Ποια στοιχεία οδήγησαν στη σύλληψη του Θωμά Λιακουνάκου

Nέα στοιχεία έχει στα χέρια της για τον επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκο η ανακρίτρια κατά της Διαφθοράς Βασιλική Μπράτη.

Η ταυτοποίηση ενός εμβάσματος και δύο μαρτυρικές καταθέσεις φέρεται πως οδήγησαν τη δικαστική λειτουργό στην έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του για δωροδοκία και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Συγκεκριμένα, από τη σουηδική εταιρεία Ερικσον που προμήθευσε στη χώρα μας τα τέσσερα ιπτάμενα ραντάρ που θα τοποθετούνταν στα βραζιλιάνικης κατασκευής αεροσκάφη Εμπράερ, και αποτελούσε αντισταθμιστικό πρόγραμμα για τη σύμβαση του αερομεταφερόμενου συστήματος έγκαιρης προειδοποιησης και Ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) αξίας 540 εκατομμυρίων ευρώ, φαίνεται να φτάνουν σε εταιρεία που θεωρείται ότι είναι συμφερόντων Λιακουνάκου πάνω απο 2 εκατομμύρια ευρώ μαύρο χρήμα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από αυτή την offshore, τα χρήματα διοχευτεύθηκαν σε δύο άλλες εταιρείες. Διαχειριστής της πρώτης εμφανίζεται ο Γιώργος Καμάρης ο οποίος εκλήθη ως μάρτυρας απο την ανακριτρια και φέρεται να αποκαλυψε – όπως ειχε πράξει και στο παρελθόν σε ανάκριση για άλλο εξοπλιστικό που ειναι κατηγρουμενος- ότι πραγματικός ιδιοκτήτης της εταιρίας ειναι ο πρωην Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών, επί Ακη Τσοχατζόπουλου, Γιαννης Σμπωκος.

Οσον αφορά τη δευτερη εταιρεία ο χρηματιστής Πέτρος Χριστοδουλίδης εκλήθη από την ανακρίτρια και ξεκαθάρισε πως εκείνος ειχε εντολή από τον κ. Καμάρη.

Κομβικής σημασίας θεωρούνται οι δύο μαρτυρικές καταθέσεις του πρώην στελέχους της Ερικσον, Λις Ολοφ Νένζελ, που φέρεται ως διαχειριστής των μαύρων ταμείων της εταιρείας, ο οποίος οικειοθελώς εμφανίστηκε στην ανακρίτρια και φέρεται να έδωσε στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών από τους οποίους έφυγαν εμβάσματα και κατέληξαν σε λογαριασμούς της Ιντεράξιον στην τραπεζα HSBC στο Μονακό.

Τότε υποβλήθηκαν αιτήματα δικαστικής συνδρομής στα οποία το Μονακό δεν απάντησε καθώς από το 2003 η Ιντεράξιον δεν υφίσταται, αλλά ακολούθως υποβλήθηκε σχετικό αίτημα και τα στοιχεία έφτασαν μέσω Eurojustice.