Αναθεώρηση του Συντάγματος φαίνεται πως θα είναι το νέο πυροτέχνημα του προέδρου Αλέξη τις επόμενες ημέρες ή και εβδομάδες. Καθ’ ά με ενημέρωσε ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου, ο πρόεδρος έχει δεσμευθεί στον κυρίως… Πρόεδρο Προκόπη να ξεκινήσει άμεσα τις διαδικασίες για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, ώστε κάποια στιγμή στο ορατό μέλλον αυτή να γίνει πραγματικότητα.
Κατά την πηγή μου, δεν υπάρχει καμιά σπουδή στο να καταστεί αυτή η Βουλή αναθεωρητική. Κατ’ εμέ, ακριβώς αυτή η σπουδή είναι που μου βάζει ψύλλους στα υπέροχα, ανατομικά, τέλεια αφτιά μου: ο Πρόεδρος Προκόπης πιέζει τον πρόεδρο Αλέξη να ξεκινήσει τώρα η διαδικασία, ώστε ανεξαρτήτως ζωής της τωρινής Βουλής (και της κυβέρνησης θα συμπληρώσω εγώ), η επόμενη Βουλή να έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στην Αναθεώρηση.
Υπενθυμίζω ότι η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια βαριά, επίπονη διαδικασία, η οποία κρατάει χρόνια, εξαιτίας της πρόνοιας του νομοθέτη να βάλει στο πρώτο Σύνταγμα μετά τη Μεταπολίτευση της χώρας τέτοιες προϋποθέσεις ώστε να μην μπορεί η κάθε κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή να το αλλάζει όποτε της καπνίσει και να το προσαρμόζει στα μέτρα των επιδιώξεών της…
Χούγια
Εκείνος που είπε (από τα μέρη μου, την Ηπειρο) ότι «ο λύκος την τρίχα αλλάζει, το χούι (συνήθειες) δεν το αλλάζει» πρέπει να ήταν πολύ σοφός άνθρωπος, πολύ σοφός μιλάμε. Διότι τίποτε πιο ακριβές από αυτό. Τίποτε! Λαμβάνω ως παράδειγμα τον μπαρμπα-Φώτη Κουβέλη, αυτή την υπέροχη μορφή του πολιτικού μας στερεώματος, την οποία θα αποτιμήσει ο ιστορικός του μέλλοντος για το πόσο ζημιά προξένησε στη χώρα.
Αυτός λοιπόν ο μπαρμπα-Φώτης, αντί να κάνει μια αυτοκριτική που κάνουν όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους, να κοιτάξει εντός του που λέμε, και να κοιτάξει να ασχοληθεί με τη δουλίτσα του (δικηγόρος) και με το σπίτι του, επιμένει. Εκεί.
Το τελευταίο του κατόρθωμα, αφού απέτυχε να υπονομεύσει τη συνεργασία της ΔΗΜΑΡ, του άλλοτε κόμματός του, με το ΠΑΣΟΚ, τώρα ο άνθρωπος ιδρύει, λέει, κίνηση σε όλη την Ελλάδα με στόχο να υποβοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο, σημειωτέον, αποχώρησε το 2010 γιατί δεν άντεχε τους σταλινικούς που περιτριγύριζαν τον Τσίπρα!
Διαθέτει λέει ώς και 1.000 συνοδοιπόρους σε αυτό το εγχείρημα ανά τη χώρα. Ο λύκος, τι είπαμε; Αυτό!
Ετοιμάστε ποπ κορν
Δείχνω ίσως μια εμμονή στο θέμα του αποκληθέντος «Γέροντα η ευχή» Νίκου Νικολόπουλου, αλλά μετά και την προχθεσινή οργισμένη, στα όρια της προειδοποίησης προς την κυβέρνηση, ανακοίνωσή του νομίζω ότι έχει ένα ενδιαφέρον. Ο άνθρωπός μου με ενημέρωσε τηλεφωνικά ότι στη Μονή Ομπλού, όπου την πέρασε προχθές το βράδυ υποδεχόμενος την εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας, την οποία συνόδευε το αξεπέραστο δίδυμο των ηγετών της σκανδαλιάρας Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ – Αρσένιος «και ένας ρώσος, αδερφέ, μεγιστάνας, πολλά λεφτά», κόσμος και κοσμάκης επικρότησε τη στάση του έως τώρα.
– Δηλαδή; ρώτησα.
– Ολοι, ρε παιδί μου, καραμανλικοί και άλλοι, του έλεγαν «πας καλά».
Το «πας καλά» τώρα επεξηγώ ότι σημαίνει τα εξής δύο: ο Νικολόπουλος θα υπερψηφίσει κατά τις προγραμματικές δηλώσεις την κυβέρνηση και από την επόμενη Δευτέρα 12 του μηνός ξεκινάει βραδινή εκπομπή στο κανάλι «Ε» με τίτλο «Μαξίμου με ακούς»;
Και μόνο η φράση του «εγώ δεν θα βάλω γύψο στη γλώσσα μου» αρκεί για να δηλώσω εκ των προτέρων φανατικός τηλεθεατής της…
Μετακόμιση
Στο μεταξύ, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να ενημερώσω διαφόρους φίλους που ανησυχούν για την τύχη του ότι το μονίμως ιδρωμένο (με ό,τι αυτό συνεπάγεται…) αγόρι με την αλογοουρά, πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κορωνάκης, βρήκε πολιτική στέγη. Οι φίλοι του πλέον μπορούν να τον αναζητήσουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ!
Υπενθυμίζω ότι αυτός ο Κορωνάκης, ο οποίος είχε βοηθήσει σημαντικά τον Τσίπρα τον καιρό που οργανωνόταν, αποχώρησε από το κόμμα της χαράς μετά τη διάσπαση της Αριστερής Πλατφόρμας και το ότι πήγε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί μια έκπληξη για τον χώρο, διότι πολλοί πίστευαν ότι θα συνεργαζόταν με την Πλατφόρμα.
Φαντάρος πότε θα πάει, μη με ρωτάτε, δεν ξέρω. Πιθανώς περιμένει να ωριμάσει κι άλλο…
«Πετάδην!»
Συνομίλησα με τον υπουργό Κατρούγκαλο για το θέμα των επιόρκων που ξαναγυρνούν – υπαιτιότητί του, τον κατηγορούν – στο Δημόσιο. Διερρήγνυε τα ιμάτιά του – έσκιζε τα ρούχα του κατά το κοινώς λεγόμενο – ότι «δεν έχει σχέση» και πως «όλα οφείλονται στο ότι τα πειθαρχικά συμβούλια λειτουργούν με ρυθμούς χελώνας».
– Υπερεκτίμησα τη δυνατότητά τους να λειτουργούν με ταχείς ρυθμούς. Αλλά είναι και αυτό ένα σύμπτωμα της ελληνικής γραφειοκρατίας, μου είπε.
Μου αποκάλυψε δε ότι είναι σε συνεχή επαφή με τον υπουργό Υγείας Ξανθό, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι θα «τρέξει» τα πειθαρχικά του υπουργείου του για να καταφέρουν να εξετάσουν όλες τις περιπτώσεις γιατρών που εκκρεμούν και να τους αποκλείσει την επιστροφή στις θέσεις τους. Να το δούμε και να μην το πιστέψουμε, σημειώνω εγώ.
Επί του παρόντος, συμπάσχω απλώς με τον υπουργό Κατρούγκαλο, ο οποίος, προσέξτε με παρακαλώ, είναι εξαναγκασμένος να γυρίσει τη μισή υφήλιο μέσα σε μία εβδομάδα – με κορυφαίο γεγονός ότι μεσοβδόμαδα μεταβαίνει στη Λίμα του Περού για να μετάσχει σε μια διάσκεψη υπουργών του ΔουΝουΤού και να επιστρέψει μετά Στρασβούργο.
– Θα κάνω τριάντα ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για μια οκτάωρη παραμονή στο Περού, μου είπε με παράπονο.
Να κατεβάσει στο tablet τα «Angry Birds», να του περνάει η ώρα, συστήνω…
Δουλειά, όχι μαγκιές
Η επιστροφή του Πρωθυπουργού από τις Ηνωμένες Πολιτείες χθες και η ορκωμοσία της νέας Βουλής σήμερα σηματοδοτούν το τέλος της περιόδου των πανηγυρισμών για τη νέα εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και αποτελούν την αφετηρία για την προσπάθεια επαναφοράς της χώρας στην κανονικότητα. Τα όσα μεσολάβησαν από τα τέλη του Ιουνίου έως και σήμερα, είναι μια περίοδος η οποία πρέπει να ξεχαστεί γρήγορα και σε αυτό ο πρώτος, και κυρίαρχος ρόλος, ανήκει στην κυβέρνηση.
Με τα capital controls να είναι πάντα εδώ και την οικονομία σχεδόν ημιθανή, ένα μόνο έργο έχει η κυβέρνηση από εδώ και πέρα: να ανασηκώσει τα μανίκια και να βρει τις λύσεις ώστε να απεμπλακεί η χώρα από αυτή την κατάσταση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Είναι σαφές ότι δεν πρόκειται για το ευκολότερο πράγμα του κόσμου, αλλά από την άλλη δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή ή άλλη εναλλακτική: υπάρχει δουλειά και μόνο δουλειά.
Υπό την έννοια αυτή, είναι μεν θετικό ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα δεν διαθέτει τις δυνάμεις εκείνες που λειτουργούσαν ανασχετικά στην όποια απόπειρα εκσυγχρονισμού ή μεταρρυθμίσεων, από την άλλη όμως έχει εκλείψει κάθε άλλοθι. Από εδώ και πέρα ό,τι κάνει ή παραλείπει να κάνει η κυβέρνηση στην κατεύθυνση της υλοποίησης του Μνημονίου και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει με την υπογραφή του ο Πρωθυπουργός το χρεώνεται αποκλειστικά ο ίδιος και η κυβέρνησή του. Ελαβε τη δεύτερη ευκαιρία που επιζήτησε στις 20 Σεπτεμβρίου. Τρίτη δεν θα υπάρξει. Στο εξής, κάθε μέρα που θα περνάει θα είναι απλώς λιγότερη άμμος στο πάνω μέρος της κλεψύδρας.
Για τον λόγο αυτόν είναι απαραίτητο να αποβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ, και ειδικά ο Πρωθυπουργός, τον αντιμνημονιακό μανδύα με τον οποίο σάρωσε στο δημοψήφισμα του Ιουλίου: είναι πια ό,τι και οι άλλοι που κυβέρνησαν την τελευταία πενταετία. Ενα μνημονιακό κόμμα, το οποίο οφείλει να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για να συνεχιστεί η αναγκαία χρηματοδότηση προς τη χώρα. Οχι άλλα πισωγυρίσματα, κόλπα και μαγκιές. Η Ελλάδα πρέπει κάποια στιγμή να βγει στο ξέφωτο, δεν μπορεί να καθυστερεί άλλο…