Η Βουλή τους ενώνει

^«Θα έχουμε πάντα τη Βουλή». Σε μια παραλλαγή της μνημειώδους φράσης των πρωταγωνιστών στην ταινία «Καζαμπλάνκα» – «θα έχουμε πάντα το Παρίσι» – η αρχική διαπίστωση θα μπορούσε να έχει ειπωθεί από τους βουλευτές της ΝΔ. Οχι σαν λόγια αποχαιρετισμού αλλά περισσότερο ως μια προσπάθεια αποτύπωσης του νεοδημοκρατικού ρεαλισμού – τo διάστημα τουλάχιστον που απλώνεται από την ήττα στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα. Την τελευταία περίοδο, άλλωστε, το μόνο πεδίο στο οποίο τα στελέχη του κόμματος εξακολουθούν να λειτουργούν ως ομάδα  – παρά τις επιμέρους διαφορές – είναι το Κοινοβούλιο. Οχι βεβαίως οι διάδρομοί του, όπου συχνά γίνονται ζυμώσεις κι εσχάτως ακούστηκαν τα «γαλλικά» του Βαγγέλη Μεϊμαράκη προς τον στενό συνεργάτη τού Αντώνη Σαμαρά, Νίκο Τσούτσια, αλλά οι αίθουσες των συνεδριάσεων.

Δεδομένου ότι η ΝΔ είναι πλέον ένα ακέφαλο σώμα, θα έλεγε κανείς ότι η Βουλή αποτελεί το καταφύγιο των γαλάζιων βουλευτών. Η μόνη ενωτική μάχη δίνεται εκεί. Μάλιστα, μπορεί να μην έχει την ένταση που αναλογεί σε ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – και πόσω μάλλον στη ΝΔ -, ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι απογοητευτικό, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στα εσωκομματικά. Οι υποψήφιοι για την προεδρία του κόμματος απέχουν εντελώς από τον βουλευτικό στίβο. Το κενό που αφήνουν πίσω τους όμως κάθε άλλο είναι παρά αναντικατάστατο. Ολο το τελευταίο διάστημα στην πρώτη γραμμή της αντιπολίτευσης βρίσκονται τόσο πρωτοκλασάτα στελέχη της ΝΔ όσο κι άλλα λιγότερο γνωστά ή προβεβλημένα.

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ. Πρώτο παράδειγμα αποτελεί η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία κόντρα στις γαλάζιες φουρτούνες εξακολουθεί να έχει καθημερινή παρουσία στη Βουλή και συμμετοχή στις εργασίες της. Οι επίμονες ερωτήσεις της προς τον υπουργό Εξωτερικών στην πρόσφατη συνεδρίαση της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμυνας την έκαναν αποδέκτη μιας πρωτοφανούς σεξιστικής επίθεσης που όμως δεν στάθηκε ικανή να την πτοήσει. Αφού πρώτα κούνησε το δάχτυλο στον Νίκο Κοτζιά και κάλεσε τις γυναίκες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ «να μην έχουν επιλεκτική ευαισθησία σε θέματα σεξισμού», επανήλθε δριμύτερη στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Εκεί, στη σκιά της πρόσκλησης του Πρωθυπουργού για σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, υπενθύμισε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι «τέσσερα χρόνια αρνιόταν κάθε συναίνεση και τώρα τη ζητάει από τους ίδιους ώστε να εφαρμόσει χειρότερες πολιτικές». Κινούμενη στη λογική «προτείνετε και βλέπουμε», ξεκαθάρισε επίσης ότι «η συναίνεση δεν επιτυγχάνεται με ύβρεις και με οίηση αλλά μόνο όταν έχει κάποιος το θάρρος να βγει και να πει ότι αυτά που έλεγε τα έλεγε από άγνοια, από ιδεοληψία ή από προσπάθεια κοροϊδίας του ελληνικού λαού».

«ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ». Στην ίδια συζήτηση ο Μάκης Βορίδης, ο οποίος ανήκει σε αντίπαλο εσωκομματικό στρατόπεδο αλλά επίσης κρατάει τα σκήπτρα της αντιπολιτευτικής μάχης, υποδέχθηκε τη συναίνεση μόνο με το απίθανο σενάριο της ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Οπως εξήγησε, η λύση είναι «ομολογία σφάλματος και για να είναι έμπρακτη η μετάνοια μπορεί να εκφραστεί με την παραίτηση της κυβέρνησης».

Κι αυτό καθρεφτίζει ξεκάθαρα τη διάσταση απόψεων που επικρατεί στη ΝΔ σε θέματα ζωτικής σημασίας: Ο κοινός εχθρός, παραδέχονται, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η διαφωνία όμως έγκειται στον τρόπο εξουδετέρωσής του. Η μια πλευρά λοιπόν θεωρεί πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μέσω της συναίνεσης ώστε η ΝΔ να εξακολουθήσει να αποτελεί ένα κόμμα ευθύνης. Η άλλη θεωρεί ότι η περίοδος χάριτος προς τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τελειώσει, επομένως καμιά συναίνεση δεν μπορεί να του δοθεί παρά μόνο να του καταδειχθεί η έξοδος από την κυβέρνηση. Προς επίδειξη των διαφορετικών γραμμών και του τέλους της ανοχής προς τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, έχουν εντατικοποιήσει ακόμα περισσότερο τη συμμετοχή τους – και τα ντεσιμπέλ – στις κοινοβουλευτικές εργασίες βουλευτές όπως η Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, ο Δημήτρης Σταμάτης αλλά και ο Απόστολος Βεσυρόπουλος.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ. Η δραστηριότητα των νεοδημοκρατών είναι ακόμα πιο έντονη στην κατάθεση των επίκαιρων ερωτήσεων. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μάλιστα και ως ιδιαιτέρως ενωτική αφού συχνά οι ερωτώντες βουλευτές είναι περισσότεροι από δέκα και ακόμα συχνότερα ανήκουν σε διαφορετικά στρατόπεδα υποψήφιων προέδρων, όπως π.χ. ο Χαράλαμπος Αθανασίου με τον Γιώργο Βλάχο και ο Κώστας Τασούλας με τον Νότη Μηταράκη. Σημειώνεται άλλωστε ότι για τη δήλωση του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη περί αμφισβήτησης της γενοκτονίας των Ποντίων επίκαιρη ερώτηση είχε κατατεθεί από σύσσωμη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ.

Η απειλή της διάσπασης
Ενας ακόμη αντίπαλος για τα στελέχη της Δεξιάς είναι το φάντασμα της διάσπασης που τελευταία έχει γκριζάρει τον γαλανό ουρανό της ΝΔ. Στους διαδρόμους της Βουλής ψιθυρίζεται ήδη από στελέχη του κόμματος ως «αναπόφευκτος φόβος». Επισημάνθηκε όμως και σε ανακοίνωση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη: «Σε μια περίοδο επικίνδυνων διεθνών ανακατατάξεων, είναι σαφές ότι κάποιοι επιδιώκουν την πολυδιάσπαση του ελληνικού πολιτικού συστήματος και τη διάλυση του μοναδικού μεγάλου κόμματος, της ΝΔ».