Μικροοικονομικός

Ο καλός και ο κακός μπάτσος

Αν δεν ήταν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, θα έλεγα ότι παίζουν τους ρόλους του καλού και του κακού μπάτσου. Δεν θα το πω. Αλλά ζορίζομαι να βρω και την εξήγηση στο στόρι που εκτυλίχθηκε το μεσημέρι της Τρίτης σε πρώτη φάση στην οδό Νίκης, όπου η έδρα του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, και σε δεύτερη φάση πενήντα μέτρα παραδίπλα στην Καραγεώργη Σερβίας, όπου η έδρα του αναπληρωτή του, Τρύφωνα Αλεξιάδη.

Πέρασε πρώτα από το γραφείο Τσακαλώτου μια αντιπροσωπεία πρακτόρων του ΟΠΑΠ για να διαμαρτυρηθεί για το τάλιρο που επέβαλε σε κάθε στήλη τυχερών παιχνιδιών το υπουργείο Οικονομικών. Τους άκουσε ο Τσακαλώτος και – ω του θαύματος! για τους πράκτορες – δεσμεύτηκε ότι θα καταθέσει τροποποιητικό νόμο στη Βουλή αποσύροντας την επιβάρυνση αν τον πείσουν (οι πράκτορες) ότι το μέτρο πλήττει τόσο τον ΟΠΑΠ όσο και τα πρακτορεία.

Επειδή ένα κι ένα κάνουν δύο, η αντιπροσωπεία των πρακτόρων έφυγε με την εντύπωση ότι την κατάργηση του νόμου την έχει στο τσεπάκι. Κατά τα λεγόμενα του υπουργού, αρκεί να φανεί ότι πλήττονται και ο ΟΠΑΠ και τα πρακτορεία. Σιγά την πυρηνική επιστήμη. Πάνε οι άνθρωποι παραδίπλα, στον Αλεξιάδη και τους κόβεται ο βήχας. Ψηφίστηκε ο νόμος και δεν αλλάζει ήταν η απάντηση του αναπληρωτή. Και κάπου εδώ άρχισαν οι πράκτορες να τραβάνε τα μαλλιά τους και να μας δημιουργούν και εμάς απορίες, στις οποίες απάντηση δεν βρέθηκε. Οι εναλλακτικές πιθανές απαντήσεις, πάντως, είναι μετρημένες. Ή Τσακαλώτος και Αλεξιάδης δεν μιλάνε μεταξύ τους (δεν έχω καμία απόδειξη παρότι κάποια στοιχεία ψιλοκοντρίτσας τα έχω πιάσει στην ατμόσφαιρα) ή ο Τσακαλώτος ντύθηκε για τα καλά το κοστούμι της πολιτικής. Χωρίς γραβάτα αλλά το τάξιμο, τάξιμο. Εκτός και αν αφήνει την πόρτα ανοιχτή για τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης – αφού, ως γνωστόν, ο ΟΠΑΠ έχει προσφύγει σε διαιτησία.

Η καραμέλα του Κατρούγκαλου

Το περιστατικό συνέβη στην κλειστή προ δεκαημέρου συνάντηση του υπουργού Εργασίας Γιώργου Κατρούγκαλου με τους κοινωνικούς φορείς με θέμα το Ασφαλιστικό και τα εργασιακά, στην οποία παραβρέθηκε και ο επικεφαλής της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας Γκάι Ράιντερ.  Αφού λοιπόν προηγήθηκε «μποξ» μεταξύ του Γιώργου  Κατρούγκαλου και των εκπροσώπων των κοινωνικών φορέων για τα σχέδια της κυβέρνησης στο Ασφαλιστικό ήρθε η ώρα των εργασιακών στα οποία, ως γνωστόν, η τρόικα πιέζει για άρση του περιορισμού των ομαδικών απολύσεων και αλλαγές στον νόμο για τις απεργίες.

Τότε ήταν που ο υπουργός είπε, ενώπιον του Γκάι Ράιντερ, ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεννόηση με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας προκειμένου οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις στη χώρα μας να γίνουν με βάση τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές». Δεν είπε κάτι καινούργιο ο υπουργός Εργασίας. Με την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου αυτό το περί «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» έχει γίνει καραμέλα στο στόμα του. Το καινούργιο στην υπόθεση είναι η αντίδραση του Γκάι Ράιντερ όταν άκουσε τον Κατρούγκαλο. Ο επικεφαλής της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας παρενέβη λέγοντας στον υπουργό, μπροστά στους έκπληκτους παρευρισκόμενους, ότι δεν γνωρίζει αν υπάρχουν ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές. Η κάθε χώρα, εξήγησε ο Ράιντερ, ακολουθεί τη δική της πολιτική ανάλογα με τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, την κουλτούρα της και τις παραδόσεις της. Δάγκωσε τη γλώσσα του ο Κατρούγκαλος, αν κρίνει κανείς από τον μορφασμό και το χρώμα του προσώπου του όταν το άκουσε. Δεν νομίζω πάντως ότι κατάπιε και την καραμέλα.

Πολύ αργό το περσικό αργό
Ζόρικοι παίκτες αποδεικνύονται τελικά αυτοί οι Ιρανοί. Ο λόγος για την κρατική εταιρεία πετρελαίου National Iranian Oil Company (NIOC) που εδώ και καιρό συζητά με τα ΕΛΠΕ προκειμένου, μόλις αρθεί το εμπάργκο – μέσα στο 2016 -, να προμηθεύσει εκ νέου τον ελληνικό όμιλο με κάμποσα εκατομμύρια τόνους αργού. Αλλά όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει. Στον απόηχο της επίσκεψης στην Τεχεράνη του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΠΕ Γρηγόρη Στεργιούλη μαζί με την αποστολή του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, αν προέκυψε κάποια είδηση είναι ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Κατ’ αρχάς, οι Ιρανοί εμφανίζονται να ζητούν πρώτα να τακτοποιηθεί το παλιό χρέος των ΕΛΠΕ προς τη NIOC, από την προ εμπάργκο εποχή, και μετά να αρχίσει η συζήτηση για την προμήθεια νέων ποσοτήτων. Σύμφωνα μάλιστα με τις πληροφορίες, η Τεχεράνη ανεβάζει την οφειλή στα 755 εκατ. δολάρια, από 500-600 εκατ. που τα υπολόγιζε η ελληνική πλευρά. Επειτα οι Ιρανοί, ακριβώς επειδή ζορίζονται με τιμή βαρελιού στα 40 δολάρια, δεν αποκλείεται να απαιτήσουν, προκειμένου να μας πουλήσουν αργό, να πληρωθούν όλα τα χρήματα μπροστά, αντί με περιθώριο εξόφλησης σε έναν μήνα, όπως κάνουν για παράδειγμα οι Ρώσοι και οι Ιρακινοί. Μ’ ετούτα και μ’ εκείνα τα ΕΛΠΕ, για καλό και για κακό, ξαναγράφουν το πλάνο τους, χωρίς να υπολογίζουν – για την ώρα τουλάχιστον – στο περσικό αργό.