[Θεωρείο] Σαν τον ναυαγοσώστη

2 λεπτά
Νόμος της ζωής δεν είναι, είναι όμως κανόνας της πολιτικής: ο μικρότερος κυβερνητικός εταίρος συμπιέζεται εκλογικά μέχρι τελικής εξαφανίσεως. Το φαινόμενο δεν είναι τοπικό. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες στη Βρετανία σχημάτισαν κυβέρνηση με τους Τόρις πριν από πέντε χρόνια. Αλλά στις εκλογές του περασμένου Μαΐου το θαλερό 23% του 2010 έγινε ένα ισχνό 8%. Οι άλλοτε ρυθμιστές σήμερα φυτοζωούν. Την ίδια μοίρα είχαν και οι γερμανοί Φιλελεύθεροι, τουλάχιστον στην τελευταία τους κυβερνητική θητεία. Επειτα από τέσσερα χρόνια συγκυβέρνησης με τη Μέρκελ έμειναν εκτός Βουλής.
Οπως αποδεικνύεται, οι «μικροί» εξαφανίζονται είτε συγκυβερνούν σε χώρες που έχουν κουλτούρα κυβερνήσεων συνεργασίας είτε όχι. Είτε στη Γερμανία είτε στη Βρετανία. Κι αν μιλάμε για τη Νότια Βαλκανική, οι «μικροί» υποτάσσονται στη μοίρα των ειδών προς εξαφάνιση είτε πρόκειται για την «Αριστερά της ευθύνης» είτε για τη λάιτ Ακροδεξιά. Είτε για τον Φώτη Κουβέλη και την πολιτική ατολμία του είτε για τον Πάνο Καμμένο και τους πολιτικούς λεονταρισμούς του.
Η ΔΗΜΑΡ δεν υπάρχει πια. Θα υπάρχουν ΑΝΕΛ στις 21 Σεπτεμβρίου; Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα του Καμμένου κινείται στο όριο που χωρίζει τη ζωή από τον θάνατο. Ο αρχηγός του δεν βρίσκεται αντιμέτωπος μόνο με εκείνον τον αδυσώπητο κανόνα της πολιτικής αλλά και με μια πραγματικότητα της ζωής: ο διαχωρισμός μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί είναι κενός νοήματος πια. Το άλλοτε νεφελώδες «αντί» εκφράζεται σήμερα από τους δραχμιστές. Ο Καμμένος καλείται να επιζήσει επομένως ως τέως αντιμνημονιακός, δηλαδή χωρίς πολιτικό αφήγημα. Δεν είναι εύκολο. Είναι πνιγμένος και το ξέρει. Γι’ αυτό πιάνεται από τα μαλλιά εκείνου που ο ίδιος αποκαλεί σκέτο «Αλέξη» σε ένδειξη οικειότητας και τον οποίο χρησιμοποιεί ερήμην του ως ναυαγοσώστη. Παρά τη διακήρυξη πως «στις 21 Σεπτεμβρίου ο Αλέξης κι εγώ χτίζουμε τη νέα πατρίδα», δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορέσει να παραβιάσει τον κανόνα. Είναι πάντως ο πρώτος που καταφεύγει στο πολιτικό Baywatch για να σωθεί – και χωρίς καν να ρωτήσει την Πάμελα Αντερσον αν έχει όρεξη να πιαστεί από τα μαλλιά της.













