Μόλις τελειώσατε από μια σκληρή προπόνηση Μαραθωνίου, κατευθύνεστε προς το μπάνιο για να απολαύσετε ένα ζεστό ντους. Πριν από αυτό όμως κάνετε μια στάση στο φαρμακείο για να διερευνήσετε τις επιλογές που έχετε σε παυσίπονα. Καμιά φορά κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο όσο και το ντους έπειτα από μια κουραστική προπόνηση. Ισως από αντανακλαστικό συνήθειας, παίρνετε τα δύο πρώτα χάπια που βλέπετε μπροστά σας, ένα ποτήρι νερό και τα καταπίνετε στην υγειά σας.
Είναι γενικώς παραδεδεγμένο ότι οι δρομείς λαμβάνουν συστηματικά παυσίπονα χάπια. Είναι βέβαια πολύ δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια το ποσοστό δρομέων που λαμβάνουν συστηματικά απλά παυσίπονα ή και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, δίχως να έχει γίνει κάποια επίσημη καταγραφή. Ωστόσο, σε έρευνα που έγινε σε δρομείς που συμμετείχαν σε Υπερμαραθώνιο (160 χιλιόμετρα) που έγινε στις Δυτικές ΗΠΑ, φάνηκε ότι το 70% των συμμετεχόντων είχε πάρει πολύ μεγάλες ποσότητες παυσίπονων πριν από τον αγώνα. Παρόμοια αποτελέσματα είχε και μελέτη που έγινε το 2011 σε τριαθλητές του Iron Man (3,86 χιλιόμετρα κολύμβηση, 180 χιλιόμετρα ποδήλατο και 42,2 χιλιόμετρα Μαραθώνιος), όπου φάνηκε ότι το 60% των συμμετεχόντων λάμβανε καθημερινά παυσίπονα και μάλιστα για τρεις μήνες πριν από τον αγώνα.
Οπως μπορεί να φανταστεί ο καθένας, δεν χρειάζεται να είσαι «άλογο κούρσας» για να θέλεις να μην πονάς κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. «Η χρήση των παυσίπονων που κάνουν οι επαγγελματίες αθλητές επηρεάζει πολλές φορές και τους ερασιτέχνες ή όσους τρέχουν απλώς επειδή τους αρέσει» εξηγεί ο Μπιλ ΜακΚάρμπεργκ, γιατρός και ιδρυτής του Προγράμματος Διαχείρισης Χρόνιου Πόνου στο Ινστιτούτο Κάιζερ στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας.
Οι δρομείς που παίρνουν παυσίπονα πριν από ένα δρομικό γεγονός ελπίζουν ότι θα αυξηθούν οι αντοχές τους στον πόνο (ή ότι ο πόνος θα είναι λιγότερος). Κάνουν μεγάλο λάθος όμως, εξηγεί ο δρ Ντέιβιντ Νίμαν, διδάκτωρ στο Εργαστήριο Ανθρωπίνων Επιδόσεων στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο των Απαλαχίων.
Σε έρευνα που έγινε το 2006 οι επιστήμονες έδωσαν στους αθλητές που συμμετείχαν 600 mg ιβουπροφαίνης μία ημέρα πριν από τον αγώνα και 1.200 mg την ημέρα του αγώνα. Σε μια άλλη ομάδα (ελέγχου) δεν έδωσαν κανένα παυσίπονο. Οπως φάνηκε από τα αποτελέσματα της μελέτης, δεν υπήρχε καμία στατιστική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων, ούτε στον χρόνο που διέτρεξαν τον αγώνα ούτε στον μυϊκό κάματο ούτε στη δυσκολία που αντιμετώπισαν αλλά ούτε και στον πόνο που αισθάνθηκαν.
«Αυτό που χρειάζονται οι αθλητές σε τέτοιες φάσεις είναι ενισχυτικά κατά της δημιουργίας φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες, τα οποία εάν δεν αντιμετωπιστούν μπορούν να αυξήσουν τον πόνο και να καθυστερήσουν την αποκατάσταση» εξηγεί στο «Τρέχω» ο Γιώργος Σφυρόερας, επιμελητής αγγειοχειρουργός στο Νοσοκομείο Αττικόν. Οι ειδικοί συμβουλεύουν ότι καλό είναι να αποφεύγουμε τέτοιου είδους φάρμακα εάν δεν κάνουμε επαγγελματικό αθλητισμό. Ωστόσο, εάν επιμένετε, δείτε στον πίνακα ποια φάρμακα, σε ποια ποσότητα και ποια είναι η κατάλληλη στιγμή που μπορείτε να τα πάρετε, εφόσον όμως είστε απολύτως υγιείς.
