής της που ο εσωκομματικός πόλεμος προβλέπεται αδυσώπητος. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις προεδρικές εκλογές του 2017.

Ο β’ γύρος των γαλλικών περιφερειακών εκλογών
7 περιφέρειες απέσπασε η Δεξιά 
5 περιφέρειες διατήρησε η Αριστερά
1 περιφέρεια, την Κορσική, πήραν εθνικιστές
40,24% των ψήφων, δηλαδή 10,13 εκατ. ψήφους, απέσπασε η ένωση της Δεξιάς, από 5,78 εκατ. ψήφους στον πρώτο γύρο
32,12% των ψήφων, δηλαδή 7,33 εκατ. ψήφους, απέσπασε η ένωση της Αριστεράς, από 5,01 εκατ. ψήφους στον πρώτο γύρο
27,10% των ψήφων, δηλαδή 6,82 εκατ. ψήφους, απέσπασε το Εθνικό Μέτωπο, από 6,01 εκατ. ψήφους στον πρώτο γύρο
6,42 εκατ. ψήφους είχε αποσπάσει το FN στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 – το ρεκόρ αυτό μόλις έσπασε
708 περιφερειακούς συμβούλους αποκτά η Δεξιά
551 περιφερειακούς συμβούλους αποκτά η Αριστερά
316 περιφερειακούς συμβούλους αποκτά η Ακροδεξιά, από μόλις 120 που διέθετε
58,53% ήταν το ποσοστό της συμμετοχής στον δεύτερο εκλογικό γύρο έναντι 49% στον πρώτο

Οι προκριματικές εκλογές
Ορισμένα στελέχη των Ρεπουμπλικανών ζητούν να επισπευσθούν οι προκριματικές εκλογές για το χρίσμα του υποψήφιου προέδρου, που έχουν προγραμματιστεί για τα τέλη Νοεμβρίου του 2016. Αλλοι αντιδρούν, προέχει η ανασυγκρότησή μας, επιμένουν. 
Και στο μεταξύ, ο επικεφαλής τους, ο Νικολά Σαρκοζί, διοικεί το κόμμα κατά το δοκούν.