Την ανάληψη του μάνατζμεντ του ΑΔΜΗΕ από ιδιώτη θέλει η τρόικα

Την ανάληψη του μάνατζμεντ του νέου ΑΔΜΗΕ από ιδιώτη στρατηγικό μέτοχο συνεχίζει να απαιτεί το κουαρτέτο των δανειστών.

Πρόκειται για όρο που έχει προβληματίσει ιδιαίτερα την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθώς «βάζει από το παράθυρο» θέμα απώλειας του ελέγχου του Δημοσίου επί των δικτύων.

Με την ελληνική πλευρά να θεωρεί την απαίτηση των δανειστών ως “casus belli” και αιτία για νέα εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις, γίνεται σαφές πως η συνάντηση που θα έχει ο υπουργός Περιβάλλοντος-Ενέργειας Π. Σκουρλέτης με τους εκπροσώπους των θεσμών εντός της εβδομάδας (έως χθες δεν είχε καθοριστεί ακόμη η ακριβής ημέρα), αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Η κυβέρνηση θεωρεί παράλογη την απαίτηση του κουαρτέτου, και προβάλλει ως επιχείρημα ότι το ιδιωτικό μάνατζμεντ δεν είναι καλύτερο από εκείνο του Δημοσίου. Φέρνει ως παράδειγμα τις εταιρείες παροχής αερίου (ΕΠΑ Αττικής, Θεσσαλονίκης, Θεσσαλίας) για τις οποίες υποστηρίζει ότι παρ’ ότι έχουν ιδιωτικό μάνατζμεντ δεν έχουν αναπτύξει το δίκτυο όσο θα έπρεπε, καθώς και το γεγονός ότι οι μεγάλες χρηματοδοτικές συμβάσεις που έχει μέχρι σήμερα υπογράψει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) είναι με δημόσιες εταιρείες, και όχι ιδιωτικές.

Σε κάθε περίπτωση, όλα δείχνουν ότι εφόσον οι δανειστές επιμείνουν στην άποψή τους για είσοδο ιδιώτη στο μάνατζμεντ του ΑΔΜΗΕ, τότε η ελληνική πλευρά θα πολεμήσει το θέμα μέχρι τέλους όπως στη περίπτωση των “κόκκινων δανείων”.

Αν κάτι έχει προς το παρόν κερδίσει η κυβέρνηση στο κεφάλαιο ΑΔΜΗΕ, είναι ότι απομακρύνθηκε από το τραπέζι η ιδιωτικοποίηση. Και έχει γίνει δεκτή η λύση της δημιουργίας τρίτης εταιρείας στην οποία θα μεταφερθούν τα πάγια του σημερινού ΑΔΜΗΕ και στην οποία το Δημόσιο θα έχει την πλειοψηφία των μετοχών (ακόμα και πάνω από 51%).

Ωστόσο, πέραν της απαίτησης των θεσμών η νέα εταιρεία που θα δημιουργηθεί (ο νέος ΑΔΜΗΕ) να μην βρίσκεται υπό την εποπτεία του υπουργείου Ενέργειας αλλά του υπουργείου Οικονομικών, οι δανειστές επιμένουν και να παραχωρηθεί το μάνατζμεντ στον ιδιώτη που θα μπει ως στρατηγικός επενδυτής στην εταιρεία, ανεξάρτητα από το ποσοστό που θα έχει.

Πρόκειται για κάτι που από την αρχή η ελληνική πλευρά ήθελε πάση θυσία να αποφύγει, δηλαδή την είσοδο έστω και με μειοψηφικό ποσοστό, ιδιωτών στην εταιρεία, καθώς θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό το Δημόσιο γίνεται όμηρος των αποφάσεων ενός τρίτου σε στρατηγικής σημασίας θέματα.

Τα χρονικά περιθώρια ωστόσο στενεύουν. Οπως και για τα άλλη εκκρεμή θέματα, έτσι και με τον ΑΔΜΗΕ, ο χρόνος μετρά αντίστροφα και η άτυπη μετάθεση των προθεσμιών δεν μπορεί να ξεπεράσει τη μία- δύο εβδομάδες.

Το πιθανότερο είναι ότι η ελληνική πλευρά κατά τη συνάντηση με τους θεσμούς, θα παρουσιάσει κάποιου είδους “αντιπρόταση” σχετικά με το ιδιωτικό μάνατζμεντ του ΑΔΜΗΕ, δίχως φυσικά να μπορεί κανείς να εκτιμήσει κατά πόσο εκείνοι θα πεισθούν.