ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΟΥ
Ενώπιον αδιεξόδων βρίσκεται η ελληνική κοινωνία με το Προσφυγικό: οι φράχτες που υψώνονται στα βόρεια σύνορά μας μακραίνουν καθημερινά, εγκλωβίζοντας στη χώρα μας όσους δεν θεωρούνται επισήμως πρόσφυγες, τη στιγμή που στο Αιγαίο συνεχίζεται αμείωτη η είσοδος χιλιάδων ανθρώπων σε καθημερινή βάση.
Ενώπιον αδιεξόδων βρίσκεται η ελληνική κοινωνία με το Προσφυγικό: οι φράχτες που υψώνονται στα βόρεια σύνορά μας μακραίνουν καθημερινά, εγκλωβίζοντας στη χώρα μας όσους δεν θεωρούνται επισήμως πρόσφυγες, τη στιγμή που στο Αιγαίο συνεχίζεται αμείωτη η είσοδος χιλιάδων ανθρώπων σε καθημερινή βάση.
Ο κίνδυνος είναι τεράστιος: με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να μην είναι διατεθειμένες να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, η Ελλάδα οδηγείται στο να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο μεταναστών, οι οποίοι ούτε να επιστρέψουν στις πατρίδες τους μπορούν ούτε επιθυμούν να παραμείνουν στη χώρα μας.
Είναι προφανές ότι η Ελλάδα του Μνημονίου δεν είναι – και δεν θα μπορούσε να είναι – προετοιμασμένη για τη φροντίδα τόσων χιλιάδων μεταναστών. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ακόμη και το κλειστό γυμναστήριο που χρησιμοποιήθηκε για τη στέγαση εκείνων που επέστρεψαν από την Ειδομένη θα πρέπει σε μία εβδομάδα να εκκενωθεί λόγω αθλητικών αναγκών.
Ωστόσο το πρόβλημα θα αποκτήσει πολύ σύντομα γιγαντιαίες διαστάσεις. Επομένως η κυβέρνηση οφείλει να απευθυνθεί εκ νέου στις ευρωπαϊκές Αρχές, απαιτώντας την έμπρακτη αλληλεγγύη τους σε όλα τα επίπεδα. Αλλά αυτό δεν αρκεί σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο – χρειάζονται άμεσες λύσεις για τη στέγαση αυτών ανθρώπων. Λύσεις πρακτικές, που δεν θα τροφοδοτήσουν ξενοφοβικά αισθήματα, καθιστώντας την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη από όσο πραγματικά είναι.