[Στίγμα] Θητεία σαν παραμύθι

Θα τη θυμάται για πολλά ακόμη χρόνια το Κοινοβούλιο την οκτάμηνη προεδρία της Προέδρου Ζωής, εκτιμώ. Θα ξεκινάει η αφήγηση με το once upon a time (εντάξει, εντάξει, «μια φορά κι έναν καιρό») και θα έχουν οι άνθρωποι να λένε… και να λένε… και τελειωμό να μην έχουν γι’ αυτό το κορίτσι με τις λαμπρές σπουδές, το τέλειο βιογραφικό και την απίθανη και εντελώς απροσδιόριστη συμπεριφορά.

 Η ιστορία που θα αφηγηθώ συνέβη το βράδυ του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου, περί την 11η νυχτερινή, την ώρα που η φύση ησύχαζε γύρω από το επιβλητικό νεοκλασικό της Πλατείας Συντάγματος και πού και πού ακουγόταν κάποιο νυχτοπούλι από τον γειτονικό Εθνικό Κήπο.

Την ώρα εκείνη λοιπόν, που λογικά οι άνθρωποι είτε βρίσκονται σπίτι τους είτε σε κάποια διασκέδαση (Σάββατο βράδυ γαρ), η Πρόεδρος Ζωή κάλεσε την αρμόδια διευθύντρια της Βουλής, την επιφορτισμένη με τη διαχείριση των γραφείων των βουλευτών.

Η γυναίκα έσπευσε εκούσα άκουσα στο γραφείο της Προέδρου και καθ’ α με ενημέρωσαν, υπεβλήθη σε κανονική… ανάκριση επί μιάμιση ώρα, προκειμένου να παραδεχθεί την ενοχή της για τη διαρροή προς τον Τύπο των πληροφοριών ότι η Πρόεδρος Ζωή απαίτησε δώδεκα γραφεία για την εγκατάσταση των συνεργατών και φίλων της.

«Θα πας φυλακή», «είσαι ένοχη» προειδοποίησε μεταξύ των άλλων τη διευθύντρια η Πρόεδρος Ζωή, αλλά εκείνη αρνούμενη σθεναρά ότι φέρει οποιαδήποτε ευθύνη, πέρασε στην αντεπίθεση, καθότι με νομικές γνώσεις και η ίδια:

– Αυτά που λέτε, είπε στην Πρόεδρο, μπορείτε να μου τα απευθύνετε και γραπτώς για να σας απαντήσω καταλλήλως;

Η Πρόεδρος Ζωή, αντιλαμβανόμενη ότι η άλλη δεν μάσαγε από απειλές, προτίμησε να δώσει τέλος στη συνομιλία, κρατώντας φυσικά τον τελευταίο λόγο – «θα δεις» και τα ρέστα.

Και πότε όλα αυτά; Μερικές μόνο ώρες προτού αναδειχθεί ο Νίκος Βούτσης Πρόεδρος της Βουλής. Το είπα και στην αρχή once upon a time, the president of the Greek Parliament was a woman, who was named Zoi…

Ζητείται νοικοκύρεμα

Διαθέτω τεκμήριο από τα έργα και τις ημέρες της τέως Προέδρου Ζωής: πρόκειται για απόφασή της, με ημερομηνία 30 Σεπτεμβρίου – από τις τελευταίες ημέρες της προσωπικής της Πομπηίας, δηλαδή – με την οποία δίνει σε έναν κύριο Δημήτριο Πολυμέρου το ποσό των 1.500 ευρώ ανθ’ ων υπηρεσιών εκείνος παρείχε (;) στην προαγωγή του κοινοβουλευτικού έργου.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν και άλλες τέτοιες αποφάσεις και σε τι συνίστανται. Φρονώ όμως ότι ο νέος Πρόεδρος της Βουλής Νίκος «είμαι πια παράγων του πολιτεύματος» Βούτσης καλό είναι να δώσει έναν οικονομικό απολογισμό του οκταμήνου Ζωής και να αποφύγει να τα σκουπίσει, σαν τις «καλές» νοικοκυρές, κάτω από το χαλί…

Κάν’ το όπως ο Μάο

Ηταν αναμενόμενο. Δηλαδή, ακόμη και αν είχες την παραμικρή επιφύλαξη, θα έπρεπε να το περιμένεις. Προσωπικά γνωρίζοντας τον άνδρα, δεν εξεπλάγην καθόλου. Αντιθέτως, επιβεβαιώθηκε η άποψή μου ότι το γαλάζιο αγόρι Αδωνις είναι ένα αγόρι που τιμάει τις παραδόσεις και τα έθιμα της φυλής (χρησιμοποιώ όρους με τους οποίους καταλαβαινόμαστε με τον Αδωνη). Αποκαλύπτω λοιπόν ότι η πορεία του προς την ηγεσία της ΝουΔού, που είναι βασισμένη στη στρατηγική Μάο (ξεκινάω από την επαρχία για να κυκλώσω την Αθήνα), θα αρχίσει από το εύανδρο Αμύνταιο Φλωρίνης.

– Τι σε οδηγεί στο Αμύνταιο; ρώτησα, αφελώς, όπως απεδείχθη.

– Μα από εκεί κατάγομαι, θα επισκεφθώ τους τάφους των παππούδων μου, με ενημέρωσε.

Βρίσκω την πρωτοβουλία άκρως συγκινητική και ότι ασφαλώς τον διαχωρίζει σημαντικά έναντι των άλλων υποψηφίων για το προεδρικό αξίωμα – για παράδειγμα, δεν είδα τον Κυριάκο ας πούμε να επισκέπτεται τους τάφους των Βενιζέλων ούτε τον Τόλη (Τζιτζικώστα) να κάνει το ίδιο στο Τατόι με τους τάφους των βασιλέων, για να τονίσει την οικογενειακή παράδοση.

Εξυπακούεται ότι ο (δακρύζω…) Αδωνις for president θα μεταβεί στο Αμύνταιο με το πουλμανάκι της περιοδείας, το οποίο ως με πληροφόρησαν δεν είναι ακριβώς το «πούλμαν της χαράς» – που ναύλωνε παλιά η ΚΝΕ και έβγαινε εκστρατείες στην περιφέρεια. Θα είναι ένα τελευταίου τύπου πούλμαν, με όλες τις ανέσεις (κρεβάτια, γραφείο, μπάνιο κ.λπ.) και θα ταξιδεύουν με αυτό ο ίδιος, η σύζυγος Ευγενία και δυο – τρεις συνεργάτες.

Και επειδή ακούω ότι διάφοροι ανθυποψήφιοί του διοργανώνουν κατ’ αυτάς εκδηλώσεις στην Αθήνα, ενημερώνω ότι τον Αδωνη να τον περιμένουν μετά τις 25 του μηνός. Μέχρι τότε θα αλωνίζει επαρχία, γατάκια…

Καμπανάκια μνήμης

Αναφέρθηκα σε εκδηλώσεις και δεν μπορώ να μην αναδείξω εκείνη που πραγματοποιεί απόψε στον χώρο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, στην οδό Πειραιώς, ο candidate Κυριάκος (Μητσοτάκης).

Οπως με ενημέρωσε υποστηρικτής του, χθες το μεσημέρι στην οδό Ακαδημίας, μέσω της οποίας κατευθυνόμουν ασθμαίνων προς Πατριάρχου Ιωακείμ για ένα ακόμη (επαγγελματικό) ραντεβού, «δεν θέλει μόνο να μετρήσει τις δυνάμεις του, θέλει να μιλήσει για τη χώρα και τον εκσυγχρονισμό της. Και φυσικά επιθυμεί να διατυπώσει την πρότασή του για τη Νέα Δημοκρατίας του μέλλοντός μας».

Νέα Δημοκρατία του μέλλοντός μας; Καμπανάκια, ντιν – νταν – ντον μου χτύπησαν. Ρε παιδιά, αυτό είναι του Λαλιώτη που μίλαγε για «το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντος μας», προ δεκαπενταετίας και βάλε…

Γύρω γύρω όλοι

Αργότερα στη διάρκεια της ημέρας είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον candidate Κυριάκο αυτοπροσώπως, σε άκρως φιλικό κλίμα, διότι τον συμπαθώ. Με πληροφόρησε ότι και αυτός θα κάνει περιοδείες στην περιφέρεια.

– Πού κάνεις πρεμιέρα; ρώτησα, περιμένοντας να μου πει Χανιά.

Επεσα έξω.

– Αύριο στην Κόρινθο. Κυριακή πάω Εβρο και Τρίτη, όλη μέρα, Βοιωτία.

Από το πρόγραμμα αντιλαμβάνομαι ότι όχι με πουλμανάκι της χαράς, αλλά με αυτοκίνητο και αεροπλάνο…

Επεσε κούρεμα

Ανιχνεύοντας τα ενδότερα της αναμέτρησης για το προεδρικό αξίωμα της ΝουΔού, έχω να πω ότι οι τέσσερις υποψηφιότητες (Μεϊμαράκης, Μητσοτάκης, Αδωνις και Τζιτζικώστας)… λίγες είναι! Αν πιστέψω τον αγαπημένο Νικήτα Κακλαμάνη, με τον οποίο συνομίλησα επ’ ολίγον χθες (καθ’ οδόν προς Malcony’s Πατριάρχου Ιωακείμ) στου ΡΙΤ στην Κανάρη, οι υποψηφιότητες θα ήταν… πολλαπλάσιες, αν δεν παρενέβαινε – όχι πάντα με επιτυχία αν κρίνω από την υποψηφιότητα Τζιτζικώστα, την οποία επιχείρησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει… – ο γνωστός Κώστας Καραμανλής του Αλέκου.

Κατά τον Νικήτα, ο Καραμανλής απηυδισμένος από την κατάσταση στη ΝουΔού, και πολύ περισσότερο από μερικούς μερικούς που δεν έχουν το «γνώθι σαυτόν», του έλεγε προχθές το βράδυ στη Βουλή, εκεί που περίμεναν την ψηφοφορία, «δεν έχεις ιδέα πόσοι ήρθαν να με δουν στο γραφείο μου αυτές τις ημέρες».

– Για να μιλήσετε; τον ρώτησε ο Νικήτας.

– Οχι παιδί μου, για να με ρωτήσουν πώς θα έβλεπα την υποψηφιότητά τους. Μιλάμε για τρέλα!

Τον πιστεύω. Στο χωριό του (και όχι μόνο) λένε το all time classic «εκεί που οι καπεταναίοι κρέμαγαν τ’ άρματα, κρεμάνε τώρα οι γύφτοι τα νταούλια» – πρόκειται για άλλη μία προσφορά της στήλης στη διατήρηση και την εμπέδωση της λαϊκής σοφίας…