[Διαστάσεις] Τρία εκατομμύρια χρόνια μετά

Από την εβδομάδα αυτή έχουμε ένα καινούργιο μέλος στην ευρύτερη ανθρώπινη παρέα μας. Εχει ύψος 1,50 μέτρο, βάρος γύρω στα 45 κιλά, μικρό κρανίο και εγκέφαλο, κυρτά δάκτυλα και μακριά πόδια. Παρότι έζησε πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια, έθαβε επιμελώς τους νεκρούς του, μια συνήθεια που έως τώρα αποδιδόταν αποκλειστικά στον Homo sapiens. Τον βάφτισαν Homo naledi, και το όνομά του σημαίνει στα νοτιοαφρικανικά «αστέρι».

Η αναπαράσταση του προσώπου του, που δημοσιεύτηκε χθες σε όλες τις εφημερίδες του κόσμου, αποτελεί μια ευχάριστη προσθήκη στην ανιαρή πολιτική μας πραγματικότητα. Για τον πολιτικό αρχηγό που του μοιάζει περισσότερο δεν χρειάζεται να επεκταθούμε, όλοι καταλαβαίνουν ποιος είναι, κι ας μην τον είδαν στο ντιμπέιτ. Τα βαφτίσια του μακρινού μας εξαδέλφου προσφέρουν όμως μια ευκαιρία και για πιο χαλαρές σκέψεις γύρω από τους δύο πρωταγωνιστές της εκλογικής μάχης. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ας πούμε, είναι το κλασικό παράδειγμα του Homo levendi. Η λέξη προέρχεται από τα τουρκικά ή τα περσικά και σημαίνει «αρρενωπός και ωραίος άνδρας». Ταιριάζει γάντι λοιπόν στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, που καλλιεργεί με θαυμαστή αποτελεσματικότητα το λαϊκό του προφίλ. Και που όταν ρωτήθηκε σε τηλεοπτική του συνέντευξη για τα ομόφυλα ζευγάρια, απάντησε ότι δεν τον απασχολεί και τόσο το ζήτημα, «αλλά όχι και να θέλουν να μας πείσουν ότι είναι το νορμάλ και το σωστό»!  

Για τον Αλέξη Τσίπρα είναι δύσκολο να βρεθεί ένα όνομα που να κάνει ρίμα με τον νοτιοαφρικανό πρωτάνθρωπο. Περισσότερο του πηγαίνει το Homo paramithi, κι ας μην αντανακλά τελευταία εκείνη τη φρεσκάδα που έκανε ακόμα και τη Μέρκελ να τον φλερτάρει. Στο ντιμπέιτ ήταν υποτονικός και έδειχνε εκνευρισμένος, επέμεινε όμως στο κεντρικό παραμύθι ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε και, αν κερδίσει τις εκλογές, θα γίνουν ακόμα καλύτερα. Η εικόνα που έχουμε για το τελευταίο επτάμηνο είναι λάθος, ο λαός ανέκτησε την αξιοπρέπειά του, οι ξένοι στριμώχτηκαν, τα κινήματα δυναμώνουν, η «δεύτερη φορά Αριστερά» θα ολοκληρώσει το έργο που άρχισε η πρώτη. Πάντα με την αποκλειστική συνεργασία του Πάνου Καμμένου, φυσικά.

Ετσι κι αλλιώς, η τελική κρίση ανήκει στον πολίτη, που θα κληθεί την ερχόμενη Κυριακή ως κυρίαρχος αφέντης να αποφασίσει για την τύχη του. Οι δημοσκοπήσεις προαναγγέλλουν μερικές δυσάρεστες εκπλήξεις, αλλά ο Homo effendi είναι βέβαιο ότι θα τις διαψεύσει. Δεν μπορεί, ας πούμε, ύστερα από όλα όσα έχει μάθει, να ενισχύσει τους νεοναζί και να τους επιτρέψει να συνεχίσουν να προσβάλλουν τη δημοκρατία. Δεν μπορεί να επιβραβεύσει τον πολιτικό που ευχόταν παλιότερα από το κανάλι του να πάθουν καρκίνο ο Μητσοτάκης και ο Παπανδρέου. Ούτε μπορεί να απόσχει από τις κάλπες σε μια τόσο κρίσιμη αναμέτρηση για να εκδηλώσει την οργή του. Γιατί ο «αυθέντης», η λέξη από την οποία προέρχεται ο «αφέντης», έχει και μια άλλη ερμηνεία: αυτός που διαπράττει έναν φόνο με τα ίδια του τα χέρια. Ή αυτός που αυτοκτονεί.

Αλλά και γιατί ο Homo effendi δεν θέλει να κάνει παρέα στον Homo naledi στις σπηλιές.