Υπερδυνάμεις και δορυφόροι στη γαλάζια σκακιέρα

Ηταν πριν και όχι αφού ο κύβος για εκλογές ερρίφθη από τον Αλέξη Τσίπρα που οι βαρόνοι της ΝΔ άρχισαν να παίρνουν θέσεις μάχης στο εσωκομματικό παιχνίδι. Η θρυαλλίδα ήταν η παρέμβαση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στην ΕΡΤ στα τέλη Ιουλίου. Εκεί ο πρόεδρος της ΝΔ είχε αποστασιοποιηθεί από επιλογές του Αντώνη Σαμαρά (και από το μαύρο στην ΕΡΤ), άφησε να εννοηθεί ότι οι εσωκομματικές διαδικασίες άργησαν να ανοίξουν και σηματοδότησε στροφή στον μεσαίο χώρο.

Οσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην αξιωματική αντιπολίτευση επιμένουν ότι ήταν εκείνη η παρέμβαση που τραυμάτισε καθοριστικά τις σχέσεις Μεϊμαράκη – Σαμαρά και όχι όσα ακολούθησαν την απόφαση να ανοίξει η μάχη της ηγεσίας. Δεν ήταν μόνο ο κόκκινος συναγερμός που σήμανε άμεσα στις τάξεις των καραμανλικών και των σαμαρικών. Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, την επομένη κιόλας της συνέντευξης ο νυν και ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ δεν μιλιούνταν. Για την ακρίβεια, ο ένας άφηνε αναπάντητες κλήσεις στον άλλο. Χρειάστηκε η μεσολάβηση των ψυχραιμοτέρων – συμπεριλαμβανομένων του Κώστα Καραμανλή και του Δημήτρη Σταμάτη – προκειμένου να λυθεί η «παρεξήγηση».

Αλλά αυτό ήταν μόνο προσωρινό. Στο στρατόπεδο του Μεϊμαράκη υπήρχε η αίσθηση ότι τον χρησιμοποίησαν ως «μεταβατικό» για να τον κάψουν ενόψει των επικείμενων εκλογών, την ώρα που όλοι τον διαβεβαίωναν ότι η χώρα δεν θα οδηγείτο σε εκλογές. Στο στρατόπεδο του Σαμαρά δόθηκε η εντύπωση της αποκαθήλωσης του πρώην πρωθυπουργού και του έργου του.

Ηταν απλώς θέμα χρόνου να ανοίξουν παλιές πληγές, που αφορούν την ταυτότητα και την «ιδιοκτησία» του κόμματος. Θα είναι η εσωκομματική μάχη η επικύρωση του καραμανλικού DNA της ΝΔ, ή θα σημάνει τη ρεβάνς του Αντώνη Σαμαρά έναντι όσων των έχουν αμφισβητήσει; Παρότι είναι απίθανο να βγουν κερδισμένοι και ο Καραμανλής και ο Σαμαράς, είναι πολύ πιθανό να βγουν και οι δύο χαμένοι.

Τακτική Ψυχρού Πολέμου

Η πραγματικότητα είναι αρκετά περίπλοκη. Και όπως το έθετε πρώην υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά, ο οποίος υποστηρίζει τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, «επί της ουσίας η κατάσταση αυτή τη στιγμή έχει ξεφύγει και από τους δύο». Για τον Καραμανλή θα μπορούσε να σημάνει ακόμη μία ήττα ύστερα από αυτήν του δημοψηφίσματος. Για τον Σαμαρά που επισήμως έχει μοιράσει τα κουκιά του στους τρεις υποψηφίους (πλην του Κυριάκου Μητσοτάκη), αλλά ανεπισήμως φαίνεται να στηρίζει τον Απόστολο Τζιτζικώστα αφού όλοι οι σαμαρικοί βουλευτές έχουν ταχθεί ανοιχτά με τον περιφερειάρχη, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μια νίκη του 37άρη Μακεδόνα θα τον επαναφέρει στο προσκήνιο.

Η κατάσταση στη ΝΔ θυμίζει τους μικρούς πολέμους του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι μεγάλες δυνάμεις δεν πολεμούσαν μεταξύ τους αλλά μέσω των δορυφόρων τους. Ο Καραμανλής μέσω του Μεϊμαράκη και ο Σαμαράς μέσω του Τζιτζικώστα. Μόνο που οι ίδιοι δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι είναι πρόθυμοι να ανταποκριθούν στο συγκεκριμένο σχήμα. Πολύ περισσότερο, ο έμπειρος κομματικά και κοινοβουλευτικά Μεϊμαράκης, ο οποίος ήθελε μια σύντομη και πιο κλειστή διαδικασία προκειμένου να μην τραυματιστεί κι άλλο η ΝΔ. Οπως το έθετε κομματικό στέλεχος, «αν αυτή η ιστορία τραβήξει πολύ, η ΝΔ θα πάει στο 15%».  

Οι γαλάζιες παρορμήσεις

Το βέβαιο είναι ότι η ήττα της 20ής Σεπτεμβρίου ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Ενδεικτική είναι η «παρορμητική», σύμφωνα με κάποιους εσωκομματικούς παρατηρητές, απόφαση του Μεϊμαράκη να ανοίξει αίφνης τις διαδικασίες εκλογής νέου προέδρου δύο ημέρες μετά τις εκλογές. Κυρίως επειδή θεώρησε ότι η κριτική που άσκησαν στο πρόσωπό του ήδη από το βράδυ των εκλογών ο Μάκης Βορίδης και ο Αδωνις Γεωργιάδης δεν ήταν αυθόρμητη, αλλά έγινε με δάκτυλο Σαμαρά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιοι δεν αποκλείουν ο παρορμητικός Βαγγέλης να αποφασίσει ακόμη και να εγκαταλείψει κάποια στιγμή την κούρσα, αν αντιληφθεί ότι πρόκειται για φιάσκο.

Εξίσου παρορμητική ήταν η απόφαση του Απόστολου Τζιτζικώστα να ανακοινώσει μέσω facebook ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος, παρά την προτροπή του Κώστα Καραμανλή στον περιφερειάρχη να μην το κάνει κατά τη συνάντηση που είχαν το Σάββατο της 26ης Σεπτεμβρίου. Μία ημέρα νωρίτερα ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έπαιρνε και επισήμως το χρίσμα του Καραμανλή σε συνάντησή τους στη Ραφήνα.

Πηγή προσκείμενη στο πουλέν της διεκδίκησης έλεγε ότι ο Τζιτζικώστας ουδέποτε δεσμεύθηκε στον Καραμανλή πως δεν θα κατέβει υποψήφιος. Οταν όμως είδε στον κυριακάτικο Τύπο τις διαρροές για τις προθέσεις του να μην είναι υποψήφιος, απασφάλισε και δήλωσε το «παρών». Το ίδιο είχε κάνει εξάλλου και όταν κατέβηκε ως αντάρτης στη Περιφέρεια Μακεδονίας, παρότι ο Σαμαράς του είχε διαμηνύσει να μην το κάνει. Τότε μάλιστα ο Τζίτζι δεν μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για τον τότε πρόεδρο της ΝΔ.

Διχασμένοι στρατιώτες

Σήμερα, όμως, εμφανίζεται με αξιώσεις ως ο πιθανός νικητής της εσωκομματικής κάλπης, με τις ευλογίες των περισσότερων σαμαρικών βουλευτών, παρότι υποτίθεται ότι ο Σαμαράς δεν έχει δώσει γραμμή υπέρ του περιφερειάρχη και ότι το βασικό μέλημά του ήταν να ψαλιδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Κάπου εδώ, όμως, η ιστορία περιπλέκεται και πάλι, καθώς και οι βουλευτές είναι μοιρασμένοι. Για παράδειγμα, στην περίπτωση του Χρήστου Σταϊκούρα, ο οποίος αναδείχθηκε υπουργικά επί κυβέρνησης Σαμαράς, το καραμανλικό του DNA απεδείχθη ισχυρότερο και τον έκανε να δηλώσει τη στήριξή του στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Δεν ισχύει το ίδιο για άλλους συναδέλφους του που σπεύδουν να στηρίξουν τον Τζιτζικώστα. Κομματικές πηγές λένε ότι ο περιφερειάρχης έχει στο πλευρό του τουλάχιστον 20 βουλευτές. Και αυτοί δεν είναι μόνο οι ευεργετηθέντες από τον Σαμαρά όπως οι Νότης Μηταράκης, Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, Κώστας Καραγκούνης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Σίμος Κεδίκογλου. Είναι και νέοι βουλευτές όπως ο Χρίστος Δήμας, καθώς και οι περισσότεροι σε Δυτική Ελλάδα και Κεντρική Μακεδονία.

Τι σημασία έχουν οι βουλευτές σε μια κάλπη που υποτίθεται ότι θα είναι ανοιχτή στην κοινωνία, αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η συμμετοχή θα ξεπεράσει τους 200.000 ψηφοφόρους; Για το σκάκι Καραμανλή – Σαμαρά έχουν μεγαλύτερη σημασία και από το αποτέλεσμα. Οπως το έθετε έμπειρο κομματικό στέλεχος αναφερόμενο στην ευρεία στήριξη που απολαμβάνει ο Τζιτζικώστας στην Κεντρική Μακεδονία που θεωρείται άντρο του καραμανλισμού – οι κακές γλώσσες λένε ότι μόνο ο Γιώργος Βλάχος έχει μείνει στο πλευρό του Καραμανλή – «θα είναι άδειασμα του Καραμανλή».

Τούτων δοθέντων, δεν πρέπει να θεωρούνται τυχαίες οι πληροφορίες που αναφέρουν ότι ο Καραμανλής δεν αποκλείεται να αποστασιοποιηθεί από την εσωκομματική μάχη για να αποφύγει το τσαλάκωμά του.

Οσο για τον Σαμαρά, οι υποψιασμένοι θεωρούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός αναζητά κάποιο ρόλο, ενδεχομένως κοινοβουλευτικό, σε περίπτωση που ο Τζιτζικώστας καταφέρει να αναδειχθεί νέος αρχηγός της ΝΔ. Οσοι όμως γνωρίζουν ότι ο Σαμαράς είναι κυρίως ψυχολογικός παίκτης, πιστεύουν ότι αυτό που πρωτίστως τον ενδιαφέρει είναι η δικαίωσή του. Από την άλλη, όσοι γνωρίζουν τον περιφερειάρχη πιστεύουν πως δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι σε περίπτωση που έπαιρνε το κόμμα, θα ήθελε να αξιοποιήσει τον Σαμαρά σε κάποιο ρόλο.

Συγκάτοικοι στο ίδιο κόμμα;

Κάπου εδώ αρχίζουν και τα προβλήματα για την επαύριο του ενδεχομένου η ΝΔ να βρεθεί με αρχηγό που είναι εξωκοινοβουλευτικός. Ποιος θα αναλάβει το βάρος στο Κοινοβούλιο; Θα είναι επαρκής ή θα ζυγιστεί και θα κριθεί ελλιπής; Και αν δεν είναι ελλιπής και πάρει όλο το βάρος της αντιπολίτευσης στη Βουλή πάνω του, δεν θα δημιουργήσει έναν νέο πόλο που επί της ουσίας θα λειτουργεί ως εστία αμφισβήτησης για τον νεοεκλεγέντα υπουργό;

Κάποιοι στη ΝΔ έχουν αρχίσει ήδη να ξεσκονίζουν στη μνήμη τους  τις λεπτομέρειες της περιόδου που ο Αλέξης Τσίπρας και ο Αλέκος Αλαβάνος συγκατοίκησαν στο ίδιο κόμμα με τελικό αποτέλεσμα την εσωκομματική κόλαση και τελικά το διαζύγιο. Η ΝΔ όμως είναι αρχηγικό κόμμα και δεν έχει παράδοση τέτοιου τύπου συλλογικότητας. Οπως το έθετε έμπειρο στέλεχος της Συγγρού, «δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ένας νεαρός αρχηγός θα θέλει στασίδι για τους μεγάλους στο πάρτι του». Η κάλπη θα δείξει, καθώς ο πολιτικός χρόνος μέχρι τις 29 Νοεμβρίου είναι κανονικός αιώνας.