[Στίγμα] Μια ωραία ατμόσφαιρα

Του Αγίου Ανδρέα σήμερα, μεγάλη η χάρη Του. Παλιά τη γιορτάζαμε περίπου σαν εθνική εορτή – γιόρταζε ο Αείμνηστος. Ουρές να δεις στο Καστρί. Προσερχόταν αυτοβούλως ο λαός να του ευχηθεί μακροημέρευση του μεγάλου. Ωραίες ημέρες…

Σήμερα δεν έχει τέτοια. Σήμερα έχει τα κεφάλια στον… φούρνο και ένα παλικάρι που νομίζει ότι είναι ο Ανδρέας, αλλά δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κακέκτυπό του.

Δεν θα κουράσω άλλο, θα χρησιμοποιήσω παράδειγμα τελευταίο από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, κάτι που έμεινε έως χθες στους τέσσερις τοίχους του Προεδρικού Μεγάρου, αλλά εμένα μου το εμπιστεύθηκε ένας εκ των μετεχόντων και δεν έχω κανέναν λόγο να το κρατήσω για τον εαυτό μου.

Αποτυπώνει δε ανάγλυφα τον πανικό του αριστερού μου αγοριού Αλέξη (με τον  κυβερνητικό του εταίρο δεν ασχολούμαι) που βλέπει ότι ή από το Ασφαλιστικό θα πάει ή από το Αγροτικό.

Αρχίζει λοιπόν η συζήτηση, παίρνουν όλοι ένας ένας οι αρχηγοί τον λόγο και όταν φθάνει η σειρά της προέδρου Φώφης, εκείνη ανακοινώνει τη θέση της ότι Ασφαλιστικό δεν συζητάει και κακώς τους κάλεσαν με γενικόλογη ατζέντα στο Προεδρικό.

Τότε, με έπαρση και περισσή αλαζονεία, μου λένε, ο wannabe Ανδρέας, λέγε με Αλέξη να ‘σαι μέσα, γυρνάει και της λέει:

«Δικαίωμά μου είναι να συγκαλώ σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών όποτε εγώ το κρίνω και δικαίωμά μου επίσης να καθορίζω και την ατζέντα της συνάντησης».

Γιατί δεν σηκώθηκε να φύγει εκείνη την ώρα η πρόεδρος Φώφη είναι ακόμη δυσεξήγητο. Εγώ όχι μόνο θα είχα φύγει, αλλά θα είχα κάνει και μια δήλωση να καταγγείλω έναν τύπο που είναι γαντζωμένος στην καρέκλα και υποδύεται κάτι που δεν είναι, και ούτε πρόκειται να γίνει…

Ψάχνοντας σωσίβιο

Τα περισσότερα από όσα «χαριτωμένα» (να τα κάνει ο Θεός…) διημείφθησαν το απόγευμα του Σαββάτου στο Προεδρικό φρόντισαν διάφοροι να τα βγάλουν προς τα έξω. Εκείνοι για να αποδείξουν ότι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι άνθρωποι με χιούμορ και στιγμές χαλαρότητας. Εγώ πάλι όλο αυτό το είδα ως μία ακόμη απόδειξη για το πού βρίσκεται, σε ποια χέρια δηλαδή, αυτή η έρμη χώρα…

Ετσι δεν πρόκειται να αναπαραγάγω τίποτε από όσα μου μετέφεραν αυτοί οι «διάφοροι». Θα σταθώ μόνο σε κάτι: την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος Αλέξης, όταν ο πρόεδρος Σταύρος τού είπε με έναν τόνο επιτιμητικό «να κάνει κυβέρνηση με τον Λεβέντη» (αφού προφανώς δεν έκανε με τον ίδιο τον πρόεδρο Σταύρο τον Σεπτέμβριο και προτίμησε αντ’ αυτού το καμμένο ροδομάγουλο αγόρι).

«Γιατί όχι;» ήταν η απάντηση Τσίπρα και η πηγή μου, που μου τα μετέφερε όλα αυτά, μου επισήμανε ότι ήταν μία από αυτές τις λεγόμενες αυθόρμητες απαντήσεις. Τουτέστιν, ο άνθρωπος το σκέφτεται στην αγωνιώδη του αναζήτηση δεκανικιών για να παραμείνει στην εξουσία.

– Κρίμα, ρε γαμώτο, που δεν ζει ο Μπάμπης ο Κωνσταντόπουλος να την κάνει την αμφίπλευρη διεύρυνση, για να είναι και ολοκληρωμένη…

Απ’ το καλό στο καλύτερο

Στην ίδια αυτή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, η οποία όσο πιο γρήγορα ξεχαστεί τόσο καλύτερα για όλους, και περισσότερο για τους (συμ)μετέχοντες, ο πρόεδρος Αλέξης ανακοίνωσε ότι αφού δεν θέλουν οι άλλοι να κάνουν διάλογο, θα κάνει κι αυτός με την ΟΚΕ (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σημαίνει), να μάθουν.

Ρώτησα κι εγώ ποιοι μετέχουν στην ΟΚΕ με την οποία θα διαβουλευθεί το αριστερό μου αγόρι, ώστε να την έχει γραμμένη (με χρυσά γράμματα, φαντάζομαι…) την αντιπολίτευση και να μη χάνει τον χρόνο του μαζί της, και μου είπαν: μετέχουν οι εργοδοτικές οργανώσεις και κάτι εκπρόσωποι φορέων.

– Οι εργαζόμενοι; ρώτησα.

– Α, οι εργαζόμενοι την έχουν κάνει από καιρό από την ΟΚΕ μού απάντησαν.

Εξ όσων πληροφορήθηκα, πρόκειται για άλλη μια μεγάλη επιτυχία της συριζαίικης διακυβέρνησης, η οποία εξανάγκασε ουσιαστικά τη ΓΣΕΕ να αποχωρήσει. Και τούτο διότι η κυβέρνηση διόρισε (ένας ακόμη διορισμός – νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να την κάνουμε την άθροιση να δούμε πόσοι έχουν μείνει… αδιόριστοι πλέον…) στην ευρωπαϊκή ΟΚΕ παλικάρι, ονόματι Σωτήρη Πετρόπουλο, συριζαίο πατεντάτο, προερχόμενο από την ΑΔΕΔΥ.

Η ΓΣΕΕ διαμαρτυρήθηκε για την άθλια μεθόδευση, η κυβέρνηση της είπε «πρόσεχε, γιατί και εσένα θα σε γράψω», τελικά, να μην τα πολυλογώ, αφού δεν ανακλήθηκε ο διορισμός έφυγε η ΓΣΕΕ από την ΟΚΕ και τώρα έχουμε, πλην των άλλων, να αντιμετωπίσουμε και την καταγγελία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών επιτροπών που μετέχουν στην ΟΚΕ Ευρώπης για όσα ενδιαφέροντα συμβαίνουν στην Αθήνα.

Τέλεια. Αυτό μόνο έχω να πω…

Πόση αφασία πια;

Εμένα οι τυρόπιτες (του εμπορίου σπεύδω να διευκρινίσω) δεν μου αρέσουν. Με απροσδιόριστης προέλευσης τυριά, γάλατα, σφολιάτες κ.λπ. ακούω τυρόπιτα και κόβω δρόμο. Ομοίως και για τα τυροπιτάκια. Προτιμώ λοιπόν τις πίτες της μανούλας μου, που είναι άσος σε αυτές ως αυθεντική Ηπειρώτισσα.

Αλλά αν ήμουν γυναίκα, και όχι απαραίτητα ακτιβίστρια, θα φόρτωνα ένα φορτηγό τυρόπιτες και θα πήγαινα να τις ξεφορτώσω στην πόρτα του καθηγητή του Παντείου που παρείχε στη δημοσιογράφο των «Times» (είναι και ελληνικής καταγωγής η κυρία…) τις σχετικές πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι Ελληνίδες εκδίδονται για μια τυρόπιτα!!

Υπό την έννοια αυτή, απορώ και εξίσταμαι με την αφασία των γυναικείων οργανώσεων και κινημάτων απέναντι σε αυτή την αθλιότητα. Απορώ…

Ολα (θα) μένουν ίδια

Δεν γνωρίζω, ούτε και με καίει ιδιαίτερα να μάθω γιατί πολλοί και διάφοροι «σκοτώνονται» να διοριστούν στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Λιμένος Κέρκυρας. Γνωρίζω όμως ότι σε αυτόν τον οργανισμό (τον ονομάζω χάριν συντομίας ΟΛΚΕ) γίνονται ορισμένα αξιοπερίεργα πράγματα. Προσέξτε με παρακαλώ, διότι έχει ενδιαφέρον: επικεντρωθήκαμε τις τελευταίες ημέρες, ύστερα από ερώτηση του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, στον διορισμό (από το Μαξίμου) ενός κυρίου Ανδρέα Γουλή στο ΔΣ του ΟΛΚΕ, αλλά ουδείς σκάλισε λιγάκι το παρελθόν. Και ναι μεν αυτός ο κύριος Γουλής εμφανίζεται ως συμφοιτητής του Τσίπρα (έκανε άραγε και αυτός δέκα χρόνια να τελειώσει τη σχολή;) και ως ο άνθρωπος που τον φιλοξένησε στους Οθωνούς το καλοκαίρι, αλλά ουδείς είπε ποιος ήταν ο απερχόμενος πρόεδρος του ΟΛΚΕ. Ονομάζεται Σπ. Ανδριώτης, δικηγόρος το επάγγελμα, δεξιός και είναι ένας ακόμη «φίλος» του Σαμαρά. Ώς και γραμματέας της Πολιτικής Ανοιξης είχε θητεύσει σου λέει, άσε δε που η Κέρκυρα «ψιθύριζε» εκείνον τον καιρό ότι, πλην της φιλίας, τους συνέδεε και κουμπαριά, πράγμα που δεν το έχω διακριβώσει, οπότε να μη θεωρηθεί ως δεδομένο.

Αντιθέτως, δεδομένο να θεωρηθεί ότι διορίστηκε το 2012 στη θέση του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΛΚΕ και για να διοριστεί εξωπετάχτηκε ένας κύριος Βλάχος, τον οποίο οι Κερκυραίοι θεωρούσαν επιτυχημένο.

Επιμύθιο δεν υπάρχει. Παρά μόνο μια επισήμανση: τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει σε αυτήν τη χώρα, τίποτε απολύτως!