Η λίστα της αμαρτίας

Πέντε χρόνια τώρα, η λίστα Λαγκάρντ στοιχειώνει την πολιτική ζωή του τόπου, χωρίς ουδείς από τους αρμοδίους να αναλαμβάνει την ευθύνη της πλήρους διαλεύκανσης μιας υπόθεσης που σε όλες τις άλλες χώρες αντιμετωπίστηκε ως φορολογικό ζήτημα. Μάλιστα στο εξωτερικό οι λίστες καταθετών που προέκυψαν από τα στοιχεία που έδωσε ο Ερβέ Φαλτσιανί απέδωσαν και σημαντικά φορολογικά έσοδα.

Είναι ακριβώς η διαιώνιση της φορολογικής εκκρεμότητας περί την ελληνική λίστα Λαγκάρντ που προκαλεί πολλές και ποικίλες πολιτικές παρενέργειες. Μέχρι στιγμής τα έχουμε δει όλα – ώς και δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο! Καθώς όμως ο ενδελεχής φορολογικός έλεγχος παραμένει ζητούμενο, η λίστα συνεχίζει να δηλητηριάζει τη δημόσια ζωή. Κάπως έτσι προέκυψε η συνάντηση του Ερβέ Φαλτσιανί στο Παρίσι με έλληνες εισαγγελικούς λειτουργούς εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Ασφαλώς και η Δικαιοσύνη είναι υποχρεωμένη να ενεργεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη τον πολιτικό κύκλο. Αν όμως οι δικαστές οφείλουν να ενεργούν ανεμπόδιστοι και ανεπηρέαστοι από τα γύρω τους δρώμενα στην προσπάθειά τους να αποκαλύψουν την αλήθεια, τίποτε δεν εμποδίζει τους πολιτικούς να χειριστούν την υπόθεση με το δικό τους πνεύμα και σύμφωνα με τις δικές τους αντιπαλότητες – για να το θέσει κανείς κομψά. Το θλιβερό αποτέλεσμα είναι να ανακυκλώνεται διαρκώς η ιστορία της λίστας Λαγκάρντ και να κλονίζεται περαιτέρω η εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η δημόσια ζωή δεν αντέχει άλλη καχυποψία. Το κλίμα πολιτικής μισαλλοδοξίας δηλητηριάζει το πηγάδι και πλήττει τελικά όλους. Αντί να αλληλοκατηγορούνται, οι πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να είναι συνεχώς – και όχι μόνο προεκλογικά – στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και των φορολογικών Αρχών.