[Ενστάσεις] Το μαγαζί του παππού

Πριν από τρεις ημέρες η Ζωή Κωνσταντοπούλου χρησιμοποίησε την τηλεόραση της Βουλής (από την Προεδρία της οποίας η ψυχή της κάνει πανιά) για να απευθυνθεί στους έλληνες πολίτες προκειμένου να απαντήσει σε κατηγορία του πρώην συμμάχου της στον αντιμνημονιακό αγώνα Πάνου Καμμένου ότι συγκάλυψε συγκεκριμένα συμφέροντα. Δεν μπαίνω στην ουσία της καταγγελίας, συμφωνώ ότι η ενοχοποίηση πολιτικών από αντιπάλους τους γίνεται καραμέλα ιδίως σε προεκλογικές περιόδους, ωστόσο είναι εύλογη η απορία όσων βλέπουν την αποχωρούσα Πρόεδρο να προστατεύει τον εαυτό της από την τηλεοπτική συχνότητα της Βουλής λες κι είναι το μαγαζί του παππού της.

Αλλά το μαγαζί έχει κι άλλα παραρτήματα. Τη λεγόμενη Βουλή των Εφήβων, για παράδειγμα, δημιούργημα του Απόστολου Κακλαμάνη, χάρη στο οποίο νεαροί μαθητές, διαπλασμένοι στο σύστημα της παπαγαλίας και της κοινοτοπίας, παριστάνουν τους μεγάλους βουλευτές με στόχο να τους περάσουν σε ρητορικές πομφόλυγες. Χθες, λοιπόν, τους νεαρούς «βουλευτές» υποδέχτηκε η αποχωρούσα ΠτΒ, ενώ, όπως μας λένε τα ρεπορτάζ, τριγύριζε ώρα ανάμεσα στα παιδιά, σκηνοθετημένη να δεσπόζει στο (μεταδιδόμενο από την τηλεόραση της Βουλής, το μαγαζί που λέγαμε) πανηγύρι, σαν σταρ σε υπερπαραγωγή με πολλούς κομπάρσους, που έβγαζαν σέλφις μαζί της. Φυσικά, ο ρόλος της είχε και λόγια: «Kαλές εργασίες, και να ευχηθώ από καρδιάς να μείνετε πάντα έτσι γιατί οι άνθρωποι που παραμένουν έφηβοι δεν παραιτούνται, αισιοδοξούν, πάνε καλά».

Πώς μπορεί να παραμείνει έφηβος κανείς στη χώρα με τους εξυπνότερους ανθρώπους του κόσμου; Αποθεώνοντας την κοινοτοπία και την ισοπέδωση, που άλλωστε δόξασε και προσπάθησε να κάνει καθεστώς και ο αποχωρήσας υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς. Με λόγους που συνοψίζονται σε τσιτάτα σαν το χθεσινό παρακάτω: «Ειναι ρατσιστικό οι καθηγητές Αγγλικών να ξεχωρίζουν τους μαθητές σε αρχάριους και προχωρημένους». Σωστό. Στο μαγαζί του παππού θα μπορούσαν να τους δίνουν κατευθείαν Λόουερ.